ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥
आसा महला १ ॥

आसा, प्रथम मेहल : १.

ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਚੀ ਹੁਜਤਿ ਦੂਰਿ ॥
गुरमति साची हुजति दूरि ॥

गुरुतः सत्योपदेशं प्राप्य तर्काः प्रयान्ति।

ਬਹੁਤੁ ਸਿਆਣਪ ਲਾਗੈ ਧੂਰਿ ॥
बहुतु सिआणप लागै धूरि ॥

अतिचतुर्येण तु केवलं मलेन प्लास्टरः भवति ।

ਲਾਗੀ ਮੈਲੁ ਮਿਟੈ ਸਚ ਨਾਇ ॥
लागी मैलु मिटै सच नाइ ॥

आसक्तिमलं भगवतः सत्यनाम्ना अपहृतं भवति।

ਗੁਰਪਰਸਾਦਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥
गुरपरसादि रहै लिव लाइ ॥१॥

गुरुप्रसादेन भगवति प्रेम्णः सक्तः तिष्ठति। ||१||

ਹੈ ਹਜੂਰਿ ਹਾਜਰੁ ਅਰਦਾਸਿ ॥
है हजूरि हाजरु अरदासि ॥

सः सन्निधिः नित्यं वर्तमानः; तस्मै प्रार्थनां समर्पयन्तु।

ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਸਾਚੁ ਕਰਤੇ ਪ੍ਰਭ ਪਾਸਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
दुखु सुखु साचु करते प्रभ पासि ॥१॥ रहाउ ॥

दुःखं सुखं च ईश्वरस्य सच्चिदानन्दस्य हस्ते अस्ति। ||१||विराम||

ਕੂੜੁ ਕਮਾਵੈ ਆਵੈ ਜਾਵੈ ॥
कूड़ु कमावै आवै जावै ॥

मिथ्याम् आचरन् आगच्छति याति च ।

ਕਹਣਿ ਕਥਨਿ ਵਾਰਾ ਨਹੀ ਆਵੈ ॥
कहणि कथनि वारा नही आवै ॥

वाक्येन जल्पेन च तस्य सीमाः न लभ्यन्ते ।

ਕਿਆ ਦੇਖਾ ਸੂਝ ਬੂਝ ਨ ਪਾਵੈ ॥
किआ देखा सूझ बूझ न पावै ॥

यद् पश्यति, न विज्ञायते।

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮਨਿ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਨ ਆਵੈ ॥੨॥
बिनु नावै मनि त्रिपति न आवै ॥२॥

नाम विना तृप्तिः मनसि न प्रविशति। ||२||

ਜੋ ਜਨਮੇ ਸੇ ਰੋਗਿ ਵਿਆਪੇ ॥
जो जनमे से रोगि विआपे ॥

यो जायते रोगेण पीडितः ।

ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਦੂਖਿ ਸੰਤਾਪੇ ॥
हउमै माइआ दूखि संतापे ॥

अहंकारदुःखेन पीडितः माया च |

ਸੇ ਜਨ ਬਾਚੇ ਜੋ ਪ੍ਰਭਿ ਰਾਖੇ ॥
से जन बाचे जो प्रभि राखे ॥

ते एव त्राता भवन्ति, ये ईश्वरेण रक्षिताः सन्ति।

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਚਾਖੇ ॥੩॥
सतिगुरु सेवि अंम्रित रसु चाखे ॥३॥

सच्चिगुरुं सेवन्ते अमृते अम्ब्रोसियामृते पिबन्ति। ||३||

ਚਲਤਉ ਮਨੁ ਰਾਖੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਚਾਖੈ ॥
चलतउ मनु राखै अंम्रितु चाखै ॥

अस्थिरं मनः अस्यामृतस्य आस्वादनेन निरुध्यते।

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਬਦੁ ਭਾਖੈ ॥
सतिगुर सेवि अंम्रित सबदु भाखै ॥

सच्चिगुरुं सेवन् शबादस्य अम्ब्रोसियलामृतं पोषयितुं आगच्छति।

ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਮੁਕਤਿ ਗਤਿ ਪਾਏ ॥
साचै सबदि मुकति गति पाए ॥

शाबादस्य सत्यवचनद्वारा मुक्तिदशा लभ्यते।

ਨਾਨਕ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥੪॥੧੩॥
नानक विचहु आपु गवाए ॥४॥१३॥

नानक स्वाभिमानोऽन्तरतः निर्मूल्यते। ||४||१३||

Sri Guru Granth Sahib
शब्दस्य सूचना

शीर्षकम्: राग आसा
लेखकः: गुरु नानक देव जी
पुटः: 352
पङ्क्तिसङ्ख्या: 11 - 17

राग आसा

आसा इत्यस्य प्रेरणायाः, साहसस्य च प्रबलाः भावाः सन्ति । अयं रागः श्रोत्रे यत्किमपि बहानानि त्यक्त्वा लक्ष्यस्य प्राप्त्यर्थं आवश्यकं कार्यं प्रवर्तयितुं दृढनिश्चयं महत्त्वाकांक्षां च ददाति । सफलतायै रागस्य, उत्साहस्य च भावाः जनयति तथा च एतेभ्यः भावनाभ्यः उत्पन्ना ऊर्जा श्रोतारं सफलतां प्राप्तुं अन्तः बलं अन्वेष्टुं समर्थयति, यदा अपि उपलब्धिः कठिना इव भासते अस्य रागस्य दृढनिश्चयः मनोभावः असफलता विकल्पः नास्ति इति सुनिश्चितं करोति, श्रोतारं च प्रेरितुं प्रेरयति।