आसा, प्रथम मेहल : १.
गुरुतः सत्योपदेशं प्राप्य तर्काः प्रयान्ति।
अतिचतुर्येण तु केवलं मलेन प्लास्टरः भवति ।
आसक्तिमलं भगवतः सत्यनाम्ना अपहृतं भवति।
गुरुप्रसादेन भगवति प्रेम्णः सक्तः तिष्ठति। ||१||
सः सन्निधिः नित्यं वर्तमानः; तस्मै प्रार्थनां समर्पयन्तु।
दुःखं सुखं च ईश्वरस्य सच्चिदानन्दस्य हस्ते अस्ति। ||१||विराम||
मिथ्याम् आचरन् आगच्छति याति च ।
वाक्येन जल्पेन च तस्य सीमाः न लभ्यन्ते ।
यद् पश्यति, न विज्ञायते।
नाम विना तृप्तिः मनसि न प्रविशति। ||२||
यो जायते रोगेण पीडितः ।
अहंकारदुःखेन पीडितः माया च |
ते एव त्राता भवन्ति, ये ईश्वरेण रक्षिताः सन्ति।
सच्चिगुरुं सेवन्ते अमृते अम्ब्रोसियामृते पिबन्ति। ||३||
अस्थिरं मनः अस्यामृतस्य आस्वादनेन निरुध्यते।
सच्चिगुरुं सेवन् शबादस्य अम्ब्रोसियलामृतं पोषयितुं आगच्छति।
शाबादस्य सत्यवचनद्वारा मुक्तिदशा लभ्यते।
नानक स्वाभिमानोऽन्तरतः निर्मूल्यते। ||४||१३||
आसा इत्यस्य प्रेरणायाः, साहसस्य च प्रबलाः भावाः सन्ति । अयं रागः श्रोत्रे यत्किमपि बहानानि त्यक्त्वा लक्ष्यस्य प्राप्त्यर्थं आवश्यकं कार्यं प्रवर्तयितुं दृढनिश्चयं महत्त्वाकांक्षां च ददाति । सफलतायै रागस्य, उत्साहस्य च भावाः जनयति तथा च एतेभ्यः भावनाभ्यः उत्पन्ना ऊर्जा श्रोतारं सफलतां प्राप्तुं अन्तः बलं अन्वेष्टुं समर्थयति, यदा अपि उपलब्धिः कठिना इव भासते अस्य रागस्य दृढनिश्चयः मनोभावः असफलता विकल्पः नास्ति इति सुनिश्चितं करोति, श्रोतारं च प्रेरितुं प्रेरयति।