धनासरी, चतुर्थ मेहलः १.
भगवतः दर्शनं भगवतः दर्शनं राजन् शान्तोऽस्मि।
त्वमेव मम अन्तः दुःखं जानासि नृप; अन्यः किं ज्ञातुं शक्नोति ? ||विरामः||
सत्यं भगवन् गुरु च त्वं सत्यं मम राजा; यत्किमपि करोषि तत् सर्वं सत्यम्।
कम् मृषावादी इति वक्तव्यम् ? त्वदन्यः नास्ति राजन् । ||१||
त्वं सर्वेषु व्याप्तः व्याप्तः च असि; त्वां राजन् सर्वे ध्यायन्ति दिवारात्रौ ।
सर्वे त्वां याचन्ते राजन्; त्वमेव सर्वेभ्यः दानं ददासि। ||२||
सर्वे तव सामर्थ्ये सन्ति, मम नृप; न कश्चित् भवद्भ्यः परः अस्ति।
सर्वाणि भूतानि तव-सर्वस्यासि मे नृप | सर्वे विलीयन्ते त्वयि लीनाः भविष्यन्ति। ||३||
सर्वेषां आशा त्वं मम प्रिये; सर्वे त्वां ध्यायन्ति नृप |
यथेष्टं त्वां पाहि रक्ष मां प्रिये; त्वं नानकस्य सच्चः राजा असि। ||४||७||१३||
धनसरी सर्वथा निश्चिन्तत्वस्य भावः । अस्माकं जीवने ये वस्तूनि सन्ति तेभ्यः सन्तुष्टेः, 'समृद्धतायाः' च भावात् एषा संवेदना उत्पद्यते, श्रोत्रे भविष्यस्य विषये सकारात्मकं आशावादीं च दृष्टिकोणं ददाति।