सुखमनी साहिब

(पुटः: 75)


ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਪੇਖੈ ਹੋਇ ਸੰਤ ॥
अंम्रित द्रिसटि पेखै होइ संत ॥

तस्य अम्ब्रोसियलं दृष्टिपातं दृष्ट्वा साधुः भवति।

ਗੁਣ ਬਿਅੰਤ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਇ ॥
गुण बिअंत कीमति नही पाइ ॥

अनन्ताः तस्य गुणगुणाः; तस्य मूल्यं मूल्याङ्कनं कर्तुं न शक्यते।

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥੪॥
नानक जिसु भावै तिसु लए मिलाइ ॥४॥

यो नानक प्रीणाति तेन सह संयुज्यते । ||४||

ਜਿਹਬਾ ਏਕ ਉਸਤਤਿ ਅਨੇਕ ॥
जिहबा एक उसतति अनेक ॥

जिह्वा एक एव, तस्य स्तुतिः तु बहु।

ਸਤਿ ਪੁਰਖ ਪੂਰਨ ਬਿਬੇਕ ॥
सति पुरख पूरन बिबेक ॥

सत्यं प्रभुः, सम्यक् सिद्धिः

ਕਾਹੂ ਬੋਲ ਨ ਪਹੁਚਤ ਪ੍ਰਾਨੀ ॥
काहू बोल न पहुचत प्रानी ॥

- न कश्चित् वाक् मर्त्यं तस्य समीपं नेतुम् अर्हति।

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਪ੍ਰਭ ਨਿਰਬਾਨੀ ॥
अगम अगोचर प्रभ निरबानी ॥

ईश्वरः दुर्गमः, दुर्बोधः, निर्वाणावस्थायां सन्तुलितः अस्ति।

ਨਿਰਾਹਾਰ ਨਿਰਵੈਰ ਸੁਖਦਾਈ ॥
निराहार निरवैर सुखदाई ॥

सः अन्नेन न धारितः भवति; तस्य द्वेषः प्रतिशोधः वा नास्ति; सः शान्तिप्रदः अस्ति।

ਤਾ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈ ॥
ता की कीमति किनै न पाई ॥

तस्य मूल्यं कोऽपि अनुमानयितुं न शक्नोति।

ਅਨਿਕ ਭਗਤ ਬੰਦਨ ਨਿਤ ਕਰਹਿ ॥
अनिक भगत बंदन नित करहि ॥

असंख्याकाः भक्ताः तस्य श्रद्धया प्रणमन्ति सततम्।

ਚਰਨ ਕਮਲ ਹਿਰਦੈ ਸਿਮਰਹਿ ॥
चरन कमल हिरदै सिमरहि ॥

हृदये ध्यायन्ति तस्य चरणकमलम् ।

ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੀ ਸਤਿਗੁਰ ਅਪਨੇ ॥
सद बलिहारी सतिगुर अपने ॥

नानकः सदा सदा गुरवे यज्ञः;

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਐਸਾ ਪ੍ਰਭੁ ਜਪਨੇ ॥੫॥
नानक जिसु प्रसादि ऐसा प्रभु जपने ॥५॥

तस्य प्रसादेन ईश्वरं ध्यायति। ||५||

ਇਹੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਵੈ ਜਨੁ ਕੋਇ ॥
इहु हरि रसु पावै जनु कोइ ॥

कतिपये एव भगवतः नामस्य एतत् अम्ब्रोसियलसारं प्राप्नुवन्ति।

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੈ ਅਮਰੁ ਸੋ ਹੋਇ ॥
अंम्रितु पीवै अमरु सो होइ ॥

अस्मिन् अमृते पिबन् अमरः भवति ।

ਉਸੁ ਪੁਰਖ ਕਾ ਨਾਹੀ ਕਦੇ ਬਿਨਾਸ ॥
उसु पुरख का नाही कदे बिनास ॥

यस्य मनः प्रकाशते

ਜਾ ਕੈ ਮਨਿ ਪ੍ਰਗਟੇ ਗੁਨਤਾਸ ॥
जा कै मनि प्रगटे गुनतास ॥

उत्कृष्टनिधिना, कदापि न म्रियते।

ਆਠ ਪਹਰ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਲੇਇ ॥
आठ पहर हरि का नामु लेइ ॥

चतुर्विंशतिघण्टाः दिने भगवतः नाम गृह्णाति।

ਸਚੁ ਉਪਦੇਸੁ ਸੇਵਕ ਕਉ ਦੇਇ ॥
सचु उपदेसु सेवक कउ देइ ॥

भगवान् स्वसेवकाय सत्यं उपदेशं ददाति।

ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਕੈ ਸੰਗਿ ਨ ਲੇਪੁ ॥
मोह माइआ कै संगि न लेपु ॥

मायाभावनसङ्गेन न दूषितः भवति।