सुखमनी साहिब

(पुटः: 74)


ਤਿਸ ਕਉ ਹੋਤ ਪਰਾਪਤਿ ਸੁਆਮੀ ॥
तिस कउ होत परापति सुआमी ॥

स्वेश्वरं गुरुं च प्राप्स्यति।

ਅਪਨੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਕਰੇਇ ॥
अपनी क्रिपा जिसु आपि करेइ ॥

सः एव स्वस्य अनुग्रहं प्रयच्छति;

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਗੁਰ ਕੀ ਮਤਿ ਲੇਇ ॥੨॥
नानक सो सेवकु गुर की मति लेइ ॥२॥

गुरुशिक्षां जीवति स निःस्वार्थ सेवकः नानक। ||२||

ਬੀਸ ਬਿਸਵੇ ਗੁਰ ਕਾ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ॥
बीस बिसवे गुर का मनु मानै ॥

गुरुशिक्षां शतप्रतिशतं यः पालयति

ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਪਰਮੇਸੁਰ ਕੀ ਗਤਿ ਜਾਨੈ ॥
सो सेवकु परमेसुर की गति जानै ॥

सः निःस्वार्थः सेवकः पारमार्थिकस्य स्थितिं ज्ञायते।

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਸੁ ਰਿਦੈ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥
सो सतिगुरु जिसु रिदै हरि नाउ ॥

सत्यगुरुहृदयं भगवतः नाम्ना पूरितम्।

ਅਨਿਕ ਬਾਰ ਗੁਰ ਕਉ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥
अनिक बार गुर कउ बलि जाउ ॥

तावद्वारं, अहं गुरवे यज्ञः अस्मि।

ਸਰਬ ਨਿਧਾਨ ਜੀਅ ਕਾ ਦਾਤਾ ॥
सरब निधान जीअ का दाता ॥

स एव सर्वस्य निधिः प्राणदाता।

ਆਠ ਪਹਰ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ॥
आठ पहर पारब्रहम रंगि राता ॥

चतुर्विंशतिघण्टाः सः परमेश्वरस्य प्रेम्णा ओतप्रोतः भवति।

ਬ੍ਰਹਮ ਮਹਿ ਜਨੁ ਜਨ ਮਹਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ॥
ब्रहम महि जनु जन महि पारब्रहमु ॥

सेवकः ईश्वरे अस्ति, ईश्वरः सेवके अस्ति।

ਏਕਹਿ ਆਪਿ ਨਹੀ ਕਛੁ ਭਰਮੁ ॥
एकहि आपि नही कछु भरमु ॥

स एव एकः - अत्र न संशयः।

ਸਹਸ ਸਿਆਨਪ ਲਇਆ ਨ ਜਾਈਐ ॥
सहस सिआनप लइआ न जाईऐ ॥

सहस्राणि चतुरयुक्तिभिः, सः न लभ्यते।

ਨਾਨਕ ਐਸਾ ਗੁਰੁ ਬਡਭਾਗੀ ਪਾਈਐ ॥੩॥
नानक ऐसा गुरु बडभागी पाईऐ ॥३॥

एवंविधो गुरुर्भवति नानक महासौभाग्येन | ||३||

ਸਫਲ ਦਰਸਨੁ ਪੇਖਤ ਪੁਨੀਤ ॥
सफल दरसनु पेखत पुनीत ॥

तस्य दर्शनं धन्यम्; तत् प्राप्य शुद्धिः भवति ।

ਪਰਸਤ ਚਰਨ ਗਤਿ ਨਿਰਮਲ ਰੀਤਿ ॥
परसत चरन गति निरमल रीति ॥

तस्य पादौ स्पृशन् आचरणं जीवनशैली च शुद्धं भवति।

ਭੇਟਤ ਸੰਗਿ ਰਾਮ ਗੁਨ ਰਵੇ ॥
भेटत संगि राम गुन रवे ॥

तस्य सङ्गमे स्थितः भगवतः स्तुतिं जपेत् ।

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੀ ਦਰਗਹ ਗਵੇ ॥
पारब्रहम की दरगह गवे ॥

तथा परमेश्वरस्य न्यायालयं प्राप्नोति।

ਸੁਨਿ ਕਰਿ ਬਚਨ ਕਰਨ ਆਘਾਨੇ ॥
सुनि करि बचन करन आघाने ॥

तस्य उपदेशं श्रुत्वा कर्णाः तृप्ताः भवन्ति।

ਮਨਿ ਸੰਤੋਖੁ ਆਤਮ ਪਤੀਆਨੇ ॥
मनि संतोखु आतम पतीआने ॥

मनः सन्तोषं भवति, आत्मा च पूर्णः भवति।

ਪੂਰਾ ਗੁਰੁ ਅਖੵਓ ਜਾ ਕਾ ਮੰਤ੍ਰ ॥
पूरा गुरु अख्यओ जा का मंत्र ॥

गुरुः सिद्धः अस्ति; तस्य शिक्षाः शाश्वताः सन्ति।