सुखमनी साहिब

(पुटः: 69)

ਪੂਜਾ ਸਤਿ ਸਤਿ ਸੇਵਦਾਰ ॥

पूजा सति सति सेवदार ॥

तस्य भक्तिपूजनं सत्यं पूजकाः सत्याः ।

ਦਰਸਨੁ ਸਤਿ ਸਤਿ ਪੇਖਨਹਾਰ ॥

दरसनु सति सति पेखनहार ॥

तस्य दर्शनस्य आशीर्वादः सत्यः सत्याः पश्यन्तः ।

ਨਾਮੁ ਸਤਿ ਸਤਿ ਧਿਆਵਨਹਾਰ ॥

नामु सति सति धिआवनहार ॥

तस्य नाम सत्यं सत्यं ध्यायन्ति ये।

ਆਪਿ ਸਤਿ ਸਤਿ ਸਭ ਧਾਰੀ ॥

आपि सति सति सभ धारी ॥

स्वयं सत्यं सत्यं सर्वं यत् सः धारयति।

ਆਪੇ ਗੁਣ ਆਪੇ ਗੁਣਕਾਰੀ ॥

आपे गुण आपे गुणकारी ॥

स्वयं गुणवान् सद्भावः स्वयं गुणप्रदः।

ਸਬਦੁ ਸਤਿ ਸਤਿ ਪ੍ਰਭੁ ਬਕਤਾ ॥

सबदु सति सति प्रभु बकता ॥

तस्य शब्दस्य वचनं सत्यं सत्यं च ये ईश्वरस्य विषये वदन्ति।

ਸੁਰਤਿ ਸਤਿ ਸਤਿ ਜਸੁ ਸੁਨਤਾ ॥

सुरति सति सति जसु सुनता ॥

तानि कर्णानि सत्यानि सत्यानि च ये तस्य स्तुतिं शृण्वन्ति।

ਬੁਝਨਹਾਰ ਕਉ ਸਤਿ ਸਭ ਹੋਇ ॥

बुझनहार कउ सति सभ होइ ॥

अवगन्तुं सर्वं सत्यम्।

ਨਾਨਕ ਸਤਿ ਸਤਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥੧॥

नानक सति सति प्रभु सोइ ॥१॥

हे नानक सत्यं सत्यं स भगवान् ईश्वरः। ||१||

ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ਰਿਦੈ ਜਿਨਿ ਮਾਨਿਆ ॥

सति सरूपु रिदै जिनि मानिआ ॥

सत्यमूर्तिं यः सर्वात्मना विश्वासयति

ਕਰਨ ਕਰਾਵਨ ਤਿਨਿ ਮੂਲੁ ਪਛਾਨਿਆ ॥

करन करावन तिनि मूलु पछानिआ ॥

सर्वेषां मूलं कारणं कारणं परिचिनोति।

ਜਾ ਕੈ ਰਿਦੈ ਬਿਸ੍ਵਾਸੁ ਪ੍ਰਭ ਆਇਆ ॥

जा कै रिदै बिस्वासु प्रभ आइआ ॥

यस्य हृदयं ईश्वरविश्वासेन परिपूर्णं भवति

ਤਤੁ ਗਿਆਨੁ ਤਿਸੁ ਮਨਿ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ ॥

ततु गिआनु तिसु मनि प्रगटाइआ ॥

आध्यात्मिकप्रज्ञायाः सारं तस्य मनसि प्रकाशितं भवति।

ਭੈ ਤੇ ਨਿਰਭਉ ਹੋਇ ਬਸਾਨਾ ॥

भै ते निरभउ होइ बसाना ॥

भयात् निर्गत्य निर्भयेन जीवितुं आगच्छति।

ਜਿਸ ਤੇ ਉਪਜਿਆ ਤਿਸੁ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨਾ ॥

जिस ते उपजिआ तिसु माहि समाना ॥

यस्मात् समुद्भवः तस्मिन् सः लीनः भवति।

ਬਸਤੁ ਮਾਹਿ ਲੇ ਬਸਤੁ ਗਡਾਈ ॥

बसतु माहि ले बसतु गडाई ॥

यदा किमपि स्वकीयेन सह सम्मिश्रणं करोति तदा ।

ਤਾ ਕਉ ਭਿੰਨ ਨ ਕਹਨਾ ਜਾਈ ॥

ता कउ भिंन न कहना जाई ॥

तस्मात् पृथक् इति वक्तुं न शक्यते।

ਬੂਝੈ ਬੂਝਨਹਾਰੁ ਬਿਬੇਕ ॥

बूझै बूझनहारु बिबेक ॥

एतत् विवेकी अवगमनस्य एकेन एव विज्ञायते।

ਨਾਰਾਇਨ ਮਿਲੇ ਨਾਨਕ ਏਕ ॥੨॥

नाराइन मिले नानक एक ॥२॥

भगवता सह मिलित्वा नानक तेन सह एको भवति। ||२||

ਠਾਕੁਰ ਕਾ ਸੇਵਕੁ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ॥

ठाकुर का सेवकु आगिआकारी ॥

भृत्यः स्वामिनः स्वामिनः च आज्ञाकारी भवति।