هن جي پوڄا سچي آهي، ۽ سچا اهي آهن جيڪي هن جي پوڄا ڪن ٿا.
هن جي نظر جي برڪت سچي آهي، ۽ سچا آهن جيڪي ان کي ڏسندا آهن.
هن جو نالو سچو آهي، ۽ سچا اهي آهن جيڪي ان تي غور ڪن ٿا.
هو پاڻ سچو آهي، ۽ سچو اهو آهي جيڪو هو پالي ٿو.
هو پاڻ سڳورو نيڪ آهي، ۽ هو پاڻ ئي نيڪيءَ جو مالڪ آهي.
سندس ڪلام سچو آهي، ۽ سچا اهي آهن جيڪي خدا جي باري ۾ ڳالهائين ٿا.
اُهي ڪن سچا آهن ۽ سچا اُهي آهن جيڪي سندس ساراهه ٻڌن ٿا.
جيڪو سمجھي تنھن لاءِ سڀ سچ آھي.
اي نانڪ، سچو، سچو آهي، رب خدا. ||1||
جيڪو سچ جي مجسمي کي دل سان مڃي ٿو
سببن جي سبب کي سڀني جي جڙ طور سڃاڻي ٿو.
جنهن جي دل خدا تي ايمان سان ڀريل آهي
روحاني حڪمت جو جوهر سندس ذهن تي نازل ٿيو آهي.
خوف مان نڪرندي، هو بي خوف رهڻ لاءِ اچي ٿو.
هو ان ذات ۾ سمايل آهي، جنهن مان هو پيدا ٿيو آهي.
جڏهن ڪا شيءِ پاڻ سان ملي ٿي،
ان کي ان کان الڳ نه ٿو چئي سگهجي.
اها ڳالهه صرف هڪ سمجھدار سمجھڻ سان سمجهي سگهجي ٿي.
رب سان ملاقات، اي نانڪ، هن سان گڏ هڪ ٿي ويندو آهي. ||2||
ٻانهو پنهنجي رب ۽ مالڪ جو فرمانبردار هوندو آهي.