त्याची भक्तिपूजा खरी आहे आणि जे त्याची उपासना करतात ते खरे आहेत.
त्याच्या दर्शनाचा आशीर्वाद खरा आहे, आणि जे पाहतात ते खरे आहेत.
त्याचे नाम सत्य आहे आणि त्याचे ध्यान करणारे खरे आहेत.
तो स्वतःच सत्य आहे आणि तो जे काही टिकवतो तेच सत्य आहे.
तो स्वतःच सद्गुण सद्गुण आहे आणि तो स्वतःच सद्गुणांचा दाता आहे.
त्याच्या शब्दाचे वचन खरे आहे, आणि जे देवाबद्दल बोलतात ते खरे आहेत.
ते कान खरे आहेत आणि सत्य तेच आहेत जे त्याची स्तुती ऐकतात.
जो समजतो त्याच्यासाठी सर्व सत्य आहे.
हे नानक, खरा, खरा तो, परमेश्वर देव. ||1||
जो सत्याच्या अवतारावर मनापासून विश्वास ठेवतो
कारणांचे कारण सर्वांचे मूळ म्हणून ओळखते.
ज्याचे अंतःकरण देवावर विश्वासाने भरलेले आहे
अध्यात्मिक ज्ञानाचे सार त्याच्या मनावर प्रकट होते.
भीतीतून बाहेर पडून तो न घाबरता जगायला येतो.
तो एकामध्ये लीन होतो, ज्यापासून त्याची उत्पत्ती झाली आहे.
जेव्हा एखादी गोष्ट स्वतःशी मिसळते,
ते वेगळे म्हणता येणार नाही.
हे केवळ विवेकी समजुतीनेच समजते.
हे नानक, परमेश्वराला भेटून तो त्याच्याशी एकरूप होतो. ||2||
सेवक आपल्या स्वामी आणि स्वामीच्या आज्ञाधारक असतो.