सुखमनी साहिब

(पुटः: 60)

ਕਰਣੈਹਾਰੁ ਪਛਾਣੈ ਸੋਇ ॥

करणैहारु पछाणै सोइ ॥

तं प्रजापतिं स्वीकरोतु;

ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਕੀਆ ਜਨ ਮੀਠ ਲਗਾਨਾ ॥

प्रभ का कीआ जन मीठ लगाना ॥

ईश्वरस्य कर्माणि तस्य विनयशीलस्य सेवकस्य कृते मधुराणि सन्ति।

ਜੈਸਾ ਸਾ ਤੈਸਾ ਦ੍ਰਿਸਟਾਨਾ ॥

जैसा सा तैसा द्रिसटाना ॥

यथा सः, तथैव सः प्रकटितः भवति।

ਜਿਸ ਤੇ ਉਪਜੇ ਤਿਸੁ ਮਾਹਿ ਸਮਾਏ ॥

जिस ते उपजे तिसु माहि समाए ॥

तस्मात् वयं आगताः, तस्मिन् पुनः विलीनाः भविष्यामः।

ਓਇ ਸੁਖ ਨਿਧਾਨ ਉਨਹੂ ਬਨਿ ਆਏ ॥

ओइ सुख निधान उनहू बनि आए ॥

स शान्तिनिधिस्तस्य भृत्यस्तथा भवति।

ਆਪਸ ਕਉ ਆਪਿ ਦੀਨੋ ਮਾਨੁ ॥

आपस कउ आपि दीनो मानु ॥

स्वस्य कृते सः स्वस्य गौरवं दत्तवान्।

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਜਨੁ ਏਕੋ ਜਾਨੁ ॥੮॥੧੪॥

नानक प्रभ जनु एको जानु ॥८॥१४॥

ईश्वरं तस्य विनयशीलं सेवकं च एकमेव इति विद्धि नानक। ||८||१४||

ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

सलोक् : १.

ਸਰਬ ਕਲਾ ਭਰਪੂਰ ਪ੍ਰਭ ਬਿਰਥਾ ਜਾਨਨਹਾਰ ॥

सरब कला भरपूर प्रभ बिरथा जाननहार ॥

ईश्वरः सर्वथा सर्वशक्तयः ओतप्रोतः अस्ति; सः अस्माकं क्लेशानां ज्ञाता अस्ति।

ਜਾ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਉਧਰੀਐ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰ ॥੧॥

जा कै सिमरनि उधरीऐ नानक तिसु बलिहार ॥१॥

तस्य स्मरणेन ध्यायन्तः वयं त्राताः भवेम; नानकं तस्य यज्ञः । ||१||

ਅਸਟਪਦੀ ॥

असटपदी ॥

अष्टपदीः १.

ਟੂਟੀ ਗਾਢਨਹਾਰ ਗੁੋਪਾਲ ॥

टूटी गाढनहार गुोपाल ॥

भग्नानाम् मेण्डरः जगतः प्रभुः।

ਸਰਬ ਜੀਆ ਆਪੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥

सरब जीआ आपे प्रतिपाल ॥

स एव सर्वभूतानि पोषयति।

ਸਗਲ ਕੀ ਚਿੰਤਾ ਜਿਸੁ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

सगल की चिंता जिसु मन माहि ॥

सर्वेषां चिन्ताः तस्य मनसि एव सन्ति;

ਤਿਸ ਤੇ ਬਿਰਥਾ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥

तिस ते बिरथा कोई नाहि ॥

न कश्चित् तस्मात् निवर्तते।

ਰੇ ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਦਾ ਹਰਿ ਜਾਪਿ ॥

रे मन मेरे सदा हरि जापि ॥

हे मम मनसि भगवन्तं ध्याय सदा।

ਅਬਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ॥

अबिनासी प्रभु आपे आपि ॥

अविनाशी भगवान् ईश्वरः स्वयं सर्व-सर्वः अस्ति।

ਆਪਨ ਕੀਆ ਕਛੂ ਨ ਹੋਇ ॥

आपन कीआ कछू न होइ ॥

स्वकर्मणा न किमपि सिद्ध्यति, .

ਜੇ ਸਉ ਪ੍ਰਾਨੀ ਲੋਚੈ ਕੋਇ ॥

जे सउ प्रानी लोचै कोइ ॥

यद्यपि मर्त्यः इच्छेत् तथापि शतशः।

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਨਾਹੀ ਤੇਰੈ ਕਿਛੁ ਕਾਮ ॥

तिसु बिनु नाही तेरै किछु काम ॥

तया विना किमपि भवतः किमपि प्रयोजनं नास्ति ।