सुखमनी साहिब

(पुटः: 59)


ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਧਾਰੀ ਸਭ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ॥
आगिआकारी धारी सभ स्रिसटि ॥

सर्वं जगत् तस्य इच्छायाः आज्ञाकारी अस्ति।

ਆਪੇ ਆਪਿ ਸਗਲ ਮਹਿ ਆਪਿ ॥
आपे आपि सगल महि आपि ॥

स एव सर्व-आत्मनि ।

ਅਨਿਕ ਜੁਗਤਿ ਰਚਿ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ॥
अनिक जुगति रचि थापि उथापि ॥

स्वस्य अनेकधा स्थापयति विस्थापयति च।

ਅਬਿਨਾਸੀ ਨਾਹੀ ਕਿਛੁ ਖੰਡ ॥
अबिनासी नाही किछु खंड ॥

सः अविनाशी अस्ति; न किमपि भग्नं कर्तुं शक्यते।

ਧਾਰਣ ਧਾਰਿ ਰਹਿਓ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ॥
धारण धारि रहिओ ब्रहमंड ॥

सः ब्रह्माण्डस्य निर्वाहार्थं स्वस्य समर्थनं ऋणं ददाति।

ਅਲਖ ਅਭੇਵ ਪੁਰਖ ਪਰਤਾਪ ॥
अलख अभेव पुरख परताप ॥

अगाह्यम् अविवेकी च भगवतः महिमा।

ਆਪਿ ਜਪਾਏ ਤ ਨਾਨਕ ਜਾਪ ॥੬॥
आपि जपाए त नानक जाप ॥६॥

यथा ध्यातुं प्रेरयति नानक तथा वयं ध्यायामः। ||६||

ਜਿਨ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਤਾ ਸੁ ਸੋਭਾਵੰਤ ॥
जिन प्रभु जाता सु सोभावंत ॥

ये ईश्वरं जानन्ति ते महिमामयी भवन्ति।

ਸਗਲ ਸੰਸਾਰੁ ਉਧਰੈ ਤਿਨ ਮੰਤ ॥
सगल संसारु उधरै तिन मंत ॥

तेषां शिक्षाभिः सर्वं जगत् मोच्यते।

ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਸੇਵਕ ਸਗਲ ਉਧਾਰਨ ॥
प्रभ के सेवक सगल उधारन ॥

ईश्वरस्य सेवकाः सर्वान् मोचयन्ति।

ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਸੇਵਕ ਦੂਖ ਬਿਸਾਰਨ ॥
प्रभ के सेवक दूख बिसारन ॥

ईश्वरस्य सेवकाः दुःखानां विस्मरणं कुर्वन्ति।

ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਕਿਰਪਾਲ ॥
आपे मेलि लए किरपाल ॥

दयालुः प्रभुः तान् स्वेन सह संयोजयति।

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਜਪਿ ਭਏ ਨਿਹਾਲ ॥
गुर का सबदु जपि भए निहाल ॥

गुरस्य शब्दस्य जपं कुर्वन्तः ते आनन्दिताः भवन्ति।

ਉਨ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸੋਈ ਲਾਗੈ ॥
उन की सेवा सोई लागै ॥

स एव तान् सेवितुं प्रतिबद्धः, .

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹਿ ਬਡਭਾਗੈ ॥
जिस नो क्रिपा करहि बडभागै ॥

यस्मै ईश्वरः स्वस्य कृपां प्रयच्छति, महता सौभाग्येन।

ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਪਾਵਹਿ ਬਿਸ੍ਰਾਮੁ ॥
नामु जपत पावहि बिस्रामु ॥

विश्रामस्थानं विन्दन्ति नामजपकाः ।

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਪੁਰਖ ਕਉ ਊਤਮ ਕਰਿ ਮਾਨੁ ॥੭॥
नानक तिन पुरख कउ ऊतम करि मानु ॥७॥

आदरं कुरु नानक तान् पुरुषान् आर्यान् । ||७||

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੈ ਸੁ ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਰੰਗਿ ॥
जो किछु करै सु प्रभ कै रंगि ॥

यत्किमपि करोषि, तत् ईश्वरस्य प्रेम्णः कृते कुरु।

ਸਦਾ ਸਦਾ ਬਸੈ ਹਰਿ ਸੰਗਿ ॥
सदा सदा बसै हरि संगि ॥

नित्यं नित्यं भगवता सह तिष्ठ।

ਸਹਜ ਸੁਭਾਇ ਹੋਵੈ ਸੋ ਹੋਇ ॥
सहज सुभाइ होवै सो होइ ॥

स्वभावेन स्वभावेन यत् भविष्यति तत् भविष्यति।