सुखमनी साहिब

(पुटः: 58)


ਸਰਬ ਰੋਗ ਤੇ ਓਹੁ ਹਰਿ ਜਨੁ ਰਹਤ ॥
सरब रोग ते ओहु हरि जनु रहत ॥

एतादृशः भगवतः भक्तः सर्वव्याधिरहितः भवति।

ਅਨਦਿਨੁ ਕੀਰਤਨੁ ਕੇਵਲ ਬਖੵਾਨੁ ॥
अनदिनु कीरतनु केवल बख्यानु ॥

रात्रौ दिवा कीर्तनं गायन्तु एकेश्वरस्य स्तुतिम् |

ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਮਹਿ ਸੋਈ ਨਿਰਬਾਨੁ ॥
ग्रिहसत महि सोई निरबानु ॥

गृहे मध्ये सन्तुलितं असक्तं च तिष्ठतु।

ਏਕ ਊਪਰਿ ਜਿਸੁ ਜਨ ਕੀ ਆਸਾ ॥
एक ऊपरि जिसु जन की आसा ॥

एकेश्वरे आशां स्थापयति यः

ਤਿਸ ਕੀ ਕਟੀਐ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸਾ ॥
तिस की कटीऐ जम की फासा ॥

तस्य कण्ठात् मृत्युपाशः छिन्नः भवति।

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੀ ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਭੂਖ ॥
पारब्रहम की जिसु मनि भूख ॥

यस्य मनः परमेश्वरस्य क्षुधार्तं भवति,

ਨਾਨਕ ਤਿਸਹਿ ਨ ਲਾਗਹਿ ਦੂਖ ॥੪॥
नानक तिसहि न लागहि दूख ॥४॥

हे नानक, न दुःखं प्राप्स्यति। ||४||

ਜਿਸ ਕਉ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਆਵੈ ॥
जिस कउ हरि प्रभु मनि चिति आवै ॥

यः स्वस्य चेतनं मनः भगवते परमेश्वरे केन्द्रीक्रियते

ਸੋ ਸੰਤੁ ਸੁਹੇਲਾ ਨਹੀ ਡੁਲਾਵੈ ॥
सो संतु सुहेला नही डुलावै ॥

- सः सन्तः शान्तिं प्राप्नोति; सः न भ्रमति।

ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪੁਨਾ ਕਿਰਪਾ ਕਰੈ ॥
जिसु प्रभु अपुना किरपा करै ॥

येषां कृते ईश्वरः स्वस्य अनुग्रहं दत्तवान्

ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਕਹੁ ਕਿਸ ਤੇ ਡਰੈ ॥
सो सेवकु कहु किस ते डरै ॥

तेषां भृत्यानां कस्य भयस्य आवश्यकता वर्तते?

ਜੈਸਾ ਸਾ ਤੈਸਾ ਦ੍ਰਿਸਟਾਇਆ ॥
जैसा सा तैसा द्रिसटाइआ ॥

यथा ईश्वरः, तथैव सः प्रकटितः भवति;

ਅਪੁਨੇ ਕਾਰਜ ਮਹਿ ਆਪਿ ਸਮਾਇਆ ॥
अपुने कारज महि आपि समाइआ ॥

स्वसृष्टौ सः स्वयं व्याप्तः अस्ति।

ਸੋਧਤ ਸੋਧਤ ਸੋਧਤ ਸੀਝਿਆ ॥
सोधत सोधत सोधत सीझिआ ॥

अन्वेषणं, अन्वेषणं, अन्वेषणं, अन्ते च सफलता!

ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤਤੁ ਸਭੁ ਬੂਝਿਆ ॥
गुरप्रसादि ततु सभु बूझिआ ॥

गुरुप्रसादेन सर्ववास्तविकतातत्त्वं विज्ञायते।

ਜਬ ਦੇਖਉ ਤਬ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਮੂਲੁ ॥
जब देखउ तब सभु किछु मूलु ॥

यत्र पश्यामि तत्र तं पश्यामि सर्वस्य मूलम् ।

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸੂਖਮੁ ਸੋਈ ਅਸਥੂਲੁ ॥੫॥
नानक सो सूखमु सोई असथूलु ॥५॥

नानक सूक्ष्मः स च व्यक्तः । ||५||

ਨਹ ਕਿਛੁ ਜਨਮੈ ਨਹ ਕਿਛੁ ਮਰੈ ॥
नह किछु जनमै नह किछु मरै ॥

न किञ्चित् जायते, न च किमपि म्रियते।

ਆਪਨ ਚਲਿਤੁ ਆਪ ਹੀ ਕਰੈ ॥
आपन चलितु आप ही करै ॥

सः स्वयमेव स्वस्य नाटकं मञ्चयति।

ਆਵਨੁ ਜਾਵਨੁ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਅਨਦ੍ਰਿਸਟਿ ॥
आवनु जावनु द्रिसटि अनद्रिसटि ॥

आगमनं गमनं च दृष्टं अदृष्टं च .