सुखमनी साहिब

(पान: 58)

ਸਰਬ ਰੋਗ ਤੇ ਓਹੁ ਹਰਿ ਜਨੁ ਰਹਤ ॥

सरब रोग ते ओहु हरि जनु रहत ॥

असा भगवंताचा भक्त सर्व रोगमुक्त असतो.

ਅਨਦਿਨੁ ਕੀਰਤਨੁ ਕੇਵਲ ਬਖੵਾਨੁ ॥

अनदिनु कीरतनु केवल बख्यानु ॥

रात्रंदिवस एकाच परमेश्वराचे कीर्तन गा.

ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਮਹਿ ਸੋਈ ਨਿਰਬਾਨੁ ॥

ग्रिहसत महि सोई निरबानु ॥

तुमच्या घरातील लोकांमध्ये, समतोल आणि अतुलनीय रहा.

ਏਕ ਊਪਰਿ ਜਿਸੁ ਜਨ ਕੀ ਆਸਾ ॥

एक ऊपरि जिसु जन की आसा ॥

जो एक परमेश्वरावर आपली आशा ठेवतो

ਤਿਸ ਕੀ ਕਟੀਐ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸਾ ॥

तिस की कटीऐ जम की फासा ॥

त्याच्या मानेपासून मृत्यूची फास कापली जाते.

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੀ ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਭੂਖ ॥

पारब्रहम की जिसु मनि भूख ॥

ज्याच्या मनाला परात्पर भगवंताची भूक असते,

ਨਾਨਕ ਤਿਸਹਿ ਨ ਲਾਗਹਿ ਦੂਖ ॥੪॥

नानक तिसहि न लागहि दूख ॥४॥

हे नानक, दुःख सहन करणार नाही. ||4||

ਜਿਸ ਕਉ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਆਵੈ ॥

जिस कउ हरि प्रभु मनि चिति आवै ॥

जो आपले सचेतन मन परमेश्वर देवावर केंद्रित करतो

ਸੋ ਸੰਤੁ ਸੁਹੇਲਾ ਨਹੀ ਡੁਲਾਵੈ ॥

सो संतु सुहेला नही डुलावै ॥

- की संत शांत आहे; तो डगमगत नाही.

ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪੁਨਾ ਕਿਰਪਾ ਕਰੈ ॥

जिसु प्रभु अपुना किरपा करै ॥

ज्यांच्यावर देवाने कृपा केली आहे

ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਕਹੁ ਕਿਸ ਤੇ ਡਰੈ ॥

सो सेवकु कहु किस ते डरै ॥

त्या सेवकांना कोणाची भीती वाटते?

ਜੈਸਾ ਸਾ ਤੈਸਾ ਦ੍ਰਿਸਟਾਇਆ ॥

जैसा सा तैसा द्रिसटाइआ ॥

देव जसा आहे तसा तो प्रकट होतो;

ਅਪੁਨੇ ਕਾਰਜ ਮਹਿ ਆਪਿ ਸਮਾਇਆ ॥

अपुने कारज महि आपि समाइआ ॥

स्वतःच्या सृष्टीत तो स्वतःच व्याप्त आहे.

ਸੋਧਤ ਸੋਧਤ ਸੋਧਤ ਸੀਝਿਆ ॥

सोधत सोधत सोधत सीझिआ ॥

शोध, शोध, शोध आणि शेवटी यश!

ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤਤੁ ਸਭੁ ਬੂਝਿਆ ॥

गुरप्रसादि ततु सभु बूझिआ ॥

गुरूंच्या कृपेने सर्व वास्तवाचे सार कळते.

ਜਬ ਦੇਖਉ ਤਬ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਮੂਲੁ ॥

जब देखउ तब सभु किछु मूलु ॥

मी जिकडे पाहतो तिकडे सर्व गोष्टींच्या मुळाशी मला तो दिसतो.

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸੂਖਮੁ ਸੋਈ ਅਸਥੂਲੁ ॥੫॥

नानक सो सूखमु सोई असथूलु ॥५॥

हे नानक, तो सूक्ष्म आहे आणि तो प्रकटही आहे. ||5||

ਨਹ ਕਿਛੁ ਜਨਮੈ ਨਹ ਕਿਛੁ ਮਰੈ ॥

नह किछु जनमै नह किछु मरै ॥

काहीही जन्माला येत नाही आणि काहीही मरत नाही.

ਆਪਨ ਚਲਿਤੁ ਆਪ ਹੀ ਕਰੈ ॥

आपन चलितु आप ही करै ॥

तो स्वतःच स्वतःचे नाटक रंगवतो.

ਆਵਨੁ ਜਾਵਨੁ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਅਨਦ੍ਰਿਸਟਿ ॥

आवनु जावनु द्रिसटि अनद्रिसटि ॥

येणे आणि जाणे, पाहिले आणि न पाहिलेले,