સુખમણી સાહિબ

(પાન: 68)


ਆਪੇ ਜਾਨੈ ਅਪਨੀ ਮਿਤਿ ਗਤਿ ॥
aape jaanai apanee mit gat |

તે પોતે જ પોતાની સ્થિતિ અને સ્થિતિ જાણે છે.

ਜਿਸ ਕੀ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸੁ ਕਰਣੈਹਾਰੁ ॥
jis kee srisatt su karanaihaar |

તેઓ તેમના વિશ્વના સર્જક ભગવાન છે.

ਅਵਰ ਨ ਬੂਝਿ ਕਰਤ ਬੀਚਾਰੁ ॥
avar na boojh karat beechaar |

અન્ય કોઈ તેને સમજી શકતું નથી, તેમ છતાં તેઓ પ્રયત્ન કરે છે.

ਕਰਤੇ ਕੀ ਮਿਤਿ ਨ ਜਾਨੈ ਕੀਆ ॥
karate kee mit na jaanai keea |

સર્જન કરનાર સર્જકની હદ જાણી શકતો નથી.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਵਰਤੀਆ ॥੭॥
naanak jo tis bhaavai so varateea |7|

ઓ નાનક, જે તેને પ્રસન્ન કરે છે તે થાય છે. ||7||

ਬਿਸਮਨ ਬਿਸਮ ਭਏ ਬਿਸਮਾਦ ॥
bisaman bisam bhe bisamaad |

તેમના અદ્ભુત અજાયબીને જોતાં, હું આશ્ચર્યચકિત અને આશ્ચર્યચકિત છું!

ਜਿਨਿ ਬੂਝਿਆ ਤਿਸੁ ਆਇਆ ਸ੍ਵਾਦ ॥
jin boojhiaa tis aaeaa svaad |

જેને આ સમજાય છે, તે આ આનંદની સ્થિતિનો સ્વાદ ચાખવા આવે છે.

ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਾਚਿ ਜਨ ਰਹੇ ॥
prabh kai rang raach jan rahe |

ભગવાનના નમ્ર સેવકો તેમના પ્રેમમાં લીન રહે છે.

ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਪਦਾਰਥ ਲਹੇ ॥
gur kai bachan padaarath lahe |

ગુરુના ઉપદેશોને અનુસરીને, તેઓ ચાર મુખ્ય આશીર્વાદ મેળવે છે.

ਓਇ ਦਾਤੇ ਦੁਖ ਕਾਟਨਹਾਰ ॥
oe daate dukh kaattanahaar |

તેઓ આપનાર છે, પીડા દૂર કરનાર છે.

ਜਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਤਰੈ ਸੰਸਾਰ ॥
jaa kai sang tarai sansaar |

તેમની સંગતમાં જગતનો ઉદ્ધાર થાય છે.

ਜਨ ਕਾ ਸੇਵਕੁ ਸੋ ਵਡਭਾਗੀ ॥
jan kaa sevak so vaddabhaagee |

પ્રભુના સેવકનો દાસ બહુ ધન્ય છે.

ਜਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥
jan kai sang ek liv laagee |

તેમના સેવકના સંગતમાં, વ્યક્તિ એકના પ્રેમમાં આસક્ત થઈ જાય છે.

ਗੁਨ ਗੋਬਿਦ ਕੀਰਤਨੁ ਜਨੁ ਗਾਵੈ ॥
gun gobid keeratan jan gaavai |

તેમના નમ્ર સેવક કીર્તન ગાય છે, ભગવાનના મહિમાના ગીતો.

ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਫਲੁ ਪਾਵੈ ॥੮॥੧੬॥
guraprasaad naanak fal paavai |8|16|

ગુરુની કૃપાથી, હે નાનક, તે તેના પુરસ્કારોનું ફળ મેળવે છે. ||8||16||

ਸਲੋਕੁ ॥
salok |

સાલોક:

ਆਦਿ ਸਚੁ ਜੁਗਾਦਿ ਸਚੁ ॥
aad sach jugaad sach |

શરૂઆતમાં સાચું, યુગો સુધી સાચું,

ਹੈ ਭਿ ਸਚੁ ਨਾਨਕ ਹੋਸੀ ਭਿ ਸਚੁ ॥੧॥
hai bhi sach naanak hosee bhi sach |1|

અહીં અને હવે સાચું. ઓ નાનક, તે હંમેશ માટે સાચા રહેશે. ||1||

ਅਸਟਪਦੀ ॥
asattapadee |

અષ્ટપદીઃ

ਚਰਨ ਸਤਿ ਸਤਿ ਪਰਸਨਹਾਰ ॥
charan sat sat parasanahaar |

તેમના કમળના પગ સાચા છે, અને જે તેમને સ્પર્શ કરે છે તે સાચા છે.