Bilaaval, Ikatlong Mehl:
Ang Primal Lord Mismo ang bumuo sa Uniberso.
Ang mga nilalang at nilalang ay abala sa emosyonal na pagkakadikit kay Maya.
Sa pag-ibig ng duality, sila ay nakakabit sa ilusyon na materyal na mundo.
Ang mga kapus-palad ay namamatay, at patuloy na dumarating at umalis.
Ang pagpupulong sa Tunay na Guru, ang pag-unawa ay nakukuha.
Pagkatapos, ang ilusyon ng materyal na mundo ay nabasag, at ang isa ay sumanib sa Katotohanan. ||1||
Isang taong may nakaukit na tadhana sa kanyang noo
- ang Nag-iisang Diyos ay nananatili sa kanyang isipan. ||1||I-pause||
Nilikha Niya ang Sansinukob, at Siya Mismo ang minamasdan ang lahat.
Walang makakapagbura sa Iyong talaan, Panginoon.
Kung ang isang tao ay tumawag sa kanyang sarili na isang Siddha o isang naghahanap,
siya ay nalinlang ng pag-aalinlangan, at patuloy na darating at pupunta.
Nauunawaan ng hamak na iyon ang nag-iisa, na naglilingkod sa Tunay na Guru.
Sa pagsakop sa kanyang kaakuhan, nahanap niya ang Pinto ng Panginoon. ||2||
Mula sa Isang Panginoon, ang lahat ng iba ay nabuo.
Ang Isang Panginoon ay lumaganap sa lahat ng dako; wala ng iba.
Ang pagtanggi sa duality, ang isang tao ay nakikilala ang Isang Panginoon.
Sa pamamagitan ng Salita ng Shabad ng Guru, alam ng isang tao ang Pinto ng Panginoon, at ang Kanyang Banner.
Kapag nakilala ang Tunay na Guru, nahanap ng isa ang Nag-iisang Panginoon.
Ang duality ay nasasakop sa loob. ||3||
Isa na kabilang sa Makapangyarihang Panginoon at Guro
walang makakasira sa kanya.
Ang lingkod ng Panginoon ay nananatili sa ilalim ng Kanyang proteksyon;
Ang Panginoon Mismo ay nagpapatawad sa kanya, at pinagpapala siya ng maluwalhating kadakilaan.
Walang mas mataas kaysa sa Kanya.
Bakit siya matatakot? Ano ang dapat niyang katakutan? ||4||
Sa pamamagitan ng Mga Aral ng Guru, ang kapayapaan at katahimikan ay nananatili sa loob ng katawan.
Alalahanin ang Salita ng Shabad, at hindi ka magdaranas ng sakit.
Hindi mo kailangang pumunta o umalis, o magdusa sa kalungkutan.
Taglay ang Naam, ang Pangalan ng Panginoon, ikaw ay magsasama sa celestial na kapayapaan.
O Nanak, ang Gurmukh ay nakikita Siya na laging naroroon, malapit.
Ang aking Diyos ay laging ganap na sumasaklaw sa lahat ng dako. ||5||
Ang ilan ay walang pag-iimbot na mga tagapaglingkod, habang ang iba ay gumagala, nalinlang ng pagdududa.
Ang Panginoon Mismo ang gumagawa, at ginagawa ang lahat.
Ang Isang Panginoon ay sumasaklaw sa lahat; wala ng iba.
Baka magreklamo ang mortal, kung meron man.
Paglingkuran ang Tunay na Guru; ito ang pinaka mahusay na aksyon.
Sa Hukuman ng Tunay na Panginoon, hahatulan kang totoo. ||6||
Ang lahat ng mga araw ng lunar, at ang mga araw ng linggo ay maganda, kapag pinag-iisipan ng isa ang Shabad.
Kung ang isang tao ay naglilingkod sa Tunay na Guru, natatamo niya ang mga bunga ng kanyang mga gantimpala.
Ang mga tanda at mga araw ay dumarating at umalis.
Ngunit ang Salita ng Shabad ng Guru ay walang hanggan at hindi nagbabago. Sa pamamagitan nito, ang isa ay sumasanib sa Tunay na Panginoon.
Ang mga araw ay mapalad, kapag ang isang tao ay puspos ng Katotohanan.
Kung wala ang Pangalan, ang lahat ng mga huwad ay naliligaw. ||7||
Ang mga taong kusa sa sarili ay namamatay, at patay, nahuhulog sila sa pinakamasamang kalagayan.
Hindi nila naaalala ang Isang Panginoon; niloloko sila ng duality.
Ang katawan ng tao ay walang malay, ignorante at bulag.
Kung wala ang Salita ng Shabad, paano makatawid ang sinuman?
Ang Lumikha Mismo ang lumikha.
| Pamagat: | Raag Bilaaval |
|---|---|
| Manunulat: | Guru Amardas Ji |
| Pahina: | 842 |
| Bilang ng Linya: | 3 - 18 |
Inihahatid ni Bilaval ang mga damdamin ng malaking kaligayahan na nagmumula sa pagkamit ng isang layunin o pagkamit ng isang layunin. Ito ay isang napakalaking pakiramdam ng katuparan, kasiyahan at kagalakan, na nararanasan kapag ang mga nagawa ay napakahalaga at mahal sa iyo. Ang kaligayahang nadarama ay parang tumawa ng malakas, walang pagpaplano o anumang lihim na motibo; ito ay isa lamang natural na pagpapahayag ng taos-pusong kaligayahan na nagmumula sa isang pakiramdam ng tagumpay.