ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
बिलावलु महला ३ ॥

बिलावल, तिसरी मेहल:

ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਾਜੇ ॥
आदि पुरखु आपे स्रिसटि साजे ॥

आदिम परमेश्वराने स्वतः विश्वाची निर्मिती केली.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਪਾਜੇ ॥
जीअ जंत माइआ मोहि पाजे ॥

जीव आणि प्राणी मायेच्या भावनिक आसक्तीत मग्न आहेत.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਰਪੰਚਿ ਲਾਗੇ ॥
दूजै भाइ परपंचि लागे ॥

द्वैताच्या प्रेमात ते भ्रामक भौतिक जगताशी जोडलेले असतात.

ਆਵਹਿ ਜਾਵਹਿ ਮਰਹਿ ਅਭਾਗੇ ॥
आवहि जावहि मरहि अभागे ॥

दुर्दैवी मरतात आणि येत राहतात.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਭੇਟਿਐ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥
सतिगुरि भेटिऐ सोझी पाइ ॥

खऱ्या गुरूंच्या भेटीने समंजसपणा प्राप्त होतो.

ਪਰਪੰਚੁ ਚੂਕੈ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥
परपंचु चूकै सचि समाइ ॥१॥

मग, भौतिक जगाचा भ्रम नष्ट होतो, आणि माणूस सत्यात विलीन होतो. ||1||

ਜਾ ਕੈ ਮਸਤਕਿ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ ॥
जा कै मसतकि लिखिआ लेखु ॥

ज्याच्या कपाळावर असे पूर्वनियोजित भाग्य कोरलेले असते

ਤਾ ਕੈ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ता कै मनि वसिआ प्रभु एकु ॥१॥ रहाउ ॥

- एकच देव त्याच्या मनात वास करतो. ||1||विराम||

ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਇ ਆਪੇ ਸਭੁ ਵੇਖੈ ॥
स्रिसटि उपाइ आपे सभु वेखै ॥

त्याने ब्रह्मांड निर्माण केले आणि तो स्वतः सर्व पाहतो.

ਕੋਇ ਨ ਮੇਟੈ ਤੇਰੈ ਲੇਖੈ ॥
कोइ न मेटै तेरै लेखै ॥

परमेश्वरा, तुझी नोंद कोणीही पुसून टाकू शकत नाही.

ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਜੇ ਕੋ ਕਹੈ ਕਹਾਏ ॥
सिध साधिक जे को कहै कहाए ॥

जर कोणी स्वतःला सिद्ध किंवा साधक म्हणत असेल तर

ਭਰਮੇ ਭੂਲਾ ਆਵੈ ਜਾਏ ॥
भरमे भूला आवै जाए ॥

तो संशयाने भ्रमित आहे, आणि येत-जात राहील.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੈ ਸੋ ਜਨੁ ਬੂਝੈ ॥
सतिगुरु सेवै सो जनु बूझै ॥

तो नम्र एकटाच समजतो, जो खऱ्या गुरूंची सेवा करतो.

ਹਉਮੈ ਮਾਰੇ ਤਾ ਦਰੁ ਸੂਝੈ ॥੨॥
हउमै मारे ता दरु सूझै ॥२॥

आपल्या अहंकारावर विजय मिळवून त्याला परमेश्वराचे द्वार मिळते. ||2||

ਏਕਸੁ ਤੇ ਸਭੁ ਦੂਜਾ ਹੂਆ ॥
एकसु ते सभु दूजा हूआ ॥

एका परमेश्वरापासून, इतर सर्व निर्माण झाले.

ਏਕੋ ਵਰਤੈ ਅਵਰੁ ਨ ਬੀਆ ॥
एको वरतै अवरु न बीआ ॥

एकच परमेश्वर सर्वत्र व्याप्त आहे; इतर अजिबात नाही.

ਦੂਜੇ ਤੇ ਜੇ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥
दूजे ते जे एको जाणै ॥

द्वैताचा त्याग केल्याने एका परमेश्वराची ओळख होते.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਦਰਿ ਨੀਸਾਣੈ ॥
गुर कै सबदि हरि दरि नीसाणै ॥

गुरूंच्या शब्दाच्या माध्यमातून, मनुष्याला परमेश्वराचे द्वार आणि त्याचा ध्वज कळतो.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਤਾ ਏਕੋ ਪਾਏ ॥
सतिगुरु भेटे ता एको पाए ॥

खऱ्या गुरूंना भेटल्याने एकच परमेश्वर मिळतो.

ਵਿਚਹੁ ਦੂਜਾ ਠਾਕਿ ਰਹਾਏ ॥੩॥
विचहु दूजा ठाकि रहाए ॥३॥

द्वैत आतून वश झाले आहे. ||3||

ਜਿਸ ਦਾ ਸਾਹਿਬੁ ਡਾਢਾ ਹੋਇ ॥
जिस दा साहिबु डाढा होइ ॥

जो सर्वशक्तिमान प्रभु आणि स्वामीचा आहे

ਤਿਸ ਨੋ ਮਾਰਿ ਨ ਸਾਕੈ ਕੋਇ ॥
तिस नो मारि न साकै कोइ ॥

त्याला कोणीही नष्ट करू शकत नाही.

ਸਾਹਿਬ ਕੀ ਸੇਵਕੁ ਰਹੈ ਸਰਣਾਈ ॥
साहिब की सेवकु रहै सरणाई ॥

परमेश्वराचा सेवक त्याच्या संरक्षणाखाली राहतो;

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥
आपे बखसे दे वडिआई ॥

प्रभु स्वतः त्याला क्षमा करतो, आणि त्याला गौरवशाली महानतेने आशीर्वाद देतो.

ਤਿਸ ਤੇ ਊਪਰਿ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥
तिस ते ऊपरि नाही कोइ ॥

त्याच्यापेक्षा उच्च कोणीही नाही.

ਕਉਣੁ ਡਰੈ ਡਰੁ ਕਿਸ ਕਾ ਹੋਇ ॥੪॥
कउणु डरै डरु किस का होइ ॥४॥

त्याला भीती का वाटावी? त्याला कशाची भीती वाटावी? ||4||

ਗੁਰਮਤੀ ਸਾਂਤਿ ਵਸੈ ਸਰੀਰ ॥
गुरमती सांति वसै सरीर ॥

गुरूंच्या उपदेशाने शरीरात शांती व शांती नांदते.

ਸਬਦੁ ਚੀਨਿੑ ਫਿਰਿ ਲਗੈ ਨ ਪੀਰ ॥
सबदु चीनि फिरि लगै न पीर ॥

शब्दाचे स्मरण करा, आणि तुम्हाला कधीही दुःख होणार नाही.

ਆਵੈ ਨ ਜਾਇ ਨਾ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥
आवै न जाइ ना दुखु पाए ॥

तुला यावे किंवा जावे लागणार नाही किंवा दु:खात जावे लागणार नाही.

ਨਾਮੇ ਰਾਤੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਏ ॥
नामे राते सहजि समाए ॥

भगवंताच्या नामाने ओतप्रोत होऊन तुम्ही स्वर्गीय शांतीत विलीन व्हाल.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵੇਖੈ ਹਦੂਰਿ ॥
नानक गुरमुखि वेखै हदूरि ॥

हे नानक, गुरुमुख त्याला सदैव उपस्थित, जवळच पाहतो.

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਦ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥੫॥
मेरा प्रभु सद रहिआ भरपूरि ॥५॥

माझा देव सर्वत्र सर्वत्र व्याप्त आहे. ||5||

ਇਕਿ ਸੇਵਕ ਇਕਿ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਏ ॥
इकि सेवक इकि भरमि भुलाए ॥

काही निःस्वार्थ सेवक असतात, तर काही संशयाने भटकतात.

ਆਪੇ ਕਰੇ ਹਰਿ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥
आपे करे हरि आपि कराए ॥

परमेश्वर स्वतः करतो, आणि सर्वकाही घडवून आणतो.

ਏਕੋ ਵਰਤੈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥
एको वरतै अवरु न कोइ ॥

एकच परमेश्वर सर्वव्यापी आहे; इतर अजिबात नाही.

ਮਨਿ ਰੋਸੁ ਕੀਜੈ ਜੇ ਦੂਜਾ ਹੋਇ ॥
मनि रोसु कीजै जे दूजा होइ ॥

दुसरं काही असलं तर मर्त्य तक्रार करू शकतो.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਕਰਣੀ ਸਾਰੀ ॥
सतिगुरु सेवे करणी सारी ॥

खऱ्या गुरूंची सेवा करा; ही सर्वात उत्कृष्ट कृती आहे.

ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਸਾਚੇ ਵੀਚਾਰੀ ॥੬॥
दरि साचै साचे वीचारी ॥६॥

खऱ्या परमेश्वराच्या दरबारात, तुमचा न्याय केला जाईल. ||6||

ਥਿਤੀ ਵਾਰ ਸਭਿ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥
थिती वार सभि सबदि सुहाए ॥

सर्व चंद्र दिवस आणि आठवड्याचे दिवस सुंदर असतात, जेव्हा कोणी शब्दाचे चिंतन करतो.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਤਾ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥
सतिगुरु सेवे ता फलु पाए ॥

जर कोणी खऱ्या गुरूंची सेवा करतो, तर त्याला त्याचे फळ मिळते.

ਥਿਤੀ ਵਾਰ ਸਭਿ ਆਵਹਿ ਜਾਹਿ ॥
थिती वार सभि आवहि जाहि ॥

शगुन आणि दिवस सर्व येतात आणि जातात.

ਗੁਰਸਬਦੁ ਨਿਹਚਲੁ ਸਦਾ ਸਚਿ ਸਮਾਹਿ ॥
गुरसबदु निहचलु सदा सचि समाहि ॥

परंतु गुरुचे वचन शाश्वत आणि अपरिवर्तनीय आहे. त्याद्वारे माणूस खऱ्या परमेश्वरात विलीन होतो.

ਥਿਤੀ ਵਾਰ ਤਾ ਜਾ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ॥
थिती वार ता जा सचि राते ॥

ते दिवस शुभ असतात, जेव्हा माणूस सत्याने ओतलेला असतो.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸਭਿ ਭਰਮਹਿ ਕਾਚੇ ॥੭॥
बिनु नावै सभि भरमहि काचे ॥७॥

नामाशिवाय सर्व मिथ्या भटकतात. ||7||

ਮਨਮੁਖ ਮਰਹਿ ਮਰਿ ਬਿਗਤੀ ਜਾਹਿ ॥
मनमुख मरहि मरि बिगती जाहि ॥

स्वार्थी मनमुख मरतात, आणि मेले, ते अत्यंत वाईट अवस्थेत पडतात.

ਏਕੁ ਨ ਚੇਤਹਿ ਦੂਜੈ ਲੋਭਾਹਿ ॥
एकु न चेतहि दूजै लोभाहि ॥

त्यांना एकच परमेश्वर आठवत नाही; ते द्वैताने भ्रमित आहेत.

ਅਚੇਤ ਪਿੰਡੀ ਅਗਿਆਨ ਅੰਧਾਰੁ ॥
अचेत पिंडी अगिआन अंधारु ॥

मानवी शरीर हे अचेतन, अज्ञानी आणि आंधळे आहे.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਕਿਉ ਪਾਏ ਪਾਰੁ ॥
बिनु सबदै किउ पाए पारु ॥

शब्दाशिवाय, कोणी ओलांडू शकेल कसे?

ਆਪਿ ਉਪਾਏ ਉਪਾਵਣਹਾਰੁ ॥
आपि उपाए उपावणहारु ॥

निर्माता स्वतः निर्माण करतो.

Sri Guru Granth Sahib
शबद माहिती

शीर्षक: राग बिलावल
लेखक: गुरु अमर दास जी
पान: 842
ओळ क्रमांक: 3 - 18

राग बिलावल

बिलावल मोठ्या आनंदाच्या भावना व्यक्त करतो ज्या एखादे ध्येय साध्य केल्यामुळे किंवा ध्येय साध्य केल्यामुळे येतात. ही एक पूर्णता, समाधान आणि आनंदाची जबरदस्त भावना आहे, जेव्हा प्राप्ती तुमच्यासाठी खूप महत्वाची आणि प्रिय असते तेव्हा अनुभवली जाते. जो आनंद वाटला तो मोठ्याने हसण्यासारखा आहे, त्यात कोणतेही नियोजन किंवा कोणताही गुप्त हेतू नाही; हे केवळ कर्तृत्वाच्या भावनेतून निर्माण होणाऱ्या मनापासून आनंदाची नैसर्गिक अभिव्यक्ती आहे.