सुखमनी साहिब

(पुटः: 56)

ਦੂਸਰ ਕਉਨੁ ਕਹੈ ਬੀਚਾਰੁ ॥

दूसर कउनु कहै बीचारु ॥

कः अन्यः एतत् वक्तुं वा विचारयितुं वा शक्नोति ?

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੈ ਤਿਸੁ ਆਪਨ ਨਾਮੁ ਦੇਇ ॥

जिस नो क्रिपा करै तिसु आपन नामु देइ ॥

तेभ्यः स्वयं नाम ददाति, येषु दयां प्रयच्छति।

ਬਡਭਾਗੀ ਨਾਨਕ ਜਨ ਸੇਇ ॥੮॥੧੩॥

बडभागी नानक जन सेइ ॥८॥१३॥

अतीव भाग्यवन्तः नानक ते जनाः। ||८||१३||

ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

सलोक् : १.

ਤਜਹੁ ਸਿਆਨਪ ਸੁਰਿ ਜਨਹੁ ਸਿਮਰਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥

तजहु सिआनप सुरि जनहु सिमरहु हरि हरि राइ ॥

सत्जनाः स्वचतुर्यं त्यजन्तु - भगवन्तं ईश्वरं स्वराजं स्मरन्तु!

ਏਕ ਆਸ ਹਰਿ ਮਨਿ ਰਖਹੁ ਨਾਨਕ ਦੂਖੁ ਭਰਮੁ ਭਉ ਜਾਇ ॥੧॥

एक आस हरि मनि रखहु नानक दूखु भरमु भउ जाइ ॥१॥

हृदये निहितं कुरु, एकेश्वरे आशाः। नानक तव दुःखं संशयं भयं च प्रयास्यति | ||१||

ਅਸਟਪਦੀ ॥

असटपदी ॥

अष्टपदीः १.

ਮਾਨੁਖ ਕੀ ਟੇਕ ਬ੍ਰਿਥੀ ਸਭ ਜਾਨੁ ॥

मानुख की टेक ब्रिथी सभ जानु ॥

मर्त्यानां आश्रयः वृथा - एतत् सम्यक् ज्ञातव्यम्।

ਦੇਵਨ ਕਉ ਏਕੈ ਭਗਵਾਨੁ ॥

देवन कउ एकै भगवानु ॥

महान् दाता एकः प्रभुः ईश्वरः अस्ति।

ਜਿਸ ਕੈ ਦੀਐ ਰਹੈ ਅਘਾਇ ॥

जिस कै दीऐ रहै अघाइ ॥

तस्य दानेन वयं तृप्ताः स्मः, .

ਬਹੁਰਿ ਨ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਲਾਗੈ ਆਇ ॥

बहुरि न त्रिसना लागै आइ ॥

वयं च तृष्णायाः पीडिताः न पुनः।

ਮਾਰੈ ਰਾਖੈ ਏਕੋ ਆਪਿ ॥

मारै राखै एको आपि ॥

एकः प्रभुः स्वयं नाशयति, रक्षति च।

ਮਾਨੁਖ ਕੈ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ ਹਾਥਿ ॥

मानुख कै किछु नाही हाथि ॥

न किञ्चिदपि मर्त्यानां हस्ते ।

ਤਿਸ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਬੂਝਿ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

तिस का हुकमु बूझि सुखु होइ ॥

तस्य क्रमं अवगत्य शान्तिः अस्ति।

ਤਿਸ ਕਾ ਨਾਮੁ ਰਖੁ ਕੰਠਿ ਪਰੋਇ ॥

तिस का नामु रखु कंठि परोइ ॥

अतः तस्य नाम गृहीत्वा, हाररूपेण धारयन्तु।

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥

सिमरि सिमरि सिमरि प्रभु सोइ ॥

स्मर्यताम्, स्मर्यताम्, ध्याने ईश्वरं स्मर्यताम्।

ਨਾਨਕ ਬਿਘਨੁ ਨ ਲਾਗੈ ਕੋਇ ॥੧॥

नानक बिघनु न लागै कोइ ॥१॥

नानक तव मार्गे कश्चित् विघ्नः स्थास्यति । ||१||

ਉਸਤਤਿ ਮਨ ਮਹਿ ਕਰਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥

उसतति मन महि करि निरंकार ॥

निराकारं भगवन्तं मनसि स्तुवन्तु।

ਕਰਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਤਿ ਬਿਉਹਾਰ ॥

करि मन मेरे सति बिउहार ॥

एतत् ते सत्यं वृत्तिं कुरु मे मनः |

ਨਿਰਮਲ ਰਸਨਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਉ ॥

निरमल रसना अंम्रितु पीउ ॥

अम्ब्रोसियलामृते पिबन्ती तव जिह्वा शुद्धा भवतु।