سکھمنی صاحب

(صفحو: 56)


ਦੂਸਰ ਕਉਨੁ ਕਹੈ ਬੀਚਾਰੁ ॥
doosar kaun kahai beechaar |

ان تي ٻيو ڪير ڳالهائي سگهي ٿو يا سوچي سگهي ٿو؟

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੈ ਤਿਸੁ ਆਪਨ ਨਾਮੁ ਦੇਇ ॥
jis no kripaa karai tis aapan naam dee |

هو پاڻ انهن کي پنهنجو نالو ڏئي ٿو، جن تي هو پنهنجي رحمت ڪري ٿو.

ਬਡਭਾਗੀ ਨਾਨਕ ਜਨ ਸੇਇ ॥੮॥੧੩॥
baddabhaagee naanak jan see |8|13|

ڏاڍا خوش قسمت، اي نانڪ، اهي ماڻهو آهن. ||8||13||

ਸਲੋਕੁ ॥
salok |

سلوڪ:

ਤਜਹੁ ਸਿਆਨਪ ਸੁਰਿ ਜਨਹੁ ਸਿਮਰਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥
tajahu siaanap sur janahu simarahu har har raae |

پنهنجي هوشياريءَ کي ڇڏي ڏيو، چڱا ماڻهو - ياد رکو رب خدا، تنهنجو بادشاهه!

ਏਕ ਆਸ ਹਰਿ ਮਨਿ ਰਖਹੁ ਨਾਨਕ ਦੂਖੁ ਭਰਮੁ ਭਉ ਜਾਇ ॥੧॥
ek aas har man rakhahu naanak dookh bharam bhau jaae |1|

پنهنجي دل ۾ رکو، هڪ رب ۾ توهان جون اميدون. اي نانڪ، تنهنجو درد، شڪ ۽ خوف ختم ٿي ويندا. ||1||

ਅਸਟਪਦੀ ॥
asattapadee |

اشتاپدي:

ਮਾਨੁਖ ਕੀ ਟੇਕ ਬ੍ਰਿਥੀ ਸਭ ਜਾਨੁ ॥
maanukh kee ttek brithee sabh jaan |

انسانن تي ڀروسو بيڪار آهي - اهو چڱي طرح ڄاڻو.

ਦੇਵਨ ਕਉ ਏਕੈ ਭਗਵਾਨੁ ॥
devan kau ekai bhagavaan |

عظيم عطا ڪندڙ هڪ رب خدا آهي.

ਜਿਸ ਕੈ ਦੀਐ ਰਹੈ ਅਘਾਇ ॥
jis kai deeai rahai aghaae |

سندس تحفا سان، اسان مطمئن آهيون،

ਬਹੁਰਿ ਨ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਲਾਗੈ ਆਇ ॥
bahur na trisanaa laagai aae |

۽ اسان کي اڃا اڃ نه لڳي.

ਮਾਰੈ ਰਾਖੈ ਏਕੋ ਆਪਿ ॥
maarai raakhai eko aap |

هڪڙو رب پاڻ ناس ڪري ٿو ۽ بچائي به ٿو.

ਮਾਨੁਖ ਕੈ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ ਹਾਥਿ ॥
maanukh kai kichh naahee haath |

فاني مخلوق جي هٿ ۾ ڪجهه به ناهي.

ਤਿਸ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਬੂਝਿ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥
tis kaa hukam boojh sukh hoe |

هن جي حڪم کي سمجهي، اتي امن آهي.

ਤਿਸ ਕਾ ਨਾਮੁ ਰਖੁ ਕੰਠਿ ਪਰੋਇ ॥
tis kaa naam rakh kantth paroe |

تنهن ڪري هن جو نالو وٺو، ۽ ان کي پنهنجي هار وانگر پائڻ.

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥
simar simar simar prabh soe |

ياد رکو ، ياد ڪريو ، ياد رکو خدا کي مراقبي ۾.

ਨਾਨਕ ਬਿਘਨੁ ਨ ਲਾਗੈ ਕੋਇ ॥੧॥
naanak bighan na laagai koe |1|

اي نانڪ، تنهنجي راهه ۾ ڪا به رڪاوٽ نه ايندي. ||1||

ਉਸਤਤਿ ਮਨ ਮਹਿ ਕਰਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥
ausatat man meh kar nirankaar |

پنهنجي ذهن ۾ بي مثال رب جي ساراهه ڪريو.

ਕਰਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਤਿ ਬਿਉਹਾਰ ॥
kar man mere sat biauhaar |

اي منهنجا ذهن، هن کي پنهنجو حقيقي پيشو بنايو.

ਨਿਰਮਲ ਰਸਨਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਉ ॥
niramal rasanaa amrit peeo |

پنهنجي زبان کي پاڪ ٿيڻ ڏي، امرت ۾ پيئي.