Aasaa, An Chéad Mhehl:
Ag fáil na dTeagasc Fíora ón nGúrú, imíonn argóintí.
Ach trí chlisteacht iomarcach, ní dhéantar ceann amháin a phlástráil ach le salachar.
Baintear an filth de cheangail le Fíor Ainm an Tiarna.
Le Grásta Ghúrú, fanann duine ceangailte go grámhar leis an Tiarna. ||1||
Tá sé an Láithreacht Riamh-láthair; ofráil do ghuí dó.
Tá pian agus pléisiúir i lámha Dé, an Fíor-Chruthaitheoir. ||1||Sos||
Tagann agus imíonn duine a chleachtann bréag.
Trí labhairt agus ag caint, ní féidir teacht ar a theorainneacha.
Cibé rud a fheiceann duine, ní thuigtear é.
Gan an Ainm, ní théann sásamh isteach san intinn. ||2||
An té a bheirtear tá sé cráite ag galar,
céasadh ag an pian egotism agus Maya.
Siad amháin a shábháil, atá cosanta ag Dia.
Ag freastal ar an bhFíor-Ghúrú, ólann siad san Amrit, an Neachtar Ambrosial. ||3||
Cuirtear srian ar an aigne éagobhsaí trí bhlaiseadh den Neachtar seo.
Ag freastal ar an bhFíor-Ghúrú, tagann duine chun meas a bheith aige ar Neachtar Ambrosial an Shabad.
Trí Fhíorfhocal an tSabad, faightear staid na saoirse.
O Nanak, díothaítear féinchomaoin ón taobh istigh. ||4||13||
Tá mothúcháin láidre inspioráide agus misnigh ag Aasaa. Tugann an Raag seo diongbháilteacht agus uaillmhian don éisteoir aon leithscéalta a chur ar leataobh agus dul ar aghaidh leis an ngníomh atá riachtanach chun an aidhm a bhaint amach. Cruthaíonn sé mothúcháin paiseanta agus díograise le go n-éireoidh leo agus cuireann an fuinneamh a ghintear ó na mothúcháin seo ar chumas an éisteoir an neart a aimsiú ón taobh istigh chun rath a bhaint amach, fiú nuair is cosúil go bhfuil an éacht deacair. Cinntíonn meon diongbháilte an Raag seo nach rogha é an teip agus spreagann sé an t-éisteoir le bheith inspioráideach.