आसा, प्रथम मेहल, चौ-पढ़ाय: १.
ज्ञानं चिन्तय चिन्तय च परोपकारो भविष्यसि ।
यदा त्वं पञ्चरागान् जित्वा तदा तीर्थे तीर्थे निवसितुं आगमिष्यसि। ||१||
घण्टानां स्पन्दनं श्रोष्यसि, यदा मनः स्थिरं भवति।
अथ मृत्योः दूतः किं कुर्यात् परतः। ||१||विराम||
यदा आशां कामं च त्यजसि तदा सत्यं संन्यासी भवसि।
यदा योगी संयमं करोति तदा शरीरं भुङ्क्ते। ||२||
करुणाद्वारा नग्नः सन्यासी स्वस्य अन्तःकरणं चिन्तयति ।
सः स्वात्मानं हन्ति, परहत्यायाः स्थाने। ||३||
त्वमेव भगवन् एकोऽसि तु तावद्रूपाः ।
नानकः न जानाति तव अद्भुतानि नाटकानि। ||४||२५||
आसा इत्यस्य प्रेरणायाः, साहसस्य च प्रबलाः भावाः सन्ति । अयं रागः श्रोत्रे यत्किमपि बहानानि त्यक्त्वा लक्ष्यस्य प्राप्त्यर्थं आवश्यकं कार्यं प्रवर्तयितुं दृढनिश्चयं महत्त्वाकांक्षां च ददाति । सफलतायै रागस्य, उत्साहस्य च भावाः जनयति तथा च एतेभ्यः भावनाभ्यः उत्पन्ना ऊर्जा श्रोतारं सफलतां प्राप्तुं अन्तः बलं अन्वेष्टुं समर्थयति, यदा अपि उपलब्धिः कठिना इव भासते अस्य रागस्य दृढनिश्चयः मनोभावः असफलता विकल्पः नास्ति इति सुनिश्चितं करोति, श्रोतारं च प्रेरितुं प्रेरयति।