सुखमनी साहिब

(पुटः: 54)

ਸੰਤ ਕੀ ਦੂਖਨਾ ਸੁਖ ਤੇ ਟਰੈ ॥

संत की दूखना सुख ते टरै ॥

सन्तस्य निन्दकः शान्तिहीनः भवति।

ਸੰਤ ਕੇ ਦੋਖੀ ਕਉ ਨਾਹੀ ਠਾਉ ॥

संत के दोखी कउ नाही ठाउ ॥

सन्तस्य निन्दाकारस्य विश्रामस्थानं नास्ति।

ਨਾਨਕ ਸੰਤ ਭਾਵੈ ਤਾ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥੪॥

नानक संत भावै ता लए मिलाइ ॥४॥

नानक यदि सन्तं प्रीणयति तर्हि तादृशोऽपि संयोगे विलीयते। ||४||

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਅਧ ਬੀਚ ਤੇ ਟੂਟੈ ॥

संत का दोखी अध बीच ते टूटै ॥

सन्तस्य निन्दकः मध्यमार्गे भग्नः भवति।

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਕਿਤੈ ਕਾਜਿ ਨ ਪਹੂਚੈ ॥

संत का दोखी कितै काजि न पहूचै ॥

सन्तस्य निन्दकः कार्याणि सम्पादयितुं न शक्नोति।

ਸੰਤ ਕੇ ਦੋਖੀ ਕਉ ਉਦਿਆਨ ਭ੍ਰਮਾਈਐ ॥

संत के दोखी कउ उदिआन भ्रमाईऐ ॥

सन्तस्य निन्दकः प्रान्तरे भ्रमति।

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਉਝੜਿ ਪਾਈਐ ॥

संत का दोखी उझड़ि पाईऐ ॥

सन्तस्य निन्दकः विनाशं भ्रमितः भवति।

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਅੰਤਰ ਤੇ ਥੋਥਾ ॥

संत का दोखी अंतर ते थोथा ॥

सन्तस्य निन्दकः अन्तः शून्यः,

ਜਿਉ ਸਾਸ ਬਿਨਾ ਮਿਰਤਕ ਕੀ ਲੋਥਾ ॥

जिउ सास बिना मिरतक की लोथा ॥

यथा मृतस्य शवः, जीवनस्य निःश्वासं विना।

ਸੰਤ ਕੇ ਦੋਖੀ ਕੀ ਜੜ ਕਿਛੁ ਨਾਹਿ ॥

संत के दोखी की जड़ किछु नाहि ॥

सन्तस्य निन्दकस्य धरोहरं सर्वथा नास्ति।

ਆਪਨ ਬੀਜਿ ਆਪੇ ਹੀ ਖਾਹਿ ॥

आपन बीजि आपे ही खाहि ॥

सः स्वयमेव यत् रोपितं तत् खादितव्यम्।

ਸੰਤ ਕੇ ਦੋਖੀ ਕਉ ਅਵਰੁ ਨ ਰਾਖਨਹਾਰੁ ॥

संत के दोखी कउ अवरु न राखनहारु ॥

सन्तस्य निन्दकः अन्येन न तारयितुं शक्यते।

ਨਾਨਕ ਸੰਤ ਭਾਵੈ ਤਾ ਲਏ ਉਬਾਰਿ ॥੫॥

नानक संत भावै ता लए उबारि ॥५॥

नानक यदि सन्तं प्रीणति तदाऽपि त्राता भवेत्। ||५||

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਇਉ ਬਿਲਲਾਇ ॥

संत का दोखी इउ बिललाइ ॥

सन्तस्य निन्दकः एवं शोचति

ਜਿਉ ਜਲ ਬਿਹੂਨ ਮਛੁਲੀ ਤੜਫੜਾਇ ॥

जिउ जल बिहून मछुली तड़फड़ाइ ॥

मत्स्य इव जलाद् बहिः, पीडायाः विकृष्यमाणः।

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਭੂਖਾ ਨਹੀ ਰਾਜੈ ॥

संत का दोखी भूखा नही राजै ॥

सन्तस्य निन्दकः क्षुधार्तो न कदाचन तृप्तः,

ਜਿਉ ਪਾਵਕੁ ਈਧਨਿ ਨਹੀ ਧ੍ਰਾਪੈ ॥

जिउ पावकु ईधनि नही ध्रापै ॥

यथा अग्निः इन्धनेन न तृप्तः।

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਛੁਟੈ ਇਕੇਲਾ ॥

संत का दोखी छुटै इकेला ॥

सन्तस्य निन्दकः सर्वः एकः एव अवशिष्टः,

ਜਿਉ ਬੂਆੜੁ ਤਿਲੁ ਖੇਤ ਮਾਹਿ ਦੁਹੇਲਾ ॥

जिउ बूआड़ु तिलु खेत माहि दुहेला ॥

यथा क्षेत्रे परित्यक्तं कृपणं वन्ध्या तिलदलम् |

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਧਰਮ ਤੇ ਰਹਤ ॥

संत का दोखी धरम ते रहत ॥

सन्तस्य निन्दकः श्रद्धाहीनः भवति।