سنت جو بدمعاش امن کان خالي آهي.
سنت جي بدمعاش کي آرام جي جاءِ ناهي.
اي نانڪ، جيڪڏهن اهو سنت راضي ٿئي، ته پوءِ به اهڙو ماڻهو اتحاد ۾ ضم ٿي سگهي ٿو. ||4||
سائينءَ جي بدمعاشي وچان ٽٽي پوي ٿي.
سنت جو بدمعاش پنهنجو ڪم پورو نٿو ڪري سگهي.
سنت جو بدمعاش، ويرانيءَ ۾ وڄندو آهي.
سائين جي بدمعاشي کي گمراھ ڪيو ويندو آھي تباھي ۾.
درويش جي بدمعاش اندر ۾ خالي آهي،
هڪ مئل انسان جي لاش وانگر، زندگي جي سانس کان سواء.
سائين جي بدمعاش کي ڪا به ميراث ناهي.
جيڪو هن پوکيو آهي سو پاڻ به کائي.
سائين جي غيبت ڪندڙ کي ٻيو ڪو به بچائي نٿو سگهي.
اي نانڪ، جيڪڏهن اهو سنت کي راضي ڪري، ته پوء به هو بچائي سگهي ٿو. ||5||
سائينءَ جو ملامت ڪرڻ وارو اهڙو روئي ٿو
مڇيءَ وانگر، پاڻيءَ مان نڪرندڙ، اذيت ۾ سڙيل.
سنت جو بدمعاش بکيو آهي ۽ ڪڏهن به نه ٿو مطمئن،
جيئن باهه ٻارڻ سان مطمئن نه آهي.
سائينءَ جي غيبت ڪرڻ وارو اڪيلو ڇڏي ويو،
جيئن بدحال بنجر تلن جو ٿلهو ميدان ۾ ڇڏي ويو هجي.
درويشن جي غيبت ڪندڙ ايمان کان خالي آهي.