സുഖ്മനി സഹിബ്

(പേജ്: 61)

ਗਤਿ ਨਾਨਕ ਜਪਿ ਏਕ ਹਰਿ ਨਾਮ ॥੧॥

gat naanak jap ek har naam |1|

നാനാക്ക്, ഏകനായ ഭഗവാൻ്റെ നാമം ജപിച്ചാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും. ||1||

ਰੂਪਵੰਤੁ ਹੋਇ ਨਾਹੀ ਮੋਹੈ ॥

roopavant hoe naahee mohai |

ഭംഗിയുള്ളവൻ വെറുതെയിരിക്കരുത്;

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਜੋਤਿ ਸਗਲ ਘਟ ਸੋਹੈ ॥

prabh kee jot sagal ghatt sohai |

ദൈവത്തിൻ്റെ പ്രകാശം എല്ലാ ഹൃദയങ്ങളിലും ഉണ്ട്.

ਧਨਵੰਤਾ ਹੋਇ ਕਿਆ ਕੋ ਗਰਬੈ ॥

dhanavantaa hoe kiaa ko garabai |

പണക്കാരനായതിൽ ഒരാൾ എന്തിന് അഭിമാനിക്കണം?

ਜਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸ ਕਾ ਦੀਆ ਦਰਬੈ ॥

jaa sabh kichh tis kaa deea darabai |

എല്ലാ സമ്പത്തും അവൻ്റെ ദാനങ്ങളാണ്.

ਅਤਿ ਸੂਰਾ ਜੇ ਕੋਊ ਕਹਾਵੈ ॥

at sooraa je koaoo kahaavai |

ഒരാൾ സ്വയം മഹാനായ നായകനെന്ന് വിളിക്കാം,

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਕਲਾ ਬਿਨਾ ਕਹ ਧਾਵੈ ॥

prabh kee kalaa binaa kah dhaavai |

എന്നാൽ ദൈവശക്തിയില്ലാതെ ആർക്കും എന്തു ചെയ്യാൻ കഴിയും?

ਜੇ ਕੋ ਹੋਇ ਬਹੈ ਦਾਤਾਰੁ ॥

je ko hoe bahai daataar |

ജീവകാരുണ്യ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് നൽകുന്നതിനെക്കുറിച്ച് വീമ്പിളക്കുന്നവൻ

ਤਿਸੁ ਦੇਨਹਾਰੁ ਜਾਨੈ ਗਾਵਾਰੁ ॥

tis denahaar jaanai gaavaar |

മഹാദാതാവ് അവനെ വിഡ്ഢിയായി വിധിക്കും.

ਜਿਸੁ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੂਟੈ ਹਉ ਰੋਗੁ ॥

jis guraprasaad toottai hau rog |

ഗുരുവിൻ്റെ കൃപയാൽ അഹം എന്ന രോഗം ഭേദമായവൻ

ਨਾਨਕ ਸੋ ਜਨੁ ਸਦਾ ਅਰੋਗੁ ॥੨॥

naanak so jan sadaa arog |2|

- ഓ നാനാക്ക്, ആ വ്യക്തി എന്നേക്കും ആരോഗ്യവാനാണ്. ||2||

ਜਿਉ ਮੰਦਰ ਕਉ ਥਾਮੈ ਥੰਮਨੁ ॥

jiau mandar kau thaamai thaman |

ഒരു കൊട്ടാരത്തെ അതിൻ്റെ തൂണുകളാൽ താങ്ങിനിർത്തുന്നത് പോലെ,

ਤਿਉ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮਨਹਿ ਅਸਥੰਮਨੁ ॥

tiau gur kaa sabad maneh asathaman |

ഗുരുവിൻ്റെ വചനം മനസ്സിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു.

ਜਿਉ ਪਾਖਾਣੁ ਨਾਵ ਚੜਿ ਤਰੈ ॥

jiau paakhaan naav charr tarai |

വള്ളത്തിൽ വെച്ച കല്ലിന് നദി മുറിച്ചുകടക്കാൻ കഴിയുന്നതുപോലെ,

ਪ੍ਰਾਣੀ ਗੁਰ ਚਰਣ ਲਗਤੁ ਨਿਸਤਰੈ ॥

praanee gur charan lagat nisatarai |

ഗുരുവിൻ്റെ പാദങ്ങളിൽ മുറുകെ പിടിക്കുന്ന മർത്യൻ രക്ഷപ്പെട്ടു.

ਜਿਉ ਅੰਧਕਾਰ ਦੀਪਕ ਪਰਗਾਸੁ ॥

jiau andhakaar deepak paragaas |

വിളക്കുകൊണ്ട് ഇരുട്ടിനെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ,

ਗੁਰ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਮਨਿ ਹੋਇ ਬਿਗਾਸੁ ॥

gur darasan dekh man hoe bigaas |

അങ്ങനെ ഗുരുവിൻ്റെ ദർശനത്തിൻ്റെ അനുഗ്രഹീതമായ ദർശനം കണ്ട് മനസ്സ് പൂവണിയുന്നു.

ਜਿਉ ਮਹਾ ਉਦਿਆਨ ਮਹਿ ਮਾਰਗੁ ਪਾਵੈ ॥

jiau mahaa udiaan meh maarag paavai |

സാദ് സംഗത്തിൽ ചേർന്നാണ് വലിയ മരുഭൂമിയിലൂടെ പാത കണ്ടെത്തുന്നത്,

ਤਿਉ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਮਿਲਿ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਟਾਵੈ ॥

tiau saadhoo sang mil jot pragattaavai |

വിശുദ്ധരുടെ കൂട്ടം, ഒരാളുടെ പ്രകാശം പ്രകാശിക്കുന്നു.

ਤਿਨ ਸੰਤਨ ਕੀ ਬਾਛਉ ਧੂਰਿ ॥

tin santan kee baachhau dhoor |

ആ വിശുദ്ധരുടെ കാലിലെ പൊടി ഞാൻ തേടുന്നു;