Sukhmani Sahib

(Pahina: 61)

ਗਤਿ ਨਾਨਕ ਜਪਿ ਏਕ ਹਰਿ ਨਾਮ ॥੧॥

gat naanak jap ek har naam |1|

Ang kaligtasan, O Nanak, ay makakamit sa pamamagitan ng pag-awit ng Pangalan ng Isang Panginoon. ||1||

ਰੂਪਵੰਤੁ ਹੋਇ ਨਾਹੀ ਮੋਹੈ ॥

roopavant hoe naahee mohai |

Ang isang maganda ay hindi dapat maging walang kabuluhan;

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਜੋਤਿ ਸਗਲ ਘਟ ਸੋਹੈ ॥

prabh kee jot sagal ghatt sohai |

ang Liwanag ng Diyos ay nasa lahat ng puso.

ਧਨਵੰਤਾ ਹੋਇ ਕਿਆ ਕੋ ਗਰਬੈ ॥

dhanavantaa hoe kiaa ko garabai |

Bakit dapat ipagmalaki ng sinuman ang pagiging mayaman?

ਜਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸ ਕਾ ਦੀਆ ਦਰਬੈ ॥

jaa sabh kichh tis kaa deea darabai |

Lahat ng kayamanan ay Kanyang mga regalo.

ਅਤਿ ਸੂਰਾ ਜੇ ਕੋਊ ਕਹਾਵੈ ॥

at sooraa je koaoo kahaavai |

Maaaring tawagin ng isang tao ang kanyang sarili na isang dakilang bayani,

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਕਲਾ ਬਿਨਾ ਕਹ ਧਾਵੈ ॥

prabh kee kalaa binaa kah dhaavai |

ngunit kung wala ang Kapangyarihan ng Diyos, ano ang magagawa ng sinuman?

ਜੇ ਕੋ ਹੋਇ ਬਹੈ ਦਾਤਾਰੁ ॥

je ko hoe bahai daataar |

Isang taong nagyayabang tungkol sa pagbibigay sa mga kawanggawa

ਤਿਸੁ ਦੇਨਹਾਰੁ ਜਾਨੈ ਗਾਵਾਰੁ ॥

tis denahaar jaanai gaavaar |

hahatulan siya ng Dakilang Tagapagbigay bilang isang tanga.

ਜਿਸੁ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੂਟੈ ਹਉ ਰੋਗੁ ॥

jis guraprasaad toottai hau rog |

Isa na, sa pamamagitan ng Grasya ng Guru, ay gumaling sa sakit ng ego

ਨਾਨਕ ਸੋ ਜਨੁ ਸਦਾ ਅਰੋਗੁ ॥੨॥

naanak so jan sadaa arog |2|

- O Nanak, ang taong iyon ay walang hanggang malusog. ||2||

ਜਿਉ ਮੰਦਰ ਕਉ ਥਾਮੈ ਥੰਮਨੁ ॥

jiau mandar kau thaamai thaman |

Kung paanong ang palasyo ay itinataguyod ng mga haligi nito,

ਤਿਉ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮਨਹਿ ਅਸਥੰਮਨੁ ॥

tiau gur kaa sabad maneh asathaman |

gayundin ang Salita ng Guru ay sumusuporta sa isip.

ਜਿਉ ਪਾਖਾਣੁ ਨਾਵ ਚੜਿ ਤਰੈ ॥

jiau paakhaan naav charr tarai |

Tulad ng isang bato na inilagay sa isang bangka ay maaaring tumawid sa ilog,

ਪ੍ਰਾਣੀ ਗੁਰ ਚਰਣ ਲਗਤੁ ਨਿਸਤਰੈ ॥

praanee gur charan lagat nisatarai |

gayon din ang mortal na naligtas, humahawak sa mga Paa ng Guru.

ਜਿਉ ਅੰਧਕਾਰ ਦੀਪਕ ਪਰਗਾਸੁ ॥

jiau andhakaar deepak paragaas |

Habang ang dilim ay nasisinagan ng lampara,

ਗੁਰ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਮਨਿ ਹੋਇ ਬਿਗਾਸੁ ॥

gur darasan dekh man hoe bigaas |

gayundin ang pag-iisip ay namumulaklak, na nakikita ang Mapalad na Pangitain ng Darshan ng Guru.

ਜਿਉ ਮਹਾ ਉਦਿਆਨ ਮਹਿ ਮਾਰਗੁ ਪਾਵੈ ॥

jiau mahaa udiaan meh maarag paavai |

Ang landas ay matatagpuan sa malaking ilang sa pamamagitan ng pagsali sa Saadh Sangat,

ਤਿਉ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਮਿਲਿ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਟਾਵੈ ॥

tiau saadhoo sang mil jot pragattaavai |

Ang Kumpanya ng Banal, at ang liwanag ng isa ay sumisikat.

ਤਿਨ ਸੰਤਨ ਕੀ ਬਾਛਉ ਧੂਰਿ ॥

tin santan kee baachhau dhoor |

Hinahanap ko ang alabok ng mga paa ng mga Banal na iyon;