सुखमनी साहिब

(पान: 61)

ਗਤਿ ਨਾਨਕ ਜਪਿ ਏਕ ਹਰਿ ਨਾਮ ॥੧॥

गति नानक जपि एक हरि नाम ॥१॥

हे नानक, एका परमेश्वराच्या नामस्मरणाने मोक्ष प्राप्त होतो. ||1||

ਰੂਪਵੰਤੁ ਹੋਇ ਨਾਹੀ ਮੋਹੈ ॥

रूपवंतु होइ नाही मोहै ॥

जो दिसायला चांगला आहे तो व्यर्थ नसावा;

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਜੋਤਿ ਸਗਲ ਘਟ ਸੋਹੈ ॥

प्रभ की जोति सगल घट सोहै ॥

देवाचा प्रकाश सर्व हृदयात आहे.

ਧਨਵੰਤਾ ਹੋਇ ਕਿਆ ਕੋ ਗਰਬੈ ॥

धनवंता होइ किआ को गरबै ॥

कोणी श्रीमंत असल्याचा अभिमान का बाळगावा?

ਜਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸ ਕਾ ਦੀਆ ਦਰਬੈ ॥

जा सभु किछु तिस का दीआ दरबै ॥

सर्व संपत्ती त्याच्या भेटी आहेत.

ਅਤਿ ਸੂਰਾ ਜੇ ਕੋਊ ਕਹਾਵੈ ॥

अति सूरा जे कोऊ कहावै ॥

कोणी स्वतःला महान नायक म्हणवू शकतो,

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਕਲਾ ਬਿਨਾ ਕਹ ਧਾਵੈ ॥

प्रभ की कला बिना कह धावै ॥

पण देवाच्या सामर्थ्याशिवाय कोणी काय करू शकतो?

ਜੇ ਕੋ ਹੋਇ ਬਹੈ ਦਾਤਾਰੁ ॥

जे को होइ बहै दातारु ॥

जो धर्मादाय संस्थांना देण्याबद्दल बढाई मारतो

ਤਿਸੁ ਦੇਨਹਾਰੁ ਜਾਨੈ ਗਾਵਾਰੁ ॥

तिसु देनहारु जानै गावारु ॥

महान दाता त्याला मूर्ख ठरवेल.

ਜਿਸੁ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੂਟੈ ਹਉ ਰੋਗੁ ॥

जिसु गुरप्रसादि तूटै हउ रोगु ॥

जो गुरूंच्या कृपेने अहंकाराचा रोग बरा होतो

ਨਾਨਕ ਸੋ ਜਨੁ ਸਦਾ ਅਰੋਗੁ ॥੨॥

नानक सो जनु सदा अरोगु ॥२॥

- हे नानक, ती व्यक्ती कायमची निरोगी असते. ||2||

ਜਿਉ ਮੰਦਰ ਕਉ ਥਾਮੈ ਥੰਮਨੁ ॥

जिउ मंदर कउ थामै थंमनु ॥

एखाद्या राजवाड्याला त्याच्या खांबांनी आधार दिला जातो,

ਤਿਉ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮਨਹਿ ਅਸਥੰਮਨੁ ॥

तिउ गुर का सबदु मनहि असथंमनु ॥

तसेच गुरुचे वचन मनाला आधार देते.

ਜਿਉ ਪਾਖਾਣੁ ਨਾਵ ਚੜਿ ਤਰੈ ॥

जिउ पाखाणु नाव चड़ि तरै ॥

बोटीत ठेवलेला दगड जसा नदी ओलांडू शकतो,

ਪ੍ਰਾਣੀ ਗੁਰ ਚਰਣ ਲਗਤੁ ਨਿਸਤਰੈ ॥

प्राणी गुर चरण लगतु निसतरै ॥

गुरुचे पाय धरून, नश्वराचा उद्धार होतो.

ਜਿਉ ਅੰਧਕਾਰ ਦੀਪਕ ਪਰਗਾਸੁ ॥

जिउ अंधकार दीपक परगासु ॥

जसा दिव्याने अंधार प्रकाशित होतो,

ਗੁਰ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਮਨਿ ਹੋਇ ਬਿਗਾਸੁ ॥

गुर दरसनु देखि मनि होइ बिगासु ॥

गुरूंच्या दर्शनाची धन्य दृष्टी पाहून मन फुलते.

ਜਿਉ ਮਹਾ ਉਦਿਆਨ ਮਹਿ ਮਾਰਗੁ ਪਾਵੈ ॥

जिउ महा उदिआन महि मारगु पावै ॥

मोठ्या अरण्यातून मार्ग सापडतो साध्संगतीत जाऊन,

ਤਿਉ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਮਿਲਿ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਟਾਵੈ ॥

तिउ साधू संगि मिलि जोति प्रगटावै ॥

पवित्र कंपनी, आणि एखाद्याचा प्रकाश चमकतो.

ਤਿਨ ਸੰਤਨ ਕੀ ਬਾਛਉ ਧੂਰਿ ॥

तिन संतन की बाछउ धूरि ॥

मी त्या संतांच्या चरणांची धूळ शोधतो;