एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
सिरी राग, प्रथम मेहल, तृतीय सदन : १.
योगिनां त्वमेव योगी;
सुखार्थिनां मध्ये त्वं भोगार्थी असि।
स्वर्गे, लोके, पातालस्य पातालप्रदेशेषु वा कस्यापि भूतस्य भवतः सीमा न ज्ञायते । ||१||
अहं भक्तः, समर्पितः, तव नाम्नः यज्ञः अस्मि। ||१||विराम||
त्वया जगत् सृष्टम्, २.
एकस्य सर्वस्य च कार्याणि नियुक्तानि।
त्वं स्वसृष्टिं पश्यसि, तव सर्वशक्तिमान् सृजनात्मकशक्त्या च पासान् निक्षिपसि। ||२||
भवन्तः स्वस्य कार्यशालायाः विस्तारे प्रकटिताः सन्ति।
सर्वे तव नाम स्पृहन्ति,
गुरुं विना तु त्वां कोऽपि न विन्दति। सर्वे माया प्रलोभ्यन्ते फसन्ति च। ||३||
अहं सच्चि गुरवे यज्ञोऽस्मि।
तया सह मिलित्वा परमं पदं लभ्यते।
स्वर्गदूताः मौनर्षयः च तं स्पृहयन्ति; सत्यगुरुः मम एतत् अवगमनं दत्तवान्। ||४||
सन्तसङ्घः कथं ज्ञातव्यः ?
तत्र एकस्य भगवतः नाम जप्यते ।
एकं नाम भगवतः आज्ञा; नानक सत्यगुरुणा मे बोधोऽयं दत्तः। ||५||
संशयेन मोहितः अयं संसारः ।
त्वया एव भगवन् भ्रष्टं कृतम् ।
परित्यक्ताः आत्मावधूः घोरं पीडां प्राप्नुवन्ति; तेषां भाग्यं सर्वथा नास्ति। ||६||
परित्यक्तवधूनां कानि लक्षणानि सन्ति ?
ते पतिं भगवन्तं स्मरन्ति, अपमानेन च भ्रमन्ति।
तासां वधूनां वस्त्रं मलिनम्-आयुः-रात्रिं यापयन्ति पीडिताः। ||७||
कानि कर्माणि कृतानि सुखात्मवधूभिः ।
तेषां पूर्वनिर्धारितभाग्यस्य फलं प्राप्तम्।
प्रसाददृष्टिं निक्षिप्य भगवान् तान् स्वेन सह संयोजयति। ||८||
ये ईश्वरः स्वेच्छया पालनं करोति,
तस्य वचनस्य शब्दः गहने स्थातुं शक्नोति।
ते सत्या आत्मा वधूः, ये भर्तुः भगवन्तं प्रेम्णः आलिंगयन्ति। ||९||
ये ईश्वरस्य इच्छायां आनन्दं लभन्ते
अन्तः संशयं दूरीकरोतु।
सत्यगुरुं तं विद्धि नानक सर्वान् भगवता सह संयोजयति। ||१०||
सच्चे गुरुणा सह मिलित्वा दैवफलं लभन्ते,
अहङ्कारः च अन्तः बहिः निष्कासितः भवति।
दुरात्मना वेदना निवर्तते; सौभाग्यम् आगत्य तेषां ललाटात् प्रकाशते। ||११||
भवतः वचनस्य बाणी अम्ब्रोसियल अमृतम् अस्ति।
तव भक्तानां हृदयं व्याप्नोति ।
त्वां सेवन् शान्तिः लभ्यते; अनुग्रहं दत्त्वा त्वं मोक्षं प्रयच्छसि। ||१२||
सच्चे गुरुणा सह मिलित्वा ज्ञातुं आगच्छति;
अनेन समागमेन नामजपार्थमायाति ।
सत्यगुरुं विना ईश्वरः न लभ्यते; सर्वे धर्मानुष्ठानेन श्रान्ताः अभवन् । ||१३||
अहं सच्चि गुरवे यज्ञोऽस्मि;
अहं संशयेन भ्रमन् आसीत्, सः मां सम्यक् मार्गे स्थापितवान् ।
यदि भगवान् स्वस्य अनुग्रहकटाक्षं क्षिपति तर्हि अस्मान् स्वेन सह एकीकरोति। ||१४||
त्वं भगवन् सर्वेषु व्याप्तः .
तथापि, प्रजापतिः स्वं गोपनीयं धारयति।
हे नानक प्रजापतिः गुरमुखाय प्रकाशितः यस्य अन्तः सः स्वस्य ज्योतिं प्रविष्टवान्। ||१५||
स्वामिनः एव मानं प्रयच्छति।
सृजति देहात्मानं च प्रयच्छति।
अस्य रागस्य आधारः मुख्यधाराभारतीयशास्त्रीयसङ्गीतस्य परम्परासु निमग्नः अस्ति । सिरी रागः स्वभावे गम्भीरः चिन्तनप्रदः च अस्ति तथा च एतादृशं वातावरणं निर्माति यत्र श्रोता तत्र दत्तं सल्लाहं श्रोतुं नेयते। श्रोता (मनः) सन्देशस्य सत्यतायाः विषये अवगतः भवति तथा च अनेन 'शिक्षणेन' विनयेन 'लाभित' ज्ञानेन च भविष्यस्य सम्मुखीकरणस्य सामर्थ्यं दीयते।