هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
سري راگ، پهرين مهل، ٽيون بيت:
يوگين ۾، تون يوگي آهين.
لذت جي طلبگارن ۾، تون خوشين جي ڳولا ڪندڙ آهين.
توهان جون حدون آسمان ۾، هن دنيا ۾، يا هيٺئين دنيا جي هيٺئين علائقن ۾ ڪنهن به مخلوق کي معلوم نه آهن. ||1||
مان توهان جي نالي تي وقف، وقف، قربان آهيان. ||1||روڪ||
تو پيدا ڪيو دنيا،
۽ هڪ ۽ سڀني کي ڪم تفويض ڪيو.
توهان پنهنجي تخليق تي نظر رکون ٿا، ۽ توهان جي تمام طاقتور تخليقي طاقت جي ذريعي، توهان پاسو اڇلايو. ||2||
توهان پنهنجي ورڪشاپ جي وسعت ۾ ظاهر آهيو.
ھر ڪو تنھنجي نالي لاءِ،
پر گروءَ کان سواءِ توکي ڪو نه ٿو ملي. سڀ مايا ۾ ڦاٿل ۽ ڦاسي پيا. ||3||
مان سچي گرو تي قربان آهيان.
ان سان ملڻ سان ئي اعليٰ مقام حاصل ٿيندو آهي.
ملائڪ ۽ خاموش ساجن هن لاءِ آرزو ڪن ٿا؛ سچي گرو مون کي اها سمجھ ڏني آهي. ||4||
سنتن جي سماج کي ڪيئن سڃاتو وڃي؟
اتي هڪ رب جو نالو ٻُڌجي ٿو.
ھڪڙو نالو آھي رب جو حڪم؛ اي نانڪ، سچي گرو مون کي اها سمجھ ڏني آهي. ||5||
هيءَ دنيا شڪ ۾ ڦاٿل آهي.
تون پاڻ، رب، ان کي گمراهه ڪيو آهي.
رد ٿيل روح جون عورتون خوفناڪ اذيت ۾ مبتلا آهن. انهن کي ڪا به قسمت ناهي. ||6||
رد ٿيل دلہن جا نشان ڇا آهن؟
هو پنهنجي مڙس کي ياد ڪن ٿا، ۽ بي عزتي ۾ گهمي ڦرن ٿا.
انهن ڪنوارن جا ڪپڙا گندا آهن، زندگي جون راتيون عذاب ۾ گذارين ٿيون. ||7||
خوش روح دلہن ڪهڙا عمل ڪيا آهن؟
انهن کي پنهنجي مقرر ڪيل قسمت جو ميوو ملي چڪو آهي.
پنهنجي فضل جي نظر وجهندي، رب انهن کي پاڻ سان گڏ ڪري ٿو. ||8||
اُھي، جن کي خدا پنھنجي مرضيءَ موجب ھلائيندو آھي،
هن جي ڪلام جو شيدائي اندر ۾ اٽڪيل آهي.
اُهي ئي سچي روح جون دلہنون آهن، جيڪي پنهنجي مڙس لاءِ محبت کي قبول ڪن ٿيون. ||9||
جيڪي خدا جي رضا ۾ راضي ٿين ٿا
اندر مان شڪ ختم ڪرڻ.
اي نانڪ، هن کي سچو گرو ڄاڻو، جيڪو سڀني کي رب سان گڏ ڪري ٿو. ||10||
سچي گروءَ سان ملاقات ڪري، کين پنهنجي قسمت جو ميوو ملي ٿو،
۽ اندر مان خود غرضي ڪڍي ويندي آهي.
بڇڙائيءَ جو درد ختم ٿي ويندو آهي. سٺي قسمت اچي ٿي ۽ انهن جي پيشانين مان روشنيءَ سان چمڪي ٿي. ||11||
تنهنجي ڪلام جي باني امرت آهي.
اهو توهان جي عبادت ڪندڙن جي دلين ۾ داخل ٿئي ٿو.
تنهنجي خدمت ڪرڻ سان، امن ملي ٿو. پنهنجي رحمت عطا ڪري، تون ڇوٽڪارو ڏي. ||12||
سچي گروءَ سان ملاقات، خبر پوي ٿي.
ان ملاقات سان، ڪوئي اچي نالو ٻُڌڻ.
سچي گرو کان سواءِ، خدا نٿو ملي. سڀئي مذهبي رسمون ادا ڪرڻ کان بيزار ٿي ويا آهن. ||13||
مان قربان آهيان سچي گرو تي؛
مان شڪ ۾ ڀٽڪي رهيو هئس ۽ هن مون کي سڌي واٽ تي رکيو آهي.
جيڪڏهن رب پنهنجي فضل جي نظر وجهي ٿو، هو اسان کي پاڻ سان گڏ ڪري ٿو. ||14||
تون، رب، سڀني ۾ پکڙيل آهين،
۽ اڃا تائين، خالق پاڻ کي لڪائيندو آهي.
اي نانڪ، خالق گرومخ ڏانهن نازل ٿيو آهي، جنهن جي اندر هن پنهنجي نور کي ڦهلائي ڇڏيو آهي. ||15||
مالڪ پاڻ عزت ڏئي ٿو.
هو پيدا ڪري ٿو ۽ جسم ۽ روح کي عطا ڪري ٿو.
هن راگ جو بنياد هندستاني ڪلاسيڪل موسيقيءَ جي مکيه وهڪري جي روايتن تي ٻڌل آهي. سري راگ پنهنجي نوعيت ۾ سنجيده ۽ فڪر پيدا ڪري ٿو ۽ هڪ ماحول پيدا ڪري ٿو جتي ٻڌندڙ ان ۾ ڏنل صلاحن تي ڌيان ڏئي ٿو. ٻڌندڙ (ذهن) کي پيغام جي سچائيءَ کان آگاهه ڪيو ويندو آهي ۽ انهيءَ ’تعليم‘ سان کيس طاقت ڏني ويندي آهي ته هو عاجزي ۽ ’حاصل ڪيل‘ علم ٻنهي سان مستقبل کي منهن ڏئي سگهي.