यावद् कश्चित् मन्यते यत् सः एव कर्म करोति ।
तस्य शान्तिः न भविष्यति।
यावद् अयं मर्त्यः स एव कार्याणि करोति इति मन्यते ।
स पुनर्जन्मनि गर्भे भ्रमति।
यावद् एकं शत्रुं मन्यते, अपरं च मित्रम् ।
तस्य मनः विश्रामं न प्राप्स्यति।
यावद् मायारागेण मत्तः ।
धर्मात्मा न्यायाधीशः तं दण्डयिष्यति।
ईश्वरस्य अनुग्रहेण तस्य बन्धनानि भग्नाः भवन्ति;
गुरुप्रसादेन नानक अहङ्कारः निवर्तते | ||४||
गौरी एकं मनोभावं निर्माति यत्र श्रोता उद्देश्यं प्राप्तुं अधिकं प्रयत्नः कर्तुं प्रोत्साहितः भवति। तथापि रागेण दत्तं प्रोत्साहनं अहङ्कारस्य वृद्धिं न करोति । अतः एतेन एतादृशं वातावरणं निर्मीयते यत्र श्रोता चोदितः भवति, परन्तु तदपि अभिमानी आत्ममहत्त्वपूर्णः च भवितुं निवारितः भवति ।