ਜਬ ਲਗੁ ਜਾਨੈ ਮੁਝ ਤੇ ਕਛੁ ਹੋਇ ॥
जब लगु जानै मुझ ते कछु होइ ॥

जोपर्यंत एखाद्याला असे वाटते की तोच कृती करतो,

ਤਬ ਇਸ ਕਉ ਸੁਖੁ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥
तब इस कउ सुखु नाही कोइ ॥

त्याला शांती मिळणार नाही.

ਜਬ ਇਹ ਜਾਨੈ ਮੈ ਕਿਛੁ ਕਰਤਾ ॥
जब इह जानै मै किछु करता ॥

जोपर्यंत हा नश्वर विचार करतो की तोच काम करतो,

ਤਬ ਲਗੁ ਗਰਭ ਜੋਨਿ ਮਹਿ ਫਿਰਤਾ ॥
तब लगु गरभ जोनि महि फिरता ॥

तो गर्भातून पुनर्जन्मात भटकत राहील.

ਜਬ ਧਾਰੈ ਕੋਊ ਬੈਰੀ ਮੀਤੁ ॥
जब धारै कोऊ बैरी मीतु ॥

जोपर्यंत तो एकाला शत्रू आणि दुसऱ्याला मित्र मानतो.

ਤਬ ਲਗੁ ਨਿਹਚਲੁ ਨਾਹੀ ਚੀਤੁ ॥
तब लगु निहचलु नाही चीतु ॥

त्याचे मन शांत होणार नाही.

ਜਬ ਲਗੁ ਮੋਹ ਮਗਨ ਸੰਗਿ ਮਾਇ ॥
जब लगु मोह मगन संगि माइ ॥

जोपर्यंत तो मायेच्या आसक्तीच्या नशेत असतो,

ਤਬ ਲਗੁ ਧਰਮ ਰਾਇ ਦੇਇ ਸਜਾਇ ॥
तब लगु धरम राइ देइ सजाइ ॥

न्यायी न्यायाधीश त्याला शिक्षा करील.

ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਬੰਧਨ ਤੂਟੈ ॥
प्रभ किरपा ते बंधन तूटै ॥

देवाच्या कृपेने, त्याचे बंधन तुटले आहे;

ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਹਉ ਛੂਟੈ ॥੪॥
गुरप्रसादि नानक हउ छूटै ॥४॥

गुरूंच्या कृपेने, हे नानक, त्याचा अहंकार नाहीसा होतो. ||4||

Sri Guru Granth Sahib
शबद माहिती

शीर्षक: राग गउड़ी
लेखक: गुरु अर्जन देव जी
पान: 278
ओळ क्रमांक: 16 - 19

राग गउड़ी

गौरी एक मूड तयार करते जिथे श्रोत्याला उद्दिष्ट साध्य करण्यासाठी अधिक प्रयत्न करण्यास प्रोत्साहित केले जाते. मात्र, रागाने दिलेले प्रोत्साहन अहंकार वाढू देत नाही. यामुळे असे वातावरण निर्माण होते जेथे श्रोत्याला प्रोत्साहन दिले जाते, परंतु तरीही ते गर्विष्ठ आणि आत्म-महत्त्वाचे बनण्यापासून रोखले जाते.