पंचम मेहल, राग गौरी ग्वारायरी, चौ-पढ़ाय: १.
एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
कथं सुखं लभ्यते हे दैवभ्रातरः |
अस्माकं साहाय्यं समर्थनं च प्रभुः कथं लभ्यते? ||१||विराम||
स्वगृहस्वामिने सुखं नास्ति, सर्वेषु मायेषु,
उच्छ्रितभवनेषु वा सुन्दरछायानिक्षेपणेषु।
वञ्चने लोभे च एतत् मानवजीवनं व्यर्थं भवति। ||१||
एषः एव मार्गः सुखस्य मार्गः हे मम दैवभ्रातरः |
एषः एव मार्गः भगवन्तं, अस्माकं साहाय्यं समर्थनं च अन्वेष्टुं। ||१||द्वितीय विराम||
गजाश्वानां च दर्शनेन प्रसन्नः भवति
तस्य सेनाः च तस्य भृत्याः सैनिकाः च समागताः।
परन्तु अहङ्कारस्य पाशः तस्य कण्ठे कठिनः भवति। ||२||
तस्य शासनं दशदिक्षु अपि व्याप्तं भवेत्;
सः भोगेषु आनन्दं लभते, बहूनि स्त्रियः च भोक्तुं शक्नोति
- किन्तु सः केवलं याचकः, यः स्वप्ने, राजा अस्ति। ||३||
सच्चिगुरुणा मे दर्शितं यत् एकमेव सुखम् अस्ति।
भगवतः यत् करोति, तत् भगवतः भक्तस्य प्रीतिकरम्।
सेवक नानकः अहङ्कारं निरस्तं भगवति लीनः | ||४||
गौरी एकं मनोभावं निर्माति यत्र श्रोता उद्देश्यं प्राप्तुं अधिकं प्रयत्नः कर्तुं प्रोत्साहितः भवति। तथापि रागेण दत्तं प्रोत्साहनं अहङ्कारस्य वृद्धिं न करोति । अतः एतेन एतादृशं वातावरणं निर्मीयते यत्र श्रोता चोदितः भवति, परन्तु तदपि अभिमानी आत्ममहत्त्वपूर्णः च भवितुं निवारितः भवति ।