ڪنارا، پنجين مهل:
اي دوستو، اي سنتو، اچو مون وٽ. ||1||روڪ||
خوشيءَ ۽ خوشيءَ سان رب جي حمد جا گيت ڳائڻ سان، گناهه ميٽجي ويندا ۽ اڇلايا ويندا. ||1||
پنهنجي پيشانيءَ کي اوليائن جي پيرن ڏانهن ڇڪيو، ۽ توهان جو اونداهي گهر روشن ٿي ويندو. ||2||
اوليائن جي ڪرم سان، دل جو گل ڦلجي ٿو. ڪائنات جي پالڻھار تي مرڪ ۽ غور ڪريو، ۽ کيس ھٿ جي ويجهو ڏسو. ||3||
خدا جي فضل سان، مون کي بزرگ مليا آهن. بار بار، نانڪ ان لمحي لاءِ قربان آهي. ||4||5||16||
ڪنارا هڪ شخصيت تي قابو پائڻ جي احساس کي جنم ڏئي ٿو، جيڪو ايترو متاثر ڪندڙ آهي جو ان جي ڪردار بابت سوچڻ کان روڪڻ ڏکيو آهي. بيان ڪيل شخصيت ۾ هڪ مقناطيسيزم آهي، جيڪو توهان کي انهن کي پنهنجو سمجهي ٿو ۽ ان جي قابل ذڪر خوبين ۽ نقطه نظر سان توهان کي فتح ڪرڻ جي قابل آهي.