मलार, चतुर्थ मेहल : १.
भगवतः नाम राम राम इति वदन्ति जपन्ति च; अत्यन्तं भाग्यवन्तः तं अन्वेषयन्ति।
यः मां भगवतः मार्गं दर्शयति - अहं तस्य पादयोः पतामि। ||१||विराम||
भगवान् मम मित्रं सहचरः च अस्ति; अहं भगवतः प्रेम्णा अस्मि।
अहं भगवतः विषये गायामि, भगवतः विषये च वदामि; अन्ये सर्वे प्रेम्णः मया परित्यक्ताः। ||१||
मम प्रियः मनसः प्रलोभनकर्ता अस्ति; विरक्तः भगवान् ईश्वरः परमानन्दमूर्तिः।
नानकः भगवन्तं दृष्ट्वा जीवति; क्षणमात्रं तं पश्यामि क्षणमात्रमपि । ||२||२||९||९||१३||९||३१||
मल्हारः आत्मातः भावनानां संचारः अस्ति, मनः कथं शीतलः, स्फूर्तिः च भवितुम् अर्हति इति दर्शयितुं। मनः शीघ्रं अप्रयत्नेन च स्वलक्ष्यं प्राप्तुं इच्छायाः कारणात् सर्वदा प्रज्वलितं भवति तथापि अस्मिन् रागे प्रसारिताः भावाः मनसि संयमं पूर्णतां च आनेतुं समर्थाः भवन्ति। अस्मिन् शान्ततायां मनः आनेतुं समर्थः भवति, सन्तोषस्य, सन्तोषस्य च भावः आनयति।