सिख समृद्धी - ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥ ਨਾਨਕ ਗੁਰੁ ਸੰਤੋਖੁ ਰੁਖੁ ਧਰਮੁ ਫੁਲੁ ਫਲ ਗਿਆਨੁ ॥

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

सालोक, पहिली मेहल:

ਨਾਨਕ ਗੁਰੁ ਸੰਤੋਖੁ ਰੁਖੁ ਧਰਮੁ ਫੁਲੁ ਫਲ ਗਿਆਨੁ ॥

नानक गुरु संतोखु रुखु धरमु फुलु फल गिआनु ॥

हे नानक, गुरू हे समाधानाचे झाड, श्रद्धेची फुले आणि आध्यात्मिक बुद्धीची फळे आहेत.

ਰਸਿ ਰਸਿਆ ਹਰਿਆ ਸਦਾ ਪਕੈ ਕਰਮਿ ਧਿਆਨਿ ॥

रसि रसिआ हरिआ सदा पकै करमि धिआनि ॥

प्रभूच्या प्रेमाने पाणी घातलेले, ते कायम हिरवे राहते; सत्कर्म आणि ध्यान यांच्या कर्माने ते पिकते.

ਪਤਿ ਕੇ ਸਾਦ ਖਾਦਾ ਲਹੈ ਦਾਨਾ ਕੈ ਸਿਰਿ ਦਾਨੁ ॥੧॥

पति के साद खादा लहै दाना कै सिरि दानु ॥१॥

हा चविष्ट पदार्थ खाल्ल्याने मानसन्मान मिळतो; सर्व भेटवस्तूंमध्ये, ही सर्वात मोठी भेट आहे. ||1||

शबद माहिती

शीर्षक:	राग माझ
लेखक:	गुरु नानक देव जी
पान:	147
ओळ क्रमांक:	10 - 11

राग माझ

राग माझ हे शिखांचे पाचवे गुरु (श्री गुरु अर्जुन देव जी) यांनी रचले होते. रागाचा उगम पंजाबी लोकसंगीतावर आधारित आहे आणि त्याचे सार 'ऑशियन' च्या माझा प्रदेशातील परंपरेपासून प्रेरित आहे; एखाद्या प्रिय व्यक्तीच्या परत येण्याची वाट पाहण्याचा आणि तळमळण्याचा खेळ. या रागामुळे निर्माण झालेल्या भावनांची तुलना अनेकदा विभक्त झाल्यानंतर आपल्या मुलाच्या परत येण्याची वाट पाहणाऱ्या आईशी केली गेली आहे. तिला मुलाच्या परत येण्याची अपेक्षा आणि आशा आहे, जरी त्याच क्षणी तिला त्यांच्या घरी परतण्याच्या अनिश्चिततेची वेदनादायक जाणीव आहे. हा राग आत्यंतिक प्रेमाची भावना जिवंत करतो आणि हे वियोगाच्या दु:खाने आणि वेदनांनी ठळक केले आहे.