एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
राग आस, सप्तम सदन, पंचम मेहल : १.
सः रक्तवेषः भवतः शरीरे एतावत् सुन्दरः दृश्यते।
तव पतिः प्रभुः प्रसन्नः, तस्य हृदयं प्रलोभितम्। ||१||
कस्य हस्तकर्म इयं तव रक्तसौन्दर्यम् ?
कस्य प्रेम्णा पोपः एतावत् रक्तः अभवत् ? ||१||विराम||
त्वं इति सुन्दरि; त्वं सुखी आत्मा-वधूः असि।
तव प्रियः तव गृहे अस्ति; सौभाग्यं भवतः गृहे अस्ति। ||२||
शुद्धोऽसि पतिव्रता त्वं परमविशिष्टः |
प्रियस्य प्रियस्य त्वं च उदात्तबोधः । ||३||
प्रियं प्रियं तथा गभीररक्तवर्णेन ओतप्रोतम् ।
नानकः वदति, अहं भगवतः कृपादृष्ट्या सर्वथा धन्यः अभवम्। ||४||
शृणुत हे सहचराः-एतत् मम एकमेव कार्यम्;
ईश्वरः एव अलङ्कारं करोति, अलङ्कारं च करोति। ||१||द्वितीय विराम||१||५२||
आसा इत्यस्य प्रेरणायाः, साहसस्य च प्रबलाः भावाः सन्ति । अयं रागः श्रोत्रे यत्किमपि बहानानि त्यक्त्वा लक्ष्यस्य प्राप्त्यर्थं आवश्यकं कार्यं प्रवर्तयितुं दृढनिश्चयं महत्त्वाकांक्षां च ददाति । सफलतायै रागस्य, उत्साहस्य च भावाः जनयति तथा च एतेभ्यः भावनाभ्यः उत्पन्ना ऊर्जा श्रोतारं सफलतां प्राप्तुं अन्तः बलं अन्वेष्टुं समर्थयति, यदा अपि उपलब्धिः कठिना इव भासते अस्य रागस्य दृढनिश्चयः मनोभावः असफलता विकल्पः नास्ति इति सुनिश्चितं करोति, श्रोतारं च प्रेरितुं प्रेरयति।