Dia amháin Cruthaitheoir Uilíoch. Le Grásta an Fhíor-Ghúrú:
Raag Aasaa, Seachtú Teach, An Cúigiú Mehl:
Breathnaíonn an gúna dearg sin álainn ar do chorp.
Tá áthas ar do Fhear céile a Thiarna, agus tá a chroí meallta. ||1||
Cé leis a bhfuil an áilleacht dhearg seo agatsa?
Cé leis a chuir an poipín chomh dearg le grá? ||1||Sos||
Tá tú chomh álainn; is tú an Bride anam sona.
Tá do Cháirde i do theach; tá dea-ádh i do theach. ||2||
Tá tú íon agus chaste, is tú is mó a bhfuil cáil air.
Taitníonn tú le Do Dhaoine Fear céile, agus tá tuiscint uaibhreach agat. ||3||
Taitníonn mo chroí liom, agus mar sin táim imbued leis an dath dearg domhain.
A deir Nanak, táim beannaithe go hiomlán le Sracfhéachaint na nGrásta an Tiarna. ||4||
Éist, a chompánaigh: is í seo m’obair amháin;
Is é Dia é féin an té a mhaisíonn agus a mhaisíonn. ||1||An Dara Sos||1||52||
Tá mothúcháin láidre inspioráide agus misnigh ag Aasaa. Tugann an Raag seo diongbháilteacht agus uaillmhian don éisteoir aon leithscéalta a chur ar leataobh agus dul ar aghaidh leis an ngníomh atá riachtanach chun an aidhm a bhaint amach. Cruthaíonn sé mothúcháin paiseanta agus díograise le go n-éireoidh leo agus cuireann an fuinneamh a ghintear ó na mothúcháin seo ar chumas an éisteoir an neart a aimsiú ón taobh istigh chun rath a bhaint amach, fiú nuair is cosúil go bhfuil an éacht deacair. Cinntíonn meon diongbháilte an Raag seo nach rogha é an teip agus spreagann sé an t-éisteoir le bheith inspioráideach.