Sukhmani Sahib

(Síða: 55)


ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਸਦ ਮਿਥਿਆ ਕਹਤ ॥
sant kaa dokhee sad mithiaa kahat |

Rógberi hinnar heilögu lýgur stöðugt.

ਕਿਰਤੁ ਨਿੰਦਕ ਕਾ ਧੁਰਿ ਹੀ ਪਇਆ ॥
kirat nindak kaa dhur hee peaa |

Örlög rógberans eru fyrirfram ákveðin frá upphafi tímans.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਥਿਆ ॥੬॥
naanak jo tis bhaavai soee thiaa |6|

Ó Nanak, allt sem þóknast vilji Guðs gerist. ||6||

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਬਿਗੜ ਰੂਪੁ ਹੋਇ ਜਾਇ ॥
sant kaa dokhee bigarr roop hoe jaae |

Rógberi hinnar heilögu verður vansköpuð.

ਸੰਤ ਕੇ ਦੋਖੀ ਕਉ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥
sant ke dokhee kau daragah milai sajaae |

Rógberi heilagsins fær refsingu sína í dómi Drottins.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਸਦਾ ਸਹਕਾਈਐ ॥
sant kaa dokhee sadaa sahakaaeeai |

Rógberi heilagsins er eilíflega í limbói.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਨ ਮਰੈ ਨ ਜੀਵਾਈਐ ॥
sant kaa dokhee na marai na jeevaaeeai |

Hann deyr ekki, en hann lifir ekki heldur.

ਸੰਤ ਕੇ ਦੋਖੀ ਕੀ ਪੁਜੈ ਨ ਆਸਾ ॥
sant ke dokhee kee pujai na aasaa |

Vonir rógberans um heilagan rætast ekki.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਉਠਿ ਚਲੈ ਨਿਰਾਸਾ ॥
sant kaa dokhee utth chalai niraasaa |

Rógberi heilagsins fer vonsvikinn.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੋਖਿ ਨ ਤ੍ਰਿਸਟੈ ਕੋਇ ॥
sant kai dokh na trisattai koe |

Að baktala heilagan fær enginn ánægju.

ਜੈਸਾ ਭਾਵੈ ਤੈਸਾ ਕੋਈ ਹੋਇ ॥
jaisaa bhaavai taisaa koee hoe |

Eins og Drottni þóknast, svo verða menn;

ਪਇਆ ਕਿਰਤੁ ਨ ਮੇਟੈ ਕੋਇ ॥
peaa kirat na mettai koe |

enginn getur eytt fyrri gjörðum sínum.

ਨਾਨਕ ਜਾਨੈ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥੭॥
naanak jaanai sachaa soe |7|

Ó Nanak, hinn sanni Drottinn einn veit allt. ||7||

ਸਭ ਘਟ ਤਿਸ ਕੇ ਓਹੁ ਕਰਨੈਹਾਰੁ ॥
sabh ghatt tis ke ohu karanaihaar |

Öll hjörtu eru hans; Hann er skaparinn.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਤਿਸ ਕਉ ਨਮਸਕਾਰੁ ॥
sadaa sadaa tis kau namasakaar |

Að eilífu og að eilífu beygi ég mig fyrir honum í lotningu.

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਉਸਤਤਿ ਕਰਹੁ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥
prabh kee usatat karahu din raat |

Guði sé lof, dag og nótt.

ਤਿਸਹਿ ਧਿਆਵਹੁ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ॥
tiseh dhiaavahu saas giraas |

Hugleiddu hann með hverjum andardrætti og matarbita.

ਸਭੁ ਕਛੁ ਵਰਤੈ ਤਿਸ ਕਾ ਕੀਆ ॥
sabh kachh varatai tis kaa keea |

Allt gerist eins og hann vill.

ਜੈਸਾ ਕਰੇ ਤੈਸਾ ਕੋ ਥੀਆ ॥
jaisaa kare taisaa ko theea |

Eins og hann vill, þannig verða menn.

ਅਪਨਾ ਖੇਲੁ ਆਪਿ ਕਰਨੈਹਾਰੁ ॥
apanaa khel aap karanaihaar |

Hann sjálfur er leikritið og hann sjálfur er leikarinn.