سالڪ، پنجون مهل:
مان صحيح جڳهه سان ڳنڍيل آهيان؛ يونٽ مون کي متحد ڪيو آهي.
اي نانڪ، سوين ۽ هزارين موجون آهن، پر منهنجو مڙس مون کي ٻوڙڻ نٿو ڏئي. ||1||
راگ گجريءَ لاءِ جيڪڏهن ڪا مثالي تمثيل آهي، ته اُها ريگستان ۾ اڪيلائيءَ ۾ ويڙهيل ماڻهوءَ جي آهي، جنهن جا هٿ ڪپيل آهن، پاڻيءَ ۾ آهن. بهرحال، اهو تڏهن ئي ٿيندو آهي جڏهن پاڻي آهستي آهستي انهن جي گڏيل هٿن مان وهڻ لڳندو آهي ته ماڻهوءَ کي پاڻيءَ جي اصل اهميت ۽ اهميت جو احساس ٿيندو آهي. اهڙي طرح راگ گجري ٻڌندڙ کي وقت گذرڻ جي احساس ۽ آگاهي جي طرف وٺي وڃي ٿو ۽ اهڙيءَ طرح پاڻ وقت جي قيمتي فطرت جو قدر ڪري ٿو. وحي ٻڌندڙن کي پنهنجي موت ۽ موت جي آگاهي ۽ اعتراف ۾ آڻيندو آهي، انهن کي پنهنجي باقي زندگي جي وقت کي وڌيڪ عقلمنديء سان استعمال ڪرڻ لاء.