Salok, Vyfde Mehl:
Ek is geheg aan die regte plek; die Uniter het my verenig.
O Nanak, daar is honderde en duisende golwe, maar my Man Here laat my nie verdrink nie. ||1||
As daar 'n perfekte vergelyking vir Raag Gujari is, sou dit dié wees van 'n persoon wat in die woestyn geïsoleer is, met hul hande bak en water vashou. Dit is egter eers wanneer die water stadig deur hul hande begin sypel dat die persoon die werklike waarde en belangrikheid van die water besef. Net so lei Raag Gujari die luisteraar om te besef en bewus te word van tyd wat verbygaan en op hierdie manier die kosbare aard van tyd self waardeer. Die openbaring bring die luisteraar tot 'n bewustheid en erkenning van hul eie dood en sterflikheid, wat maak dat hulle hul oorblywende 'leeftyd' wyser benut.