राग सोरत'ह, भक्त रवि दास जी का वचन:
एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
अहङ्कारे यदाहं तदा त्वं मया सह न असि । इदानीं त्वं मया सह अहङ्कारः मम अन्तः नास्ति ।
वायुः विशाले समुद्रे महतीः तरङ्गाः उत्थापयति, परन्तु ते जले जलं एव सन्ति । ||१||
तादृशमायायां किं वदामि भगवन् ।
वस्तुनि यथा दृश्यन्ते तथा न सन्ति। ||१||विराम||
यथा नृपः सिंहासने सुप्तः स्वप्नति याचक इति ।
तस्य राज्यं अक्षतं, तस्मात् विरक्तं तु दुःखेन दुःखं प्राप्नोति। एतादृशी मम स्वस्य स्थितिः। ||२||
सर्पभ्रान्तपाशकथा इव इदानीं मम कृते रहस्यं व्याख्यातम् ।
यथा बहवः कङ्कणाः, येषां मया भ्रान्त्या सुवर्णः इति चिन्तितम्; अधुना, अहं तदा यत् उक्तवान् तत् न वदामि। ||३||
एकः प्रभुः अनेकरूपेषु व्याप्तः अस्ति; सर्वहृदयेषु रमते ।
वदति रविदासः, भगवता अस्माकं स्वहस्तपादाभ्यां समीपतरः। यद् भविष्यति, भविष्यति। ||४||१||
सोरथः किमपि विषये एतादृशं दृढं विश्वासं भवति यत् भवन्तः अनुभवं पुनः पुनः स्थापयितुम् इच्छन्ति इति भावः बोधयति। वस्तुतः एषा निश्चयभावना एतावत् प्रबलं यत् भवन्तः प्रत्ययः भूत्वा तत् प्रत्ययं जीवन्ति। सोरथस्य वातावरणम् एतावत् शक्तिशाली अस्ति, यत् अन्ते अत्यन्तं अप्रतिसादः श्रोता अपि आकृष्टः भविष्यति।