निवडलेले, स्व-निवडलेले, स्वीकारले जातात आणि मंजूर केले जातात.
निवडलेल्यांना परमेश्वराच्या दरबारात सन्मानित केले जाते.
निवडलेले लोक राजांच्या दरबारात सुंदर दिसतात.
निवडलेले गुरूंचे एकच चिंतन करतात.
कोणी कितीही समजावण्याचा आणि वर्णन करण्याचा प्रयत्न केला तरी,
निर्मात्याच्या कृती मोजल्या जाऊ शकत नाहीत.
पौराणिक बैल धर्म, करुणेचा पुत्र आहे;
हेच पृथ्वीला त्याच्या जागी धरून ठेवते.
ज्याला हे समजते तो सत्यवादी होतो.
बैलावर किती मोठा भार आहे!
या जगाच्या पलीकडे कितीतरी जग-अनेक!
कोणती शक्ती त्यांना धरून ठेवते आणि त्यांच्या वजनाचे समर्थन करते?
विविध प्रकारच्या प्राण्यांची नावे आणि रंग
सर्व देवाच्या सतत वाहणाऱ्या पेनने कोरलेले होते.
हे खाते कसे लिहायचे कोणास ठाऊक?
फक्त कल्पना करा की याला किती मोठा स्क्रोल लागेल!
काय शक्ती! किती विलोभनीय सौंदर्य!
आणि काय भेटवस्तू! त्यांची व्याप्ती कोणाला कळेल?
आपण एका शब्दाने विश्वाचा विशाल विस्तार निर्माण केला आहे!
लाखो नद्या वाहू लागल्या.
तुमच्या सर्जनशील सामर्थ्याचे वर्णन कसे केले जाऊ शकते?
मी एकदाही तुझ्यासाठी बलिदान होऊ शकत नाही.
तुला जे आवडते तेच चांगले केले आहे,
तू, शाश्वत आणि निराकार! ||16||
15 व्या शतकात गुरू नानक देवजींनी प्रकट केलेले, जपजी साहिब हे ईश्वराचे सर्वात खोल प्रतिपादन आहे. एक वैश्विक स्तोत्र जे मूल मंतरने उघडते, त्यात 38 पौरी आणि 1 सलोक आहेत, ते देवाचे सर्वात शुद्ध स्वरूपात वर्णन करते.