ڪبير صاحب، ڪروڙين بڇڙن سان ملڻ جي باوجود، پنهنجي سنت واري طبيعت کي نه ٿو ڇڏي.
صندل جي ڪاٺ کي جڏهن نانگن ۾ گهيريل هوندو آهي، تڏهن به اُها پنهنجي ٿڌي خوشبوءَ کي نه ڇڏيندي آهي. ||174||
ڀڳت ڪبير جي آيتون