ਹੁਮਕਨਾਮਾ/HUKAMNAMA

ਮਹਲਾ ੧ ॥
ਸਭੇ ਕੰਤ ਮਹੇਲੀਆ ਸਗਲੀਆ ਕਰਹਿ ਸੀਗਾਰੁ ॥
ਗਣਤ ਗਣਾਵਣਿ ਆਈਆ ਸੂਹਾ ਵੇਸੁ ਵਿਕਾਰੁ ॥
ਪਾਖੰਡਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਨ ਪਾਈਐ ਖੋਟਾ ਪਾਜੁ ਖੁਆਰੁ ॥੧॥
ਹਰਿ ਜੀਉ ਇਉ ਪਿਰੁ ਰਾਵੈ ਨਾਰਿ ॥
ਤੁਧੁ ਭਾਵਨਿ ਸੋਹਾਗਣੀ ਅਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਲੈਹਿ ਸਵਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਗੁਰਸਬਦੀ ਸੀਗਾਰੀਆ ਤਨੁ ਮਨੁ ਪਿਰ ਕੈ ਪਾਸਿ ॥
ਦੁਇ ਕਰ ਜੋੜਿ ਖੜੀ ਤਕੈ ਸਚੁ ਕਹੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥
ਲਾਲਿ ਰਤੀ ਸਚ ਭੈ ਵਸੀ ਭਾਇ ਰਤੀ ਰੰਗਿ ਰਾਸਿ ॥੨॥
ਪ੍ਰਿਅ ਕੀ ਚੇਰੀ ਕਾਂਢੀਐ ਲਾਲੀ ਮਾਨੈ ਨਾਉ ॥
ਸਾਚੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਤੁਟਈ ਸਾਚੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਉ ॥
ਸਬਦਿ ਰਤੀ ਮਨੁ ਵੇਧਿਆ ਹਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥੩॥
ਸਾ ਧਨ ਰੰਡ ਨ ਬੈਸਈ ਜੇ ਸਤਿਗੁਰ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥
ਪਿਰੁ ਰੀਸਾਲੂ ਨਉਤਨੋ ਸਾਚਉ ਮਰੈ ਨ ਜਾਇ ॥
ਨਿਤ ਰਵੈ ਸੋਹਾਗਣੀ ਸਾਚੀ ਨਦਰਿ ਰਜਾਇ ॥੪॥
ਸਾਚੁ ਧੜੀ ਧਨ ਮਾਡੀਐ ਕਾਪੜੁ ਪ੍ਰੇਮ ਸੀਗਾਰੁ ॥
ਚੰਦਨੁ ਚੀਤਿ ਵਸਾਇਆ ਮੰਦਰੁ ਦਸਵਾ ਦੁਆਰੁ ॥
ਦੀਪਕੁ ਸਬਦਿ ਵਿਗਾਸਿਆ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਉਰ ਹਾਰੁ ॥੫॥
ਨਾਰੀ ਅੰਦਰਿ ਸੋਹਣੀ ਮਸਤਕਿ ਮਣੀ ਪਿਆਰੁ ॥
ਸੋਭਾ ਸੁਰਤਿ ਸੁਹਾਵਣੀ ਸਾਚੈ ਪ੍ਰੇਮਿ ਅਪਾਰ ॥
ਬਿਨੁ ਪਿਰ ਪੁਰਖੁ ਨ ਜਾਣਈ ਸਾਚੇ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੬॥
ਨਿਸਿ ਅੰਧਿਆਰੀ ਸੁਤੀਏ ਕਿਉ ਪਿਰ ਬਿਨੁ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਇ ॥
ਅੰਕੁ ਜਲਉ ਤਨੁ ਜਾਲੀਅਉ ਮਨੁ ਧਨੁ ਜਲਿ ਬਲਿ ਜਾਇ ॥
ਜਾ ਧਨ ਕੰਤਿ ਨ ਰਾਵੀਆ ਤਾ ਬਿਰਥਾ ਜੋਬਨੁ ਜਾਇ ॥੭॥
ਸੇਜੈ ਕੰਤ ਮਹੇਲੜੀ ਸੂਤੀ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥
ਹਉ ਸੁਤੀ ਪਿਰੁ ਜਾਗਣਾ ਕਿਸ ਕਉ ਪੂਛਉ ਜਾਇ ॥
ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੇਲੀ ਭੈ ਵਸੀ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੇਮੁ ਸਖਾਇ ॥੮॥੨॥

ਵਿਆਖਿਆ

- ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ, ਅੰਗ : 53-54

ਸਾਰੀਆਂ ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਪ੍ਰਭੂ-ਖਸਮ ਦੀਆਂ ਹੀ ਹਨ, ਸਾਰੀਆਂ ਹੀ (ਉਸ ਖਸਮ-ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ) ਸਿੰਗਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ,
ਪਰ ਜੇਹੜੀਆਂ ਆਪਣੇ ਸਿੰਗਾਰ ਦਾ ਵਿਖਾਵਾ-ਮਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਗੂੜ੍ਹਾ ਲਾਲ ਪਹਿਰਾਵਾ (ਭੀ) ਵਿਕਾਰ (ਹੀ) ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਖਾਵਾ ਕੀਤਿਆਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, (ਅੰਦਰ ਖੋਟ ਹੋਵੇ ਤੇ ਬਾਹਰ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਵਿਖਾਵਾ ਹੋਵੇ) ਇਹ ਖੋਟਾ ਵਿਖਾਵਾ ਖ਼ੁਆਰ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ॥੧॥
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ! ਇਹ ਸਰਧਾ ਧਾਰਿਆਂ ??? ਪ੍ਰਭੂ-ਪਤੀ ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਹੀ ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਸੁਹਾਗ-ਭਾਗ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਪ ਸੁਚੱਜੀਆਂ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਪਰ ਜੇਹੜੀ ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ) ਸੰਵਾਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਖਸਮ-ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਖਸਮ-ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਹੈ (ਭਾਵ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਗਿਆਨ-ਇੰਦਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਯਾਦ ਤੋਂ ਲਾਂਭੇ ਕੁਰਾਹੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ),
ਜੇਹੜੀ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪੂਰੀ ਸਰਧਾ ਨਾਲ (ਪ੍ਰਭੂ-ਪਤੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੀ) ਤੱਕਦੀ ਹੈ, ਜੇਹੜੀ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਹੀ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਅਰਜ਼ੋਈਆਂ ਕਰਦੀ ਹੈ,
ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ-ਪ੍ਰੀਤਮ (ਦੇ ਪਿਆਰ) ਵਿਚ ਰੰਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਡਰ-ਅਦਬ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਰੱਤੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿਚ ਰਸੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ॥੨॥
ਜੇਹੜੀ (ਪ੍ਰਭੂ-ਚਰਨਾਂ ਦੀ) ਸੇਵਕਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਹੀ ਮੰਨਦੀ ਹੈ (ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਂਦੀ ਹੈ) ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ-ਪਤੀ ਦੀ ਦਾਸੀ ਆਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਕਦੇ ਟੁੱਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ (ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ) ਉਸ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਉਹ ਰੰਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰੋਤਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਅਜੇਹੀ ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀ ਤੋਂ ਕੁਰਬਾਨ ਹਾਂ ॥੩॥
ਜੇ ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀ ਗੁਰੂ (ਦੇ ਸ਼ਬਦ) ਵਿਚ ਸੁਰਤ ਜੋੜੀ ਰੱਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਦੇ ਰੰਡੀ (ਹੋ ਕੇ) ਨਹੀਂ ਬੈਠਦੀ (ਭਾਵ, ਖਸਮ ਸਾਈਂ ਦਾ ਹੱਥ ਸਦਾ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।)
(ਫਿਰ ਉਹ) ਖਸਮ (ਭੀ ਐਸਾ ਹੈ ਜੋ) ਆਨੰਦ ਦਾ ਸੋਮਾ ਹੈ (ਜਿਸ ਦਾ ਪਿਆਰ ਨਿੱਤ) ਨਵਾਂ (ਹੈ, ਜੋ) ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ (ਹੈ, ਜੋ) ਮਰਦਾ ਹੈ ਨਾਹ ਜੰਮਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਮਿਹਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਰਜ਼ਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਦਾ ਉਸ ਸੋਹਾਗਣ ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ॥੪॥
ਜੇਹੜੀ ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ (ਦੀ ਯਾਦ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਟਿਕਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ, ਮਾਨੋ, ਉਹ ਪਤੀ-ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ) ਕੇਸਾਂ ਦੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਸੰਵਾਰਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ (ਸੋਹਣਾ) ਕੱਪੜਾ ਤੇ (ਗਹਿਣਿਆਂ ਦਾ) ਸਿੰਗਾਰ ਬਣਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਿਸ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਿੱਤ ਵਿਚ ਵਸਾਇਆ ਹੈ (ਤੇ, ਇਹ, ਮਾਨੋ, ਉਸ ਨੇ ਮੱਥੇ ਉਤੇ) ਚੰਦਨ (ਦਾ ਟਿੱਕਾ ਲਾਇਆ) ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਸਵੇਂ ਦੁਆਰ (ਦਿਮਾਗ਼, ਚਿੱਤ-ਆਕਾਸ਼) ਨੂੰ (ਪਤੀ-ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ) ਸੋਹਣਾ ਘਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ) ਹੁਲਾਰੇ ਵਿਚ ਲਿਆਂਦਾ ਹੈ (ਤੇ, ਇਹ, ਮਾਨੋ, ਉਸ ਨੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ) ਦੀਵਾ (ਜਗਾਇਆ ਹੈ), ਜਿਸ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਲ ਦਾ ਹਾਰ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ ॥੫॥
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਉਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਜੜਾਊ ਟਿੱਕਾ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬੇਅੰਤ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਸੁਰਤ (ਜੋੜ ਕੇ) ਸੋਹਣੀ ਬਣਾ ਲਈ ਹੈ।
(ਤੇ, ਇਸੇ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੀ) ਸੋਭਾ (ਸਮਝਦੀ ਹੈ), ਉਹ ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀ ਹੋਰ ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਵਿਚ (ਮੰਨੀ ਪ੍ਰਮੰਨੀ) ਸੋਹਣੀ ਹੈ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦੀ ॥੬॥
ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਦੀ ਕਾਲੀ-ਬੋਲੀ ਰਾਤ ਵਿਚ ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀਏ! ਪ੍ਰਭੂ-ਪਤੀ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਰਾਤ ਸੌਖੀ ਨਹੀਂ ਲੰਘ ਸਕਦੀ।
ਸੜ ਜਾਏ ਉਹ ਹਿਰਦਾ ਤੇ ਉਹ ਸਰੀਰ (ਜਿਸ ਵਿਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਯਾਦ ਨਹੀਂ)। ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਯਾਦ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਨ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਿਚ) ਸੜ ਬਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਾਇਆ-ਧਨ ਭੀ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ-ਪਤੀ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ॥੭॥
ਭਾਗ-ਹੀਣ ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀ ਖਸਮ-ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੇਜ ਉਤੇ ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ (ਹਿਰਦੇ-ਸੇਜ ਉੱਤੇ ਜੀਵਾਤਮਾ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਇਕੱਠਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਪਰ ਮਾਇਆ-ਮੋਹੀ ਜਿੰਦ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਸਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ)।
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ-ਪਤੀ! ਮੈਂ ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀ (ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਦੀ ਨੀਂਦ ਵਿਚ) ਸੁੱਤੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਪਤੀ ਸਦਾ ਜਾਗਦਾ ਹੈਂ (ਤੈਨੂੰ ਮਾਇਆ ਵਿਆਪ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ); ਮੈਂ ਕਿਸ ਪਾਸੋਂ ਜਾ ਕੇ ਪੁੱਛਾਂ (ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਇਆ ਦੀ ਨੀਂਦ ਵਿਚੋਂ ਜਾਗ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹਾਂ)?
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਜਿਸ ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੇ (ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ) ਮਿਲਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਡਰ-ਅਦਬ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਪਿਆਰ ਉਸ ਦਾ (ਜੀਵਨ-) ਸਾਥੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੮॥੨॥

Explanation

- Guru Nanak Dev Ji, Page : 53-54

First Mehl:
All are brides of the Husband Lord; all decorate themselves for Him.
But when the time comes to settle their accounts, their red robes are corrupt.
His Love is not obtained through hypocrisy. Her false coverings bring only ruin. ||1||
In this way, the Dear Husband Lord ravishes and enjoys His bride.
The happy soul-bride is pleasing to You, Lord; by Your Grace, You adorn her. ||1||Pause||
She is decorated with the Word of the Guru's Shabad; her mind and body belong to her Husband Lord.
With her palms pressed together, she stands, waiting on Him, and offers her True prayers to Him.
Dyed in the deep crimson of the Love of her Darling Lord, she dwells in the Fear of the True One. Imbued with His Love, she is dyed in the color of His Love. ||2||
She is said to be the hand-maiden of her Beloved Lord; His sweetheart surrenders to His Name.
True Love is never broken; she is united in Union with the True One.
Attuned to the Word of the Shabad, her mind is pierced through. I am forever a sacrifice to Him. ||3||
That bride, who is absorbed into the True Guru, shall never become a widow.
Her Husband Lord is Beautiful; His Body is forever fresh and new. The True One does not die, and shall not go.
He continually enjoys His happy soul-bride; He casts His Gracious Glance of Truth upon her, and she abides in His Will. ||4||
The bride braids her hair with Truth; her clothes are decorated with His Love.
Like the essence of sandalwood, He permeates her consciousness, and the Temple of the Tenth Gate is opened.
The lamp of the Shabad is lit, and the Name of the Lord is her necklace. ||5||
She is the most beautiful among women; upon her forehead she wears the Jewel of the Lord's Love.
Her glory and her wisdom are magnificent; her love for the Infinite Lord is True.
Other than her Beloved Lord, she knows no man. She enshrines love for the True Guru. ||6||
Asleep in the darkness of the night, how shall she pass her life-night without her Husband?
Her limbs shall burn, her body shall burn, and her mind and wealth shall burn as well.
When the Husband does not enjoy His bride, then her youth passes away in vain. ||7||
The Husband is on the Bed, but the bride is asleep, and so she does not come to know Him.
While I am asleep, my Husband Lord is awake. Where can I go for advice?
The True Guru has led me to meet Him, and now I dwell in the Fear of God. O Nanak, His Love is always with me. ||8||2||

Explicación

- Guru Nanak Dev Ji, Página : 53-54

Mejl Guru Nanak, Primer Canal Divino.
Todos nosotros somos las Esposas del Señor y adornamos nuestro ser para Su Placer.
Pero si en el momento de arreglar cuentas estamos muy orgullosas de nuestra belleza, de nada nos sirven nuestros ropajes rojos.
A través del engaño no encontraremos el Amor, ese teatro falso no tiene efecto alguno frente a Dios.(1)
El Esposo goza de su esposa, de quien gusta.
Sólo ella es su Esposa, aquélla a quien honra con Su Gracia (1-Pausa)
La Palabra del Guru es la decoración de la esposa, y preparándose de esa forma, ella se entrega a su Marido.
Con sus manos juntas lo espera y ora con sinceridad.
Tal es la esposa de buena casta y color verdadero, plena en Su Amor, decorada con el Rojo Glorioso, vive en el Temor Reverencial del Señor. (2)
conocida como la verdadera Esposa la que sin ninguna condición, se entrega totalmente al Nombre del Señor.
Su Amor Verdadero no le traiciona y así se une con Su Señor.
Ella que está imbuida en la Palabra, cuya mente ha sido flechada por el Amor, a ella ofrezco mi ser en sacrificio.(3)
La esposa no enviuda si se funde con su Señor Verdadero,
Quien es Bello, siempre Fresco, Verdadero y no nacido para morir.
El Esposo goza de ella y la mantiene en Su Gracia. (4)
Oh esposa, decora tu cabello con la Verdad, decóralo de Amor.
Colecta el Aroma de Dios en tu conciencia y vive en el templo de tu interior.
Alma florecerá a través de la Palabra, Ésta es tu luz y así llevarás el Nombre del Señor en tu corazón. (5)
Bella es la mujer que engalana su frente con la Joya del Amor.
Y ésta es la Gloria que ella atesora en su mente, el Amor del Señor Verdadero.
Sin embargo, sin el Amor del Guru Verdadero, no puede conocer a su Señor, su Esposo. (6)
A ella, quien va a través de la obscura noche, le será imposible traspasarla sin Su Señor.
Quema, oh mujer, tu cuerpo, cada pedazo de él y de tu mente también,
pues vana es esa belleza tuya que se desperdicia impunemente si tu Maestro no disfruta de ti. (7)
La verdadera Esposa es aquella que duerme sin preocupación en el regazo de Su Señor.
Mi Señor permanece despierto mientras yo duermo, pero ¿quién me puede hablar acerca de Él?
El Guru Verdadero ha unido a Nanak con el Señor y él vive en Temor Reverencial, y el Amor del Señor es su Única Compañía. (8-2)

Explication

- Guru Nanak Dev Ji, Page : 53-54

mehl abord:
Toutes sont mariées du seigneur mari; tous les décorent eux-mêmes pour lui।
Mais quand vient le temps de régler leurs comptes, leurs robes rouges sont corrompus।
Son amour ne s'obtient pas par hypocrisie। Sa revêtements de fausses apporter que ruine। । । 1 । ।
De cette façon, le seigneur cher mari ravit et jouit son épouse।
L'âme heureuse, mariée est agréable à vous, seigneur, par ta grâce, tu l'ornent। । । 1 । । pause । ।
Elle est décorée avec le mot de Shabad du gourou, son esprit et le corps appartiennent à son seigneur mari।
Avec ses paumes jointes, elle se tient, en attendant de lui, et offre ses prières fidèle à lui।
Teinte dans la pourpre profond de l'amour de son seigneur chérie, elle habite dans la crainte de la vraie। Imbu de son amour, elle est teintée dans la couleur de son amour। । । 2 । ।
Elle dit être la main-fille de son seigneur bien-aimé, son amie se rend à son nom।
Le véritable amour n'est jamais rompu, elle est unie dans l'union avec la vraie।
Sensible à la parole de l'Shabad, son esprit est percé। Je suis toujours un sacrifice pour lui। । । 3 । ।
Cette femme, qui est absorbé dans le vrai gourou, ne deviendra jamais une veuve।
Son mari seigneur est belle, son corps est toujours frais et nouveau। Le seul vrai ne meurt pas, et ne doivent pas aller।
Il aime toujours son âme heureuse, mariée, il jette son regard gracieux de la vérité sur elle, et elle demeure dans son testament। । । 4 । ।
Les tresses mariée ses cheveux avec la vérité; ses vêtements sont ornés de son amour।
Comme l'essence de bois de santal, il pénètre sa conscience, et le temple de la porte est ouverte dixième।
La lampe du Shabad est allumé, et le nom du Seigneur est son collier। । । 5 । ।
Elle est la plus belle parmi les femmes; sur son front, elle porte le joyau de l'amour du Seigneur।
Sa gloire et sa sagesse sont magnifiques, son amour pour le Seigneur infinie est vrai।
Autre que son seigneur bien-aimé, elle ne connaît pas l'homme। Elle consacre l'amour pour le vrai gourou। । । 6 । ।
Endormi dans l'obscurité de la nuit, comment est-elle passer sa vie la nuit sans son mari?
Ses membres doivent brûler, son corps doit brûler, et son esprit et de la richesse doit brûler ainsi।
Quand le mari ne jouit pas de sa fiancée, puis passe sa jeunesse en vain। । । 7 । ।
Le mari est sur le lit, mais la mariée est endormi, et si elle ne vient pas à le connaître।
Pendant que je dors, mon seigneur mari est éveillé। Où puis-je aller pour obtenir des conseils?
Le vrai gourou m'a amené à le rencontrer, et maintenant s'attarder i dans la crainte de Dieu। Nanak O, son amour est toujours avec moi। । । 8 । । 2 । ।

Erläuterung

- Guru Nanak Dev Ji, Page : 53-54

Erstes Mehl:
Alle sind Bräute ihres Herrn und alle schmücken sich für ihn.
Doch als es an der Zeit ist, ihre Rechnungen zu begleichen, sind ihre roten Roben korrupt.
Seine Liebe erlangt man nicht durch Heuchelei. Ihre falschen Hüllen bringen nur Verderben. ||1||
Auf diese Weise verzaubert und erfreut der liebe Ehemann Herr seine Braut.
Die glückliche Seelenbraut gefällt Dir, Herr; durch Deine Gnade schmückst Du sie. ||1||Pause||
Sie ist geschmückt mit den Worten des Shabad des Gurus; ihr Geist und Körper gehören ihrem Herrn, dem Ehemann.
Mit aneinandergepressten Handflächen steht sie da, wartet auf Ihn und spricht ihre wahren Gebete zu Ihm.
Gefärbt im tiefen Purpurrot der Liebe ihres geliebten Herrn, lebt sie in der Furcht des Wahren. Durchdrungen von Seiner Liebe, ist sie in der Farbe Seiner Liebe gefärbt. ||2||
Man sagt, sie sei die Magd ihres geliebten Herrn; seine Liebste unterwirft sich seinem Namen.
Wahre Liebe wird niemals gebrochen. Sie ist in Einheit mit dem Wahren Einen vereint.
Im Einklang mit dem Wort des Shabad wird ihr Geist durchdrungen. Ich bin für immer ein Opfer für Ihn. ||3||
Die Braut, die in den Wahren Guru aufgeht, wird niemals zur Witwe werden.
Ihr Ehemann, der Herr, ist schön; sein Körper ist immer frisch und neu. Der Wahre stirbt nicht und wird nicht gehen.
Er erfreut sich fortwährend an seiner glücklichen Seelenbraut; er wirft seinen gnädigen Blick der Wahrheit auf sie, und sie bleibt in seinem Willen. ||4||
Die Braut flechtet ihr Haar mit Wahrheit, ihre Kleider sind mit Seiner Liebe geschmückt.
Wie die Essenz von Sandelholz durchdringt er ihr Bewusstsein und der Tempel des Zehnten Tores öffnet sich.
Die Lampe des Shabad brennt und der Name des Herrn ist ihre Halskette. ||5||
Sie ist die schönste unter den Frauen; auf ihrer Stirn trägt sie das Juwel der Liebe Gottes.
Ihre Herrlichkeit und ihre Weisheit sind großartig; ihre Liebe zum unendlichen Herrn ist echt.
Außer ihrem geliebten Herrn kennt sie keinen Mann. Sie hegt ihre Liebe zum Wahren Guru. ||6||
Wie soll sie, schlafend in der Dunkelheit der Nacht, ihre Lebensnacht ohne ihren Ehemann verbringen?
Ihre Glieder werden brennen, ihr Körper wird brennen, und auch ihr Geist und ihr Reichtum werden brennen.
Wenn der Ehemann keine Freude an seiner Braut hat, vergeht ihre Jugend umsonst. ||7||
Der Ehemann liegt auf dem Bett, doch die Braut schläft und lernt ihn deshalb nicht kennen.
Während ich schlafe, ist mein Herr und Ehemann wach. Wo kann ich Rat finden?
Der Wahre Guru hat mich zu sich geführt und nun lebe ich in der Furcht Gottes. O Nanak, seine Liebe ist immer bei mir. ||8||2||

Explicação

- Guru Nanak Dev Ji, Page : 53-54

Primeiro Mehl:
Todas são noivas do Senhor Marido; todos se enfeitam para Ele.
Mas quando chega a hora de acertar suas contas, suas vestes vermelhas estão corruptas.
Seu Amor não é obtido através da hipocrisia. Suas falsas coberturas só trazem ruína. ||1||
Desta forma, o Querido Marido Senhor arrebata e desfruta Sua noiva.
A feliz alma-noiva Te agrada, Senhor; por Vossa Graça, Você a adorna. ||1||Pausa||
Ela é decorada com a Palavra do Shabad do Guru; sua mente e corpo pertencem ao seu Marido, Senhor.
Com as palmas das mãos unidas, ela fica de pé, esperando Nele, e oferece suas verdadeiras orações a Ele.
Tingida no profundo carmesim do Amor de seu Querido Senhor, ela habita no Temor do Verdadeiro. Imbuída do Seu Amor, ela se tinge da cor do Seu Amor. ||2||
Diz-se que ela é a serva de seu Amado Senhor; Sua namorada se rende ao Seu Nome.
O Amor Verdadeiro nunca é quebrado; ela está unida em União com o Verdadeiro.
Sintonizada com a Palavra do Shabad, sua mente é perfurada. Eu sou para sempre um sacrifício para Ele. ||3||
Aquela noiva, que é absorvida pelo Verdadeiro Guru, nunca ficará viúva.
Seu marido, o Senhor, é lindo; Seu Corpo é sempre fresco e novo. O Verdadeiro não morre e não irá.
Ele desfruta continuamente de Sua feliz alma-noiva; Ele lança Seu Gracioso Olhar da Verdade sobre ela, e ela permanece em Sua Vontade. ||4||
A noiva trança o cabelo com a Verdade; suas roupas são decoradas com Seu Amor.
Como a essência do sândalo, Ele permeia sua consciência e o Templo do Décimo Portal é aberto.
A lâmpada do Shabad está acesa e o Nome do Senhor é o seu colar. ||5||
Ela é a mais bonita entre as mulheres; na testa ela usa a Jóia do Amor do Senhor.
A sua glória e a sua sabedoria são magníficas; seu amor pelo Senhor Infinito é Verdadeiro.
Além de seu Amado Senhor, ela não conhece nenhum homem. Ela consagra o amor pelo Verdadeiro Guru. ||6||
Dormindo na escuridão da noite, como ela passará a noite de sua vida sem o Marido?
Seus membros queimarão, seu corpo queimará e sua mente e riqueza queimarão também.
Quando o Marido não desfruta de Sua noiva, então a juventude dela passa em vão. ||7||
O Marido está na Cama, mas a noiva está dormindo e por isso ela não O conhece.
Enquanto estou dormindo, meu Marido Senhor está acordado. Onde posso obter conselhos?
O Verdadeiro Guru me levou a encontrá-Lo, e agora habito no Temor de Deus. Ó Nanak, Seu amor está sempre comigo. ||8||2||

व्याख्या

- ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ, आंग : 53-54

प्रथम मेहल:
सभी पति भगवान की दुल्हन हैं, सभी उनके लिए अपना श्रृंगार करती हैं।
लेकिन जब हिसाब-किताब चुकाने का समय आता है तो उनके लाल वस्त्र भ्रष्ट हो जाते हैं।
उसका प्रेम कपट से प्राप्त नहीं होता। उसके झूठे आवरण केवल विनाश लाते हैं। ||१||
इस प्रकार, प्रिय पति भगवान अपनी दुल्हन को प्रसन्न करते हैं और उसका आनंद लेते हैं।
हे प्रभु, वह प्रसन्न आत्मा-वधू आपको प्रिय है; अपनी कृपा से आप उसे सुशोभित करते हैं। ||१||विराम||
वह गुरु के शब्द से सुशोभित है; उसका मन और शरीर उसके पति भगवान का है।
अपनी हथेलियाँ आपस में जोड़े हुए, वह खड़ी होकर उसकी प्रतीक्षा करती है, और उसे अपनी सच्ची प्रार्थनाएँ अर्पित करती है।
अपने प्रियतम प्रभु के प्रेम के गहरे लाल रंग में रंगी हुई, वह सच्चे प्रभु के भय में रहती है। उसके प्रेम से ओतप्रोत, वह उसके प्रेम के रंग में रंगी हुई है। ||२||
कहा जाता है कि वह अपने प्रियतम भगवान की दासी है; उसकी प्रियतमा उसके नाम के प्रति समर्पित है।
सच्चा प्रेम कभी टूटता नहीं; वह सच्चे के साथ एकता में बंधा रहता है।
शब्द के वचन से युक्त होकर, उसका मन छेदा गया है। मैं सदा उसके लिए बलिदान हूँ। ||३||
वह दुल्हन, जो सच्चे गुरु में लीन हो जाती है, कभी विधवा नहीं होगी।
उसका पति भगवान सुन्दर है; उसका शरीर हमेशा ताजा और नया रहता है। सच्चा भगवान न मरता है, न जाएगा।
वह अपनी प्रसन्न आत्मा-वधू का निरन्तर आनन्द लेता है; वह उस पर अपनी सत्य की कृपापूर्ण दृष्टि डालता है, और वह उसकी इच्छा में स्थित रहती है। ||४||
दुल्हन अपने बालों को सत्य से सजाती है; उसके वस्त्र उसके प्रेम से सजे होते हैं।
चंदन के सार की तरह, वह उसकी चेतना में व्याप्त हो जाता है, और दसवें द्वार का मंदिर खुल जाता है।
शब्द का दीपक जल रहा है, और प्रभु का नाम उसका हार है। ||५||
वह स्त्रियों में सबसे सुन्दर है; उसके माथे पर भगवान के प्रेम का रत्न है।
उसकी महिमा और उसकी बुद्धि महान है; अनंत भगवान के प्रति उसका प्रेम सच्चा है।
अपने प्रियतम प्रभु के अतिरिक्त वह किसी को नहीं जानती। वह सच्चे गुरु के प्रति प्रेम रखती है। ||६||
रात्रि के अन्धकार में सोती हुई वह अपने पति के बिना अपना जीवन-रात्रि कैसे व्यतीत करेगी?
उसके अंग जलेंगे, उसका शरीर जलेगा, और उसका मन और धन भी जलेगा।
जब पति अपनी स्त्री का आनन्द नहीं लेता, तब उसकी जवानी व्यर्थ ही बीत जाती है। ||७||
पति तो बिस्तर पर है, परन्तु दुल्हन सो रही है, इसलिए वह उसे नहीं पहचान पाती।
जब मैं सोती हूँ, तो मेरे पतिदेव जागते हैं। मैं सलाह के लिए कहाँ जा सकती हूँ?
सच्चे गुरु ने मुझे उनसे मिलवाया है, और अब मैं ईश्वर के भय में रहता हूँ। हे नानक, उनका प्रेम सदैव मेरे साथ है। ||८||२||