ਹੁਮਕਨਾਮਾ/HUKAMNAMA

ਇਹੁ ਮਨੁ ਨਿਹਚਲੁ ਹਿਰਦੈ ਵਸੀਅਲੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੂਲੁ ਪਛਾਣਿ ਰਹੈ ॥
ਨਾਭਿ ਪਵਨੁ ਘਰਿ ਆਸਣਿ ਬੈਸੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜਤ ਤਤੁ ਲਹੈ ॥
ਸੁ ਸਬਦੁ ਨਿਰੰਤਰਿ ਨਿਜ ਘਰਿ ਆਛੈ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਜੋਤਿ ਸੁ ਸਬਦਿ ਲਹੈ ॥
ਖਾਵੈ ਦੂਖ ਭੂਖ ਸਾਚੇ ਕੀ ਸਾਚੇ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸਿ ਰਹੈ ॥
ਅਨਹਦ ਬਾਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣੀ ਬਿਰਲੋ ਕੋ ਅਰਥਾਵੈ ॥
ਨਾਨਕੁ ਆਖੈ ਸਚੁ ਸੁਭਾਖੈ ਸਚਿ ਰਪੈ ਰੰਗੁ ਕਬਹੂ ਨ ਜਾਵੈ ॥੬੫॥
ਜਾ ਇਹੁ ਹਿਰਦਾ ਦੇਹ ਨ ਹੋਤੀ ਤਉ ਮਨੁ ਕੈਠੈ ਰਹਤਾ ॥
ਨਾਭਿ ਕਮਲ ਅਸਥੰਭੁ ਨ ਹੋਤੋ ਤਾ ਪਵਨੁ ਕਵਨ ਘਰਿ ਸਹਤਾ ॥
ਰੂਪੁ ਨ ਹੋਤੋ ਰੇਖ ਨ ਕਾਈ ਤਾ ਸਬਦਿ ਕਹਾ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥
ਰਕਤੁ ਬਿੰਦੁ ਕੀ ਮੜੀ ਨ ਹੋਤੀ ਮਿਤਿ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥
ਵਰਨੁ ਭੇਖੁ ਅਸਰੂਪੁ ਨ ਜਾਪੀ ਕਿਉ ਕਰਿ ਜਾਪਸਿ ਸਾਚਾ ॥
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਇਬ ਤਬ ਸਾਚੋ ਸਾਚਾ ॥੬੬॥
ਹਿਰਦਾ ਦੇਹ ਨ ਹੋਤੀ ਅਉਧੂ ਤਉ ਮਨੁ ਸੁੰਨਿ ਰਹੈ ਬੈਰਾਗੀ ॥
ਨਾਭਿ ਕਮਲੁ ਅਸਥੰਭੁ ਨ ਹੋਤੋ ਤਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਬਸਤਉ ਪਵਨੁ ਅਨਰਾਗੀ ॥
ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖਿਆ ਜਾਤਿ ਨ ਹੋਤੀ ਤਉ ਅਕੁਲੀਣਿ ਰਹਤਉ ਸਬਦੁ ਸੁ ਸਾਰੁ ॥
ਗਉਨੁ ਗਗਨੁ ਜਬ ਤਬਹਿ ਨ ਹੋਤਉ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਜੋਤਿ ਆਪੇ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ॥
ਵਰਨੁ ਭੇਖੁ ਅਸਰੂਪੁ ਸੁ ਏਕੋ ਏਕੋ ਸਬਦੁ ਵਿਡਾਣੀ ॥
ਸਾਚ ਬਿਨਾ ਸੂਚਾ ਕੋ ਨਾਹੀ ਨਾਨਕ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥੬੭॥

eihu man nihachal hiradai vaseeale guramukh mool pachhaan rahai |
naabh pavan ghar aasan baisai guramukh khojat tat lahai |
su sabad nirantar nij ghar aachhai tribhavan jot su sabad lahai |
khaavai dookh bhookh saache kee saache hee tripataas rahai |
anahad baanee guramukh jaanee biralo ko arathaavai |
naanak aakhai sach subhaakhai sach rapai rang kabahoo na jaavai |65|
jaa ihu hiradaa deh na hotee tau man kaitthai rahataa |
naabh kamal asathanbh na hoto taa pavan kavan ghar sahataa |
roop na hoto rekh na kaaee taa sabad kahaa liv laaee |
rakat bind kee marree na hotee mit keemat nahee paaee |
varan bhekh asaroop na jaapee kiau kar jaapas saachaa |
naanak naam rate bairaagee ib tab saacho saachaa |66|
hiradaa deh na hotee aaudhoo tau man sun rahai bairaagee |
naabh kamal asathanbh na hoto taa nij ghar bastau pavan anaraagee |
roop na rekhiaa jaat na hotee tau akuleen rahtau sabad su saar |
gaun gagan jab tabeh na hotau tribhavan jot aape nirankaar |
varan bhekh asaroop su eko eko sabad viddaanee |
saach binaa soochaa ko naahee naanak akath kahaanee |67|

ਵਿਆਖਿਆ

- ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ, ਅੰਗ : 945-946

ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਤੁਰ ਕੇ (ਜਗਤ ਦੇ) ਮੂਲ-(ਪ੍ਰਭੂ) ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ (ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪਾਂਦਾ ਹੈ), ਤਾਂ ਇਹ ਮਨ ਅਡੋਲ ਹੋ ਕੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਟਿਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣ (ਭਾਵ, ਸੁਆਸ) ਨਾਭੀ-ਰੂਪ ਘਰ ਵਿਚ ਆਸਣ ਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦਾ ਆਰੰਭ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ), ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਖੋਜ ਕਰ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਅਸਲੀਅਤ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਸ਼ਬਦ (ਜੋ 'ਦੁਤਰ ਸਾਗਰ' ਤੋਂ ਤਾਰਦਾ ਹੈ) ਇਕ-ਰਸ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਘਰ ਵਿਚ (ਭਾਵ, ਸੁੰਨ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ) ਟਿਕਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਹੀ) ਤ੍ਰਿਲੋਕੀ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਜੋਤਿ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।
(ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ) ਸੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਤਾਂਘ ਵਧਦੀ ਹੈ (ਤਿਉਂ ਤਿਉਂ) ਮਨੁੱਖ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਕ-ਰਸ ਵਿਆਪਕ ਰੱਬੀ ਜੀਵਨ-ਰੌ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵਿਰਲੇ ਗੁਰਮੁਖ ਨੇ ਜਾਣਿਆ ਹੈ ਕਿਸੇ ਵਿਰਲੇ ਨੇ ਇਹ ਰਾਜ਼ ਸਮਝਿਆ ਹੈ।
ਨਾਨਕ ਆਖਦਾ ਹੈ (ਜਿਸ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਹੈ) ਉਹ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ, ਸੱਚੇ ਵਿਚ ਰੰਗਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਇਹ ਰੰਗ ਕਦੇ ਉਤਰਦਾ ਨਹੀਂ ॥੬੫॥
(ਪ੍ਰਸ਼ਨ:) ਜਦੋਂ ਨਾਹ ਇਹ ਹਿਰਦਾ ਸੀ ਨਾਹ ਇਹ ਸਰੀਰ ਸੀ, ਤਦੋਂ ਮਨ (ਚੇਤਨ ਸੱਤਾ) ਕਿੱਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ?
ਜਦੋਂ ਨਾਭੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੀ ਥੰਮ੍ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਣ (ਸੁਆਸ) ਕਿਸ ਘਰ ਵਿਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਸੀ?
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰੂਪ ਰੇਖ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤਦੋਂ ਸ਼ਬਦ ਨੇ ਕਿਥੇ ਲਿਵ ਲਾਈ ਹੋਈ ਸੀ?
ਜਦੋਂ (ਮਾਂ ਦੀ) ਰੱਤ ਤੇ (ਪਿਤਾ ਦੇ) ਬੀਰਜ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਇਹ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤਦੋਂ ਜਿਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਤੇ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ ਪੈ ਸਕਦਾ ਉਸ ਵਿਚ ਲਿਵ ਕਿਵੇਂ ਇਹ ਮਨ ਲਾਂਦਾ ਸੀ?
ਜਿਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਰੰਗ ਭੇਖ ਤੇ ਸਰੂਪ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ, ਉਹ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਕਿਵੇਂ ਲਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
(ਉੱਤਰ:) ਹੇ ਨਾਨਕ! ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਰੱਤੇ ਹੋਏ ਵੈਰਾਗਵਾਨ ਨੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ (ਮੌਜੂਦ) ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ॥੬੬॥
(ਉੱਤਰ:) ਹੇ ਜੋਗੀ! ਜਦੋਂ ਨਾਹ ਹਿਰਦਾ ਸੀ ਨਾਹ ਸਰੀਰ ਸੀ, ਤਦੋਂ ਵੈਰਾਗੀ ਮਨ ਨਿਰਗੁਣ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਨਾਭੀ-ਚੱਕਰ-ਰੂਪ ਥੰਮੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤਦੋਂ ਪ੍ਰਾਣ (ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ) ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਘਰ (ਪ੍ਰਭੂ) ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਜਦੋਂ (ਜਗਤ ਦਾ) ਕੋਈ ਰੂਪ ਰੇਖ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤਦੋਂ ਉਹ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਸ਼ਬਦ (ਜੋ "ਦੁਤਰ ਸਾਗਰ" ਤੋਂ ਤਾਰਦਾ ਹੈ) ਕੁਲ-ਰਹਿਤ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ;
ਜਦੋਂ ਜਗਤ ਦੀ ਹਸਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਕਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਦੋਂ ਆਕਾਰ-ਰਹਿਤ ਤ੍ਰਿਭਵਣੀ ਜੋਤਿ (ਭਾਵ, ਹੁਣ ਤ੍ਰਿਲੋਕੀ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਜੋਤਿ) ਆਪ ਹੀ ਆਪ ਸੀ।
ਇਕੋ ਅਸਚਰਜ ਸ਼ਬਦ-ਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ ਸੀ, ਉਹੀ (ਜਗਤ ਦਾ) ਰੰਗ ਭੇਖ ਤੇ ਰੂਪ ਸੀ।
ਹੇ ਨਾਨਕ! (ਐਸੇ ਉਸ) ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ (ਨੂੰ ਮਿਲਣ) ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਸਹੀ ਸਰੂਪ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸੁੱਚਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ॥੬੭॥

Explanation

- Guru Nanak Dev Ji, Page : 945-946

When the mind becomes steady and stable, it abides in the heart, and then the Gurmukh realizes the root, the source of all.
The breath is seated in the home of the navel; the Gurmukh searches, and finds the essence of reality.
This Shabad permeates the nucleus of the self, deep within, in its own home; the Light of this Shabad pervades the three worlds.
Hunger for the True Lord shall consume your pain, and through the True Lord, you shall be satisfied.
The Gurmukh knows the unstruck sound current of the Bani; how rare are those who understand.
Says Nanak, one who speaks the Truth is dyed in the color of Truth, which will never fade away. ||65||
"When this heart and body did not exist, where did the mind reside?
When there was no support of the navel lotus, then in which home did the breath reside?
When there was no form or shape, then how could anyone lovingly focus on the Shabad?
When there was no dungeon formed from egg and sperm, who could measure the Lord's value and extent?
When color, dress and form could not be seen, how could the True Lord be known?"
O Nanak, those who are attuned to the Naam, the Name of the Lord, are detached. Then and now, they see the Truest of the True. ||66||
When the heart and the body did not exist, O hermit, then the mind resided in the absolute, detached Lord.
When there was no support of the lotus of the navel, the breath remained in its own home, attuned to the Lord's Love.
When there was no form or shape or social class, then the Shabad, in its essence, resided in the unmanifest Lord.
When the world and the sky did not even exist, the Light of the Formless Lord filled the three worlds.
Color, dress and form were contained in the One Lord; the Shabad was contained in the One, Wondrous Lord.
Without the True Name, no one can become pure; O Nanak, this is the Unspoken Speech. ||67||

Explicación

- Guru Nanak Dev Ji, Página : 945-946

Cuando la mente se calma y estabiliza, habita en el corazón, y así el Gurmukj comprende la Esencia, la Fuente de todo.
La Luz está posada en el hogar del ombligo y ahí el Gurmukj busca y encuentra la Esencia de la Realidad.
Este Shabd compenetra el núcleo del ser, profundo en su propio hogar; la Luz del Shabd prevalece en los tres mundos.
La añoranza por el Señor Verdadero consumirá tu dolor, y a través del Señor Verdadero, encontrarás la Liberación.
El Gurmukj conoce la Inefable Melodía Celestial del Bani, escasos en verdad son los que lo comprenden.
Dice Nanak, quien habla la Verdad estará teñido con el Color de la Verdad, el Cuál nunca se desvanecerá. (65)
Dijeron los Yoguis, cuando aún el cuerpo y el corazón no existían, ¿dónde estaba la mente?
Sí, cuando el loto del ombligo no soportaba la respiración, ¿dónde estaba la respiración entonces?
Cuándo no existía forma alguna, ¿cómo alguien podía enfocarse amorosamente en el Shabd?
¿Cuándo ha existido un recinto que no haya sido construido del esperma y del óvulo?, ¿Cómo podría uno evaluar al Ser Supremo?
Si Dios no tiene color, ni forma, ni vestimenta, ¿cómo puede ser identificado con la Verdad?
Dijo el Guru, quienes están entonados en el Naam, en el Nombre del Señor, viven sin apegos y conocían al Señor así como Lo conocen ahora.(66)
Cuando no había ni cuerpo ni corazón humano, oh, Yogui ermitaño, la Mente habitaba desapegada en el Señor Absoluto.
Cuando el loto del ombligo no soportaba el aire vital, habitaba entonces dentro de sí mismo, adentrado en el Amor del Señor.
Cuando no había forma, ni signo, ni individualización, entonces el Shabd, en su Esencia, habitaba en el Dios Absoluto.
Cuando no existía ni la tierra, ni el cielo, entonces la Luz del Señor Absoluto prevalecía en todos los tres mundos.
Sí, todas las distinciones, todas las formas, habitaban entonces en el Señor, el Shabd estaba contenido en el Uno, en el Maravilloso Señor.
Sin el Nombre Verdadero, nadie se vuelve puro; oh, dice Nanak, este es el Inefable Discurso. (67)

Explication

- Guru Nanak Dev Ji, Page : 945-946

Quand l'esprit devient stable et stable, il demeure dans le cœur, puis la Gurmukh réalise la racine, la source de tous।
Le souffle est assis à la maison du nombril; les recherches Gurmukh, et trouve l'essence de la réalité।
Cette Shabad imprègne le noyau de la profondeur de soi, à l'intérieur, dans sa propre maison, la lumière de ce Shabad imprègne les trois mondes।
La faim pour le véritable seigneur de consommer votre douleur, et par le véritable seigneur, tu seras satisfait।
Le Gurmukh connaît le son non frappé actuelle du Bani, combien sont rares ceux qui comprennent।
Nanak dit, celui qui dit la vérité est teint dans la couleur de la vérité, qui ne s'effacent jamais। । । 65 । ।
Quand ce cœur et le corps n'existait pas, où l'esprit ne résident?
Quand il n'y avait pas de soutien du lotus du nombril, puis dans la maison qui fait le souffle de résidence?
Quand il n'y avait pas de forme ou de forme, alors comment peut-on mettre l'accent sur l'amour Shabad?
Quand il n'y avait pas de donjon formé à partir d'œufs et du sperme, qui peut mesurer la valeur du seigneur et de l'ampleur?
Quand la couleur, la robe et la forme ne pouvait être vu, comment le véritable seigneur être connu? \"
Nanak O, ceux qui sont à l'écoute des naam, le nom du Seigneur, sont détachés। Alors et maintenant, ils voient le vrai du vrai। । । 66 । ।
Quand le cœur et le corps n'existait pas, o ermite, puis l'esprit résidait dans l'absolu, individuel seigneur।
Quand il n'y avait pas de soutien du lotus du nombril, le souffle est resté dans sa propre maison, à l'écoute de l'amour du Seigneur।
Quand il n'y avait pas de forme ou de la forme ou la classe sociale, le Shabad, dans son essence, réside dans le Seigneur non manifesté।
Quand le monde et le ciel n'existait même pas, la lumière du Seigneur sans forme rempli les trois mondes।
Couleur, la robe et la forme sont contenues dans l'unique Seigneur; le Shabad était contenue dans l'un, seigneur merveilleux।
Sans le vrai nom, nul ne peut devenir pure; Nanak o, c'est le discours du non-dit। । । 67 । ।

Erläuterung

- Guru Nanak Dev Ji, Page : 945-946

Wenn der Geist fest und stabil wird, bleibt er im Herzen, und dann erkennt der Gurmukh die Wurzel, die Quelle von allem.
Der Atem hat seinen Sitz im Nabel; der Gurmukh sucht und findet die Essenz der Realität.
Dieses Shabad durchdringt den Kern des Selbst, tief im Inneren, in seinem eigenen Zuhause; das Licht dieses Shabad durchdringt die drei Welten.
Der Hunger nach dem Wahren Herrn wird deinen Schmerz verzehren, und durch den Wahren Herrn wirst du gesättigt.
Der Gurmukh kennt den ungeschlagenen Tonstrom des Bani. Wie selten sind jene, die ihn verstehen.
Nanak sagt: „Wer die Wahrheit spricht, ist mit der Farbe der Wahrheit gefärbt, die niemals verblassen wird.“ ||65||
„Als dieses Herz und dieser Körper nicht existierten, wo wohnte dann der Geist?
Wenn es keine Unterstützung durch den Nabellotus gab, in welcher Heimat konnte dann der Atem wohnen?
Wenn es weder Form noch Gestalt gab, wie konnte sich dann jemand liebevoll auf den Shabad konzentrieren?
Wenn es keinen Kerker aus Ei und Sperma gäbe, wer könnte dann den Wert und das Ausmaß des Herrn ermessen?
Wenn man weder Farbe, Kleidung noch Gestalt sehen konnte, wie konnte man dann den Wahren Herrn erkennen?“
O Nanak, diejenigen, die auf Naam, den Namen des Herrn, eingestimmt sind, sind losgelöst. Damals wie heute sehen sie das Wahrste vom Wahren. ||66||
Als das Herz und der Körper nicht existierten, oh Einsiedler, da wohnte der Geist im absoluten, losgelösten Herrn.
Wenn der Lotus des Nabels keine Unterstützung mehr bot, blieb der Atem in seinem eigenen Zuhause und war auf die Liebe des Herrn eingestellt.
Als es weder Form noch Gestalt noch soziale Klasse gab, residierte der Shabad in seiner Essenz im nicht manifestierten Herrn.
Als die Welt und der Himmel noch nicht existierten, erfüllte das Licht des Formlosen Herrn die drei Welten.
Farbe, Kleidung und Form waren im Einen Herrn enthalten; der Shabad war im Einen, Wundersamen Herrn enthalten.
Ohne den Wahren Namen kann niemand rein werden; O Nanak, dies ist die unausgesprochene Sprache. ||67||

Explicação

- Guru Nanak Dev Ji, Page : 945-946

Quando a mente se torna firme e estável, ela permanece no coração, e então o Gurmukh percebe a raiz, a fonte de tudo.
respiração está localizada na região do umbigo; o Gurmukh procura e encontra a essência da realidade.
Este Shabad permeia o núcleo do eu, bem no fundo, em sua própria casa; a Luz deste Shabad permeia os três mundos.
A fome pelo Verdadeiro Senhor consumirá sua dor e, através do Verdadeiro Senhor, você ficará satisfeito.
O Gurmukh conhece a corrente sonora não atingida do Bani; quão raros são aqueles que entendem.
Diz Nanak, quem fala a Verdade é tingido na cor da Verdade, que nunca desaparecerá. ||65||
“Quando este coração e corpo não existiam, onde residia a mente?
Quando não havia suporte do lótus do umbigo, então em que lar residia a respiração?
Quando não havia forma ou formato, então como alguém poderia focar amorosamente no Shabad?
Quando não havia masmorra formada por óvulos e espermatozoides, quem poderia medir o valor e a extensão do Senhor?
Quando a cor, o vestuário e a forma não podiam ser vistos, como o Verdadeiro Senhor poderia ser conhecido?"
Ó Nanak, aqueles que estão sintonizados com Naam, o Nome do Senhor, são desapegados. Então e agora, eles veem o Mais Verdadeiro do Verdadeiro. ||66||
Quando o coração e o corpo não existiam, ó eremita, então a mente residia no Senhor absoluto e desapegado.
Quando não havia apoio do lótus do umbigo, a respiração permanecia em sua casa, sintonizada com o Amor do Senhor.
Quando não havia forma, formato ou classe social, então o Shabad, em sua essência, residia no Senhor imanifesto.
Quando o mundo e o céu nem existiam, a Luz do Senhor Sem Forma encheu os três mundos.
Cor, vestimenta e forma estavam contidas no Senhor Único; o Shabad estava contido no Único e Maravilhoso Senhor.
Sem o Verdadeiro Nome, ninguém pode tornar-se puro; Ó Nanak, esta é a Fala Não Falada. ||67||

व्याख्या

- ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ, आंग : 945-946

जब मन स्थिर और स्थिर हो जाता है, तो वह हृदय में निवास करता है, और तब गुरुमुख को सभी के मूल, स्रोत का बोध हो जाता है।
श्वास नाभि के घर में बैठा है; गुरुमुख खोजता है, और वास्तविकता का सार पाता है।
यह शब्द आत्मा के केन्द्रक में, उसके अपने घर में, गहराई में व्याप्त है; इस शब्द का प्रकाश तीनों लोकों में व्याप्त है।
सच्चे प्रभु की भूख तुम्हारे दर्द को खा जाएगी, और सच्चे प्रभु के माध्यम से तुम संतुष्ट हो जाओगे।
गुरुमुख बानी की अखंड ध्वनि धारा को जानता है; जो इसे समझते हैं वे कितने दुर्लभ हैं।
नानक कहते हैं, जो सत्य बोलता है, वह सत्य के रंग में रंग जाता है, जो कभी नहीं मिटता। ||६५||
"जब यह हृदय और शरीर नहीं था, तो मन कहाँ रहता था?
जब नाभि कमल का आधार नहीं था, तब श्वास किस घर में रहती थी?
जब कोई रूप या आकार नहीं था, तो कोई भी व्यक्ति प्रेमपूर्वक शब्द पर ध्यान कैसे केंद्रित कर सकता था?
जब अंडे और शुक्राणु से बनी कोई कालकोठरी नहीं थी, तो भगवान के मूल्य और विस्तार को कौन माप सकता था?
जब रंग, वेश और रूप ही नहीं देखा जा सका, तो सच्चे प्रभु को कैसे जाना जा सकेगा?"
हे नानक! जो लोग नाम में लीन हैं, वे विरक्त हैं। वे अभी और तब सत्यतम को देख लेते हैं। ||६६||
हे मुनि! जब हृदय और शरीर नहीं थे, तब मन परम विरक्त भगवान में रहता था।
जब नाभि कमल का सहारा नहीं था, तब श्वास अपने घर में ही थी, प्रभु के प्रेम में लीन थी।
जब कोई रूप, आकृति या सामाजिक वर्ग नहीं था, तब शब्द अपने सार रूप में अव्यक्त ईश्वर में निवास करता था।
जब संसार और आकाश का अस्तित्व भी नहीं था, तब निराकार प्रभु का प्रकाश तीनों लोकों में व्याप्त था।
रंग, वेश और रूप सब एक ही प्रभु में समाहित थे; शब्द भी एक ही अद्भुत प्रभु में समाहित था।
सच्चे नाम के बिना कोई पवित्र नहीं हो सकता; हे नानक, यह अव्यक्त वाणी है। ||६७||