ਹੁਮਕਨਾਮਾ/HUKAMNAMA

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥
ਨਾ ਜਾਣਾ ਮੂਰਖੁ ਹੈ ਕੋਈ ਨਾ ਜਾਣਾ ਸਿਆਣਾ ॥
ਸਦਾ ਸਾਹਿਬ ਕੈ ਰੰਗੇ ਰਾਤਾ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣਾ ॥੧॥
ਬਾਬਾ ਮੂਰਖੁ ਹਾ ਨਾਵੈ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥
ਤੂ ਕਰਤਾ ਤੂ ਦਾਨਾ ਬੀਨਾ ਤੇਰੈ ਨਾਮਿ ਤਰਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਮੂਰਖੁ ਸਿਆਣਾ ਏਕੁ ਹੈ ਏਕ ਜੋਤਿ ਦੁਇ ਨਾਉ ॥
ਮੂਰਖਾ ਸਿਰਿ ਮੂਰਖੁ ਹੈ ਜਿ ਮੰਨੇ ਨਾਹੀ ਨਾਉ ॥੨॥
ਗੁਰ ਦੁਆਰੈ ਨਾਉ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਪਲੈ ਨ ਪਾਇ ॥
ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਾ ਅਹਿਨਿਸਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੩॥
ਰਾਜੰ ਰੰਗੰ ਰੂਪੰ ਮਾਲੰ ਜੋਬਨੁ ਤੇ ਜੂਆਰੀ ॥
ਹੁਕਮੀ ਬਾਧੇ ਪਾਸੈ ਖੇਲਹਿ ਚਉਪੜਿ ਏਕਾ ਸਾਰੀ ॥੪॥
ਜਗਿ ਚਤੁਰੁ ਸਿਆਣਾ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣਾ ਨਾਉ ਪੰਡਿਤ ਪੜਹਿ ਗਾਵਾਰੀ ॥
ਨਾਉ ਵਿਸਾਰਹਿ ਬੇਦੁ ਸਮਾਲਹਿ ਬਿਖੁ ਭੂਲੇ ਲੇਖਾਰੀ ॥੫॥
ਕਲਰ ਖੇਤੀ ਤਰਵਰ ਕੰਠੇ ਬਾਗਾ ਪਹਿਰਹਿ ਕਜਲੁ ਝਰੈ ॥
ਏਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ਤਿਸੈ ਕੀ ਕੋਠੀ ਜੋ ਪੈਸੈ ਸੋ ਗਰਬਿ ਜਰੈ ॥੬॥
ਰਯਤਿ ਰਾਜੇ ਕਹਾ ਸਬਾਏ ਦੁਹੁ ਅੰਤਰਿ ਸੋ ਜਾਸੀ ॥
ਕਹਤ ਨਾਨਕੁ ਗੁਰ ਸਚੇ ਕੀ ਪਉੜੀ ਰਹਸੀ ਅਲਖੁ ਨਿਵਾਸੀ ॥੭॥੩॥੧੧॥

ਵਿਆਖਿਆ

- ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ, ਅੰਗ : 1015-1016

ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਕਿ ਜੇਹੜਾ (ਬੰਦਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ) ਉਹ ਮੂਰਖ (ਕਿਵੇਂ) ਹੈ, ਤੇ ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਸਿਮਰਦਾ ਉਹ ਸਿਆਣਾ ਕਿਵੇਂ ਹੈ।
(ਅਸਲ ਸਿਆਣਪ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਇਸ ਵਾਸਤੇ) ਮੈਂ ਹਰ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਸਦਾ ਮਾਲਕ-ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ-ਰੰਗ ਵਿਚ ਰੰਗਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ॥੧॥
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਸਦਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। (ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਖੁੰਝ ਕੇ) ਮੈਂ ਮੱਤ-ਹੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ,
(ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਕਿ ਇਸ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ) ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਜੁੜ ਕੇ ਹੀ ਪਾਰ ਲੰਘ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। (ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ) ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਿਰਜਨਹਾਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਦੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਪਰ ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਮੂਰਖ ਹੈ ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਸਿਆਣਾ ਹੈ (ਹਰੇਕ ਵਿਚ) ਇਕੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਮੂਰਖ ਤੇ ਸਿਆਣਾ ਦੋ ਵਖ ਵਖ ਨਾਮ ਹਨ ਜੋਤਿ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚ ਇਕੋ ਹੀ ਹੈ।
ਜੇਹੜਾ ਆਦਮੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨਾ ਨਹੀਂ ਕਬੂਲਦਾ, ਉਹ ਮਹਾ ਮੂਰਖ ਹੈ ॥੨॥
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਗੁਰੂ ਦੇ ਦਰ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪ੍ਰਭੂ-ਨਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਜੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਾਮ ਵੱਸ ਪਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਨਾਮ ਵਿਚ ਸੁਰਤ ਜੋੜੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ॥੩॥
ਜੇਹੜੇ ਬੰਦੇ ਰਾਜ, ਰੰਗ-ਤਮਾਸ਼ੇ, ਰੂਪ, ਮਾਲ-ਧਨ ਤੇ ਜਵਾਨੀ-ਸਿਰਫ਼ ਇਹੀ ਵਿਹਾਝਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੁਆਰੀਏ ਸਮਝੋ।
(ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭੀ ਕੀਹ ਵੱਸ?) ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਬੱਝੇ ਹੋਏ ਉਹ (ਮਾਇਕ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ) ਚਉਪੜ ਖੇਡ ਖੇਡਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਕੋ ਮਾਇਆ ਦੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਰਦ ਹੈ ॥੪॥
ਜੇਹੜਾ ਬੰਦਾ ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਣਾ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਜੀਵਨ-ਰਾਹ ਤੋਂ ਖੁੰਝਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਹੀ ਜਗਤ ਵਿਚ ਚਾਤੁਰ ਤੇ ਸਿਆਣਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ (ਮਾਇਆ ਕਮਾਣ ਵਾਲੀ) ਮੂਰਖਾਂ ਦੀ ਵਿੱਦਿਆ, ਪਰ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਸਦਾਂਦੇ ਹਨ 'ਪੰਡਿਤ'।
(ਇਹ ਪੰਡਿਤ) ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਭੁਲਾ ਦੇਂਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਲੋਂ ਵੇਦ (ਆਦਿਕ ਧਰਮ ਪੁਸਤਕਾਂ) ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਹ ਵਿਦਵਾਨ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮੌਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਭੁੱਲੇ ਪਏ ਹਨ ॥੫॥
ਕੱਲਰ ਵਿਚ ਖੇਤੀ ਬੀਜ ਕੇ ਫ਼ਸਲ ਦੀ ਆਸ ਵਿਅਰਥ ਹੈ, ਦਰਿਆ ਕੰਢੇ ਉੱਗੇ ਹੋਏ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਬਨਾਣਾ ਭੁੱਲ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਕਾਲਖ ਉਡ ਉਡ ਕੇ ਪੈਂਦੀ ਹੋਵੇ ਉਥੇ ਜੇਹੜੇ ਬੰਦੇ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ (ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਉਤੇ ਕਾਲਖ ਨਾਹ ਲੱਗਣ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਉਹ ਭੁੱਲੇ ਹੋਏ ਹਨ)।
(ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਇਹ ਜਗਤ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਕੋਠੀ ਹੈ ਇਸ ਵਿਚ ਜੇਹੜਾ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਉਹ ਨਿਕਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ) ਉਹ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ (ਗ਼ਰਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ-ਅੱਗ ਵਿਚ) ਸੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੬॥
ਰਾਜੇ ਤੇ (ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ) ਪਰਜਾ-ਇਹ ਸਭ ਕਿੱਥੇ ਹਨ? (ਸਭ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਵਾਰੀ ਕੂਚ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ)। ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਜੋ ਜੰਮਦਾ ਹੈ ਉਹ ਅੰਤ ਇਥੋਂ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਪਰ ਮਾਇਆ ਦੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦਾ ਗੇੜ ਭੀ ਸਹੇੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ)।
ਨਾਨਕ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਅਭੁੱਲ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਉੜੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਜੋ ਨਾਮ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਪਉੜੀ ਦੀ ਰਾਹੀਂ) ਅਲੱਖ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਸੁਰਤ ਜੋੜੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਉਹ ਅਟੱਲ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੭॥੩॥੧੧॥

Explanation

- Guru Nanak Dev Ji, Page : 1015-1016

Maaroo, First Mehl:
I do not believe that anyone is foolish; I do not believe that anyone is clever.
Imbued forever with the Love of my Lord and Master, I chant His Name, night and day. ||1||
O Baba, I am so foolish, but I am a sacrifice to the Name.
You are the Creator, You are wise and all-seeing. Through Your Name, we are carried across. ||1||Pause||
The same person is foolish and wise; the same light within has two names.
The most foolish of the foolish are those who do not believe in the Name. ||2||
Through the Guru's Gate, the Gurdwara, the Name is obtained. Without the True Guru, it is not received.
Through the Pleasure of the True Guru's Will, the Name comes to dwell in the mind, and then, night and day, one remains lovingly absorbed in the Lord. ||3||
In power, pleasures, beauty, wealth and youth, one gambles his life away.
Bound by the Hukam of God's Command, the dice are thrown; he is just a piece in the game of chess. ||4||
The world is clever and wise, but it is deluded by doubt, and forgets the Name; the Pandit, the religious scholar, studies the scriptures, but he is still a fool.
Forgetting the Name, he dwells upon the Vedas; he writes, but he is confused by his poisonous corruption. ||5||
He is like the crop planted in the salty soil, or the tree growing on the river bank, or the white clothes sprinkled with dirt.
This world is the house of desire; whoever enters it, is burnt down by egotistical pride. ||6||
Where are all the kings and their subjects? Those who are immersed in duality are destroyed.
Says Nanak, these are the steps of the ladder, of the Teachings of the True Guru; only the Unseen Lord shall remain. ||7||3||11||

Explicación

- Guru Nanak Dev Ji, Página : 1015-1016

Maru, Mejl Guru Nanak, Primer Canal Divino.
Nadie es por sí mismo tonto o sabio.
Vivo imbuido siempre en el Amor de mi Dios y recito siempre el Nombre del Señor.
Tú, oh Señor, eres mi Creador, el Sabio Vidente,
y es a través de Tu Nombre que soy llevado a través.(1-Pausa)
La misma persona es sabia y no sabia, pues la Luz en el interior es la misma aunque con diferentes nombres.
Pero el más tonto de todos es aquél que no cree en el Nombre del Señor.(2)
Somos bendecidos, a través del Guru, con el Nombre del Señor.
Sin el Guru Verdadero, no Lo recibimos, pero si la mente sigue la Voluntad del Guru, uno es entonado noche y día en su Dios. (3)
Engolosinados por dominar a otros, afanados por los disfrutes de los bienes de la tierra, la belleza de las cosas y las riquezas del mundo, muchos apuestan su vida para perder su Alma.
Es el juego de ajedrez que uno juega en la Voluntad de Dios, como ajedrecista en la tabla de ajedrez del mundo.(4)
El mundo es muy astuto, pero engañado por la Duda, se olvida del Nombre del Señor, mira como el tonto Pandit, ese intelectual, recita y parlotea sobre muchos tópicos.
Confundidos por su propia corrupción venenosa, abandonan así el Nombre del Señor, alaban los Vedas y escriben de Dios.(5)
Son como tierra estéril, o como un árbol en la orilla del río, o como una salpicada de negro sobre una tela blanca.
Sí, este mundo es la casa del deseo, y quien sea que reside en él, es quemado y consumido por el ego.(6)
¿Dónde, por favor están los reyes o sus súbditos?, pues quien sea que vive en la dualidad, es destruido.
Dice Nanak, la Instrucción del Guru Verdadero es que solamente el Dios Insondable vive Eternamente.(7-3-11)

Explication

- Guru Nanak Dev Ji, Page : 1015-1016

Maaroo, mehl d'abord:
Je ne crois pas que quiconque soit stupide ; Je ne crois pas que quiconque soit intelligent.
Imprégné pour toujours de l’Amour de mon Seigneur et Maître, je chante Son Nom, nuit et jour. ||1||
Ô Baba, je suis tellement stupide, mais je suis un sacrifice au Nom.
Vous êtes le Créateur, vous êtes sage et voyant tout. Grâce à Ton Nom, nous sommes transportés. ||1||Pause||
La même personne est insensée et sage ; la même lumière intérieure a deux noms.
Les plus insensés parmi les insensés sont ceux qui ne croient pas au Nom. ||2||
Par la Porte du Guru, le Gurdwara, le Nom est obtenu. Sans le Vrai Guru, cela n’est pas reçu.
Par le plaisir de la Volonté du Vrai Guru, le Nom vient demeurer dans l'esprit, et alors, nuit et jour, on reste amoureusement absorbé dans le Seigneur. ||3||
Dans le pouvoir, les plaisirs, la beauté, la richesse et la jeunesse, on joue sa vie.
Lié par le Hukam du Commandement de Dieu, les dés sont lancés ; il n'est qu'une pièce dans le jeu d'échecs. ||4||
Le monde est intelligent et sage, mais il se laisse tromper par le doute et oublie le Nom ; le Pandit, l'érudit religieux, étudie les écritures, mais il reste toujours un imbécile.
Oubliant le Nom, il s'attarde sur les Vedas ; il écrit, mais il est confus par sa corruption empoisonnée. ||5||
Il est comme la récolte plantée dans le sol salé, ou l’arbre qui pousse au bord d’une rivière, ou les vêtements blancs saupoudrés de terre.
Ce monde est la maison du désir ; quiconque y entre est brûlé par l’orgueil égoïste. ||6||
Où sont tous les rois et leurs sujets ? Ceux qui sont immergés dans la dualité sont détruits.
Dit Nanak, ce sont les marches de l'échelle, des enseignements du vrai Guru ; seul le Seigneur invisible restera. ||7||3||11||

Erläuterung

- Guru Nanak Dev Ji, Page : 1015-1016

Maaroo, Erster Mehl:
Ich glaube nicht, dass irgendjemand dumm ist; ich glaube nicht, dass irgendjemand klug ist.
Für immer erfüllt von der Liebe meines Herrn und Meisters singe ich seinen Namen Tag und Nacht. ||1||
O Baba, ich bin so dumm, aber ich bin ein Opfer für den Namen.
Du bist der Schöpfer, Du bist weise und allsehend. Durch Deinen Namen werden wir hinübergetragen. ||1||Pause||
Derselbe Mensch ist töricht und weise; das gleiche innere Licht hat zwei Namen.
Die Dümmsten der Dummen sind jene, die nicht an den Namen glauben. ||2||
Durch das Tor des Gurus, den Gurdwara, erhält man den Namen. Ohne den Wahren Guru erhält man ihn nicht.
Durch die Freude des Willens des wahren Gurus bleibt der Name im Geist präsent, und dann verweilt man Tag und Nacht liebevoll im Herrn. ||3||
Mit Macht, Vergnügen, Schönheit, Reichtum und Jugend verspielt man sein Leben.
Gebunden an den Hukam des Befehls Gottes werden die Würfel geworfen; er ist nur eine Figur im Schachspiel. ||4||
Die Welt ist klug und weise, doch sie wird vom Zweifel getäuscht und vergisst den Namen; der Pandit, der Religionsgelehrte, studiert die Heiligen Schriften, doch er ist dennoch ein Narr.
Er vergisst den Namen und vertieft sich in die Veden. Er schreibt, ist jedoch verwirrt durch seine giftige Verderbtheit. ||5||
Er ist wie die in salzigen Boden gepflanzte Ernte, oder der Baum, der am Flussufer wächst, oder die mit Schmutz besprenkelte weiße Kleidung.
Diese Welt ist das Haus der Begierde; wer es betritt, wird von egoistischem Stolz niedergebrannt. ||6||
Wo sind all die Könige und ihre Untertanen? Diejenigen, die in der Dualität versunken sind, werden zerstört.
Nanak sagt: „Dies sind die Sprossen der Leiter der Lehren des Wahren Gurus; nur der Unsichtbare Herr wird bleiben.“ ||7||3||11||

Explicação

- Guru Nanak Dev Ji, Page : 1015-1016

Maaroo, Primeiro Mehl:
Não acredito que alguém seja tolo; Não acredito que alguém seja inteligente.
Imbuído para sempre do Amor do meu Senhor e Mestre, canto Seu Nome, noite e dia. ||1||
Ó Baba, sou tão tolo, mas sou um sacrifício ao Nome.
Você é o Criador, você é sábio e tudo vê. Através do Seu Nome, somos transportados. ||1||Pausa||
A mesma pessoa é tola e sábia; a mesma luz interior tem dois nomes.
Os mais tolos dos tolos são aqueles que não acreditam no Nome. ||2||
Através do Portão do Guru, o Gurdwara, o Nome é obtido. Sem o Verdadeiro Guru, isso não é recebido.
Através do Prazer da Vontade do Verdadeiro Guru, o Nome passa a habitar na mente, e então, noite e dia, a pessoa permanece amorosamente absorta no Senhor. ||3||
No poder, nos prazeres, na beleza, na riqueza e na juventude, alguém arrisca a vida.
Obrigado pelo Hukam do Comando de Deus, os dados são lançados; ele é apenas uma peça no jogo de xadrez. ||4||
mundo é inteligente e sábio, mas está iludido pela dúvida e esquece o Nome; o Pandit, o erudito religioso, estuda as escrituras, mas ainda é um tolo.
Esquecendo o Nome, ele se detém nos Vedas; ele escreve, mas fica confuso com sua corrupção venenosa. ||5||
Ele é como a colheita plantada em solo salgado, ou a árvore que cresce na margem do rio, ou as roupas brancas salpicadas de terra.
Este mundo é a casa do desejo; quem entra nela é consumido pelo orgulho egoísta. ||6||
Onde estão todos os reis e seus súditos? Aqueles que estão imersos na dualidade são destruídos.
Diz Nanak, estes são os degraus da escada, dos Ensinamentos do Verdadeiro Guru; somente o Senhor Invisível permanecerá. ||7||3||11||

व्याख्या

- ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ, आंग : 1015-1016

मारू, प्रथम मेहल:
मैं यह नहीं मानता कि कोई मूर्ख है; मैं यह नहीं मानता कि कोई चतुर है।
अपने प्रभु और स्वामी के प्रेम से सदैव ओतप्रोत होकर, मैं रात-दिन उनका नाम जपता हूँ। ||१||
हे बाबा! मैं कितना मूर्ख हूँ, परन्तु मैं नाम पर बलि चढ़ गया हूँ।
आप सृष्टिकर्ता हैं, आप बुद्धिमान और सर्वदर्शी हैं। आपके नाम से ही हम पार उतरते हैं। ||१||विराम||
एक ही व्यक्ति मूर्ख और बुद्धिमान है; भीतर के एक ही प्रकाश के दो नाम हैं।
मूर्खों में सबसे मूर्ख वे हैं जो नाम पर विश्वास नहीं करते। ||२||
गुरुद्वारे से नाम मिलता है, लेकिन सच्चे गुरु के बिना नाम नहीं मिलता।
सच्चे गुरु की इच्छा की प्रसन्नता से नाम मन में बस जाता है और फिर मनुष्य रात-दिन प्रभु में प्रेमपूर्वक लीन रहता है। ||३||
शक्ति, सुख, सौंदर्य, धन और यौवन में व्यक्ति अपना जीवन दांव पर लगा देता है।
खुदा के हुक्म के हुक्म से बंधे हुए, पासे फेंके जाते हैं; वह शतरंज के खेल में बस एक मोहरा है। ||४||
संसार चतुर और बुद्धिमान है, परन्तु संशय में पड़कर नाम को भूल जाता है; पण्डित भी शास्त्रों का अध्ययन करता है, परन्तु फिर भी वह मूर्ख ही है।
वह नाम को भूलकर वेदों का चिन्तन करता है; वह लिखता है, परन्तु अपनी विषैली भ्रष्टता से भ्रमित हो जाता है। ||५||
वह नमकीन मिट्टी में बोई गई फसल, नदी के किनारे उगने वाले पेड़ या धूल से सने सफेद कपड़ों के समान है।
यह संसार कामनाओं का घर है; जो कोई इसमें प्रवेश करता है, वह अहंकार से जलकर भस्म हो जाता है। ||६||
राजा और उनकी प्रजा कहाँ हैं? जो द्वैत में डूबे रहते हैं, वे नष्ट हो जाते हैं।
नानक कहते हैं, ये सच्चे गुरु की शिक्षा की सीढ़ी के चरण हैं; केवल अदृश्य प्रभु ही शेष रहेगा। ||७||३||११||