ਹੁਮਕਨਾਮਾ/HUKAMNAMA

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੨ ਅਸਟਪਦੀਆ ॥
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ਗੁਰੁ ਸਾਗਰੁ ਰਤਨੀ ਭਰਪੂਰੇ ॥
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸੰਤ ਚੁਗਹਿ ਨਹੀ ਦੂਰੇ ॥
ਹਰਿ ਰਸੁ ਚੋਗ ਚੁਗਹਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ॥
ਸਰਵਰ ਮਹਿ ਹੰਸੁ ਪ੍ਰਾਨਪਤਿ ਪਾਵੈ ॥੧॥
ਕਿਆ ਬਗੁ ਬਪੁੜਾ ਛਪੜੀ ਨਾਇ ॥
ਕੀਚੜਿ ਡੂਬੈ ਮੈਲੁ ਨ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਰਖਿ ਰਖਿ ਚਰਨ ਧਰੇ ਵੀਚਾਰੀ ॥
ਦੁਬਿਧਾ ਛੋਡਿ ਭਏ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ॥
ਮੁਕਤਿ ਪਦਾਰਥੁ ਹਰਿ ਰਸ ਚਾਖੇ ॥
ਆਵਣ ਜਾਣ ਰਹੇ ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ॥੨॥
ਸਰਵਰ ਹੰਸਾ ਛੋਡਿ ਨ ਜਾਇ ॥
ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਕਰਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ॥
ਸਰਵਰ ਮਹਿ ਹੰਸੁ ਹੰਸ ਮਹਿ ਸਾਗਰੁ ॥
ਅਕਥ ਕਥਾ ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਆਦਰੁ ॥੩॥
ਸੁੰਨ ਮੰਡਲ ਇਕੁ ਜੋਗੀ ਬੈਸੇ ॥
ਨਾਰਿ ਨ ਪੁਰਖੁ ਕਹਹੁ ਕੋਊ ਕੈਸੇ ॥
ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਜੋਤਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥
ਸੁਰਿ ਨਰ ਨਾਥ ਸਚੇ ਸਰਣਾਈ ॥੪॥
ਆਨੰਦ ਮੂਲੁ ਅਨਾਥ ਅਧਾਰੀ ॥
ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਸਹਜਿ ਬੀਚਾਰੀ ॥
ਭਗਤਿ ਵਛਲ ਭੈ ਕਾਟਣਹਾਰੇ ॥
ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਿਲੇ ਪਗੁ ਧਾਰੇ ॥੫॥
ਅਨਿਕ ਜਤਨ ਕਰਿ ਕਾਲੁ ਸੰਤਾਏ ॥
ਮਰਣੁ ਲਿਖਾਇ ਮੰਡਲ ਮਹਿ ਆਏ ॥
ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਦੁਬਿਧਾ ਖੋਵੈ ॥
ਆਪੁ ਨ ਚੀਨਸਿ ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਿ ਰੋਵੈ ॥੬॥
ਕਹਤਉ ਪੜਤਉ ਸੁਣਤਉ ਏਕ ॥
ਧੀਰਜ ਧਰਮੁ ਧਰਣੀਧਰ ਟੇਕ ॥
ਜਤੁ ਸਤੁ ਸੰਜਮੁ ਰਿਦੈ ਸਮਾਏ ॥
ਚਉਥੇ ਪਦ ਕਉ ਜੇ ਮਨੁ ਪਤੀਆਏ ॥੭॥
ਸਾਚੇ ਨਿਰਮਲ ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਭਰਮ ਭਉ ਭਾਗੈ ॥
ਸੂਰਤਿ ਮੂਰਤਿ ਆਦਿ ਅਨੂਪੁ ॥
ਨਾਨਕੁ ਜਾਚੈ ਸਾਚੁ ਸਰੂਪੁ ॥੮॥੧॥

ਵਿਆਖਿਆ

- ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ, ਅੰਗ : 685-686

ਰਾਗ ਧਨਾਸਰੀ, ਘਰ ੨ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਅੱਠ-ਬੰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਬਾਣੀ।
ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੂ (ਮਾਨੋ) ਇਕ ਸਮੁੰਦਰ (ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੇ) ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਨਕਾਨਕ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਗੁਰਮੁਖ ਸਿੱਖ (ਉਸ ਸਾਗਰ ਵਿਚੋਂ) ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਖ਼ੁਰਾਕ (ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਹੰਸ ਮੋਤੀ) ਚੁਗਦੇ ਹਨ, (ਤੇ ਗੁਰੂ ਤੋਂ) ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।
ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮੇਹਰ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਤ-ਹੰਸ ਹਰਿ-ਨਾਮ ਰਸ (ਦੀ) ਚੋਗ ਚੁਗਦੇ ਹਨ।
(ਗੁਰਸਿੱਖ) ਹੰਸ (ਗੁਰੂ-) ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ (ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ) ਜਿੰਦ ਦੇ ਮਾਲਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ॥੧॥
ਵਿਚਾਰਾ ਬਗਲਾ ਛਪੜੀ ਵਿਚ ਕਾਹਦੇ ਲਈ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ?
(ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਖੱਟਦਾ, ਸਗੋਂ ਛਪੜੀ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ) ਚਿੱਕੜ ਵਿਚ ਡੁੱਬਦਾ ਹੈ, (ਉਸ ਦੀ ਇਹ) ਮੈਲ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ (ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ-ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਦੇਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਆਦਿਕ ਹੋਰ ਹੋਰ ਦੇ ਆਸਰੇ ਭਾਲਦਾ ਹੈ ਉਹ, ਮਾਨੋ, ਛਪੜੀ ਵਿਚ ਹੀ ਨ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਥੋਂ ਉਹ ਹੋਰ ਮਾਇਆ-ਮੋਹ ਦੀ ਮੈਲ ਸਹੇੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ) ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਗੁਰਸਿੱਖ ਬੜਾ ਸੁਚੇਤ ਹੋ ਕੇ ਪੂਰੀ ਵੀਚਾਰ ਨਾਲ (ਜੀਵਨ-ਸਫ਼ਰ ਵਿਚ) ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਆਸਰੇ ਦੀ ਭਾਲ ਛੱਡ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਰਸ ਚੱਖ ਕੇ ਗੁਰਸਿੱਖ ਉਹ ਪਦਾਰਥ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਤੋਂ ਖ਼ਲਾਸੀ ਦਿਵਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਜਿਸ ਦੀ ਗੁਰੂ ਨੇ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਮੁੱਕ ਗਏ ॥੨॥
(ਜਿਵੇਂ) ਹੰਸ ਮਾਨਸਰੋਵਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ,
(ਤਿਵੇਂ ਜੇਹੜਾ ਸਿੱਖ ਗੁਰੂ ਦਾ ਦਰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਉਹ) ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤੀ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਅਡੋਲ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜੇਹੜਾ ਗੁਰਸਿੱਖ-ਹੰਸ ਗੁਰੂ-ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਟਿਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗੁਰੂ-ਸਰੋਵਰ ਆਪਣਾ ਆਪ ਪਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਉਸ ਸਿੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗੁਰੂ ਵੱਸ ਪੈਂਦਾ ਹੈ)-
ਇਹ ਕਥਾ ਅਕੱਥ ਹੈ (ਭਾਵ, ਇਸ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਦਾ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ) ਗੁਰੂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਉਤੇ ਤੁਰ ਕੇ ਉਹ (ਲੋਕ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ) ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ ॥੩॥
ਜੇਹੜਾ ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਪ੍ਰਭੂ-ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਜੁੜਿਆ ਬੰਦਾ ਅਫੁਰ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਟਿਕਦਾ ਹੈ,
ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਸਤ੍ਰੀ ਮਰਦ ਵਾਲੀ ਤਮੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ (ਭਾਵ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਾਮ ਚੇਸ਼ਟਾ ਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦੀ)। ਦੱਸੋ, ਕੋਈ ਇਹ ਸੰਕਲਪ ਕਰ ਭੀ ਕਿਵੇਂ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤਾਂ ਸਦਾ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ ਸੁਰਤਿ ਜੋੜੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤਿ ਤਿੰਨਾਂ ਭਵਨਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ,
ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਮਨੁੱਖ ਨਾਥ ਆਦਿਕ ਸਭ ਜਿਸ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਦੀ ਸਰਨ ਲਈ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ॥੪॥
(ਗੁਰਮੁਖ-ਹੰਸ ਗੁਰੂ-ਸਾਗਰ ਵਿਚ ਟਿਕ ਕੇ ਉਸ ਪ੍ਰਾਨਪਤਿ-ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ) ਜੋ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸੋਮਾ ਹੈ ਜੋ ਨਿਆਸਰਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਗੁਰਮੁਖ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਅਡੋਲ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ (ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ) ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹੈ।
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਮਾਰ ਕੇ ਅਤੇ (ਸਾਧ ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ) ਟਿਕ ਕੇ ਉਸ ਆਨੰਦ-ਮੂਲ ਪ੍ਰਭੂ (ਦੇ ਚਰਨਾਂ) ਵਿਚ ਜੁੜਦੇ ਹਨ ॥੫॥
ਅਨੇਕਾਂ ਹੋਰ ਹੋਰ ਜਤਨ ਕਰਨ ਕਰਕੇ (ਸਹੇੜੀ ਹੋਈ) ਆਤਮਕ ਮੌਤ ਉਸ ਨੂੰ (ਸਦਾ) ਦੁਖੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਉਹ (ਪਿਛਲੇ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਧੁਰੋਂ) ਆਤਮਕ ਮੌਤ (ਦਾ ਲੇਖ ਹੀ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਉਤੇ) ਲਿਖਾ ਕੇ ਇਸ ਜਗਤ ਵਿਚ ਆਇਆ (ਤੇ ਇਥੇ ਭੀ ਆਤਮਕ ਮੌਤ ਹੀ ਵਿਹਾਝਦਾ ਰਿਹਾ)।
ਉਹ ਮਨੁੱਖ (ਹਉਮੈ ਵਿਚ) ਭਟਕ ਭਟਕ ਕੇ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਆਸਰੇ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿਚ ਉਹ ਅਮੋਲਕ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਨੂੰ ਗਵਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ;
ਜੇਹੜਾ-ਮਨੁੱਖ (ਵਿਚਾਰੇ ਬਗੁਲੇ ਵਾਂਗ ਹਉਮੈ ਦੀ ਛਪੜੀ ਵਿਚ ਹੀ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ) ਆਪਣੇ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਦਾ ॥੬॥
(ਪਰ) ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਹੀ (ਨਿੱਤ) ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਸਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਟੇਕ ਫੜਦਾ ਹੈ ਉਹ ਗੰਭੀਰ ਸੁਭਾਉ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ (ਮਨੁੱਖ ਜੀਵਨ ਦੇ) ਫ਼ਰਜ਼ ਨੂੰ (ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ)।
ਜਤ ਸਤ ਤੇ ਸੰਜਮ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ (ਸੁਤੇ ਹੀ) ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਜੇ ਉਹ (ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ) ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਗਿਝਾ ਲਏ ਜਿਥੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਤਿੰਨੇ ਹੀ ਗੁਣ ਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ ॥੭॥
ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਟਿਕ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਮੈਲ ਨਹੀਂ ਚੰਬੜਦੀ।
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਭਟਕਣਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਉਸ ਦਾ (ਦੁਨੀਆ ਵਾਲਾ) ਡਰ-ਸਹਮ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਿਸ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ (ਸੋਹਣੀ) ਸੂਰਤ ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਵਜੂਦ ਆਦਿ ਤੋਂ ਹੀ ਚਲਿਆ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ,
ਨਾਨਕ (ਭੀ) ਉਸ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਹਸਤੀ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ (ਦੇ ਦਰ ਤੋਂ ਨਾਮ ਦੀ ਦਾਤਿ) ਮੰਗਦਾ ਹੈ ॥੮॥੧॥

Explanation

- Guru Nanak Dev Ji, Page : 685-686

Dhanaasaree, First Mehl, Second House, Ashtpadheeyaa:
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
The Guru is the ocean, filled with pearls.
The Saints gather in the Ambrosial Nectar; they do not go far away from there.
They taste the subtle essence of the Lord; they are loved by God.
Within this pool, the swans find their Lord, the Lord of their souls. ||1||
What can the poor crane accomplish by bathing in the mud puddle?
It sinks into the mire, and its filth is not washed away. ||1||Pause||
After careful deliberation, the thoughtful person takes a step.
Forsaking duality, he becomes a devotee of the Formless Lord.
He obtains the treasure of liberation, and enjoys the sublime essence of the Lord.
His comings and goings end, and the Guru protects him. ||2||
The swan do not leave this pool.
In loving devotional worship, they merge in the Celestial Lord.
The swans are in the pool, and the pool is in the swans.
They speak the Unspoken Speech, and they honor and revere the Guru's Word. ||3||
The Yogi, the Primal Lord, sits within the celestial sphere of deepest Samaadhi.
He is not male, and He is not female; how can anyone describe Him?
The three worlds continue to center their attention on His Light.
The silent sages and the Yogic masters seek the Sanctuary of the True Lord. ||4||
The Lord is the source of bliss, the support of the helpless.
The Gurmukhs worship and contemplate the Celestial Lord.
God is the Lover of His devotees, the Destroyer of fear.
Subduing ego, one meets the Lord, and places his feet on the Path. ||5||
He makes many efforts, but still, the Messenger of Death tortures him.
Destined only to die, he comes into the world.
He wastes this precious human life through duality.
He does not know his own self, and trapped by doubts, he cries out in pain. ||6||
Speak, read and hear of the One Lord.
The Support of the earth shall bless you with courage, righteousness and protection.
Chastity, purity and self-restraint are infused into the heart,
when one centers his mind in the fourth state. ||7||
They are immaculate and true, and filth does not stick to them.
Through the Word of the Guru's Shabad, their doubt and fear depart.
The form and personality of the Primal Lord are incomparably beautiful.
Nanak begs for the Lord, the Embodiment of Truth. ||8||1||

Explicación

- Guru Nanak Dev Ji, Página : 685-686

Dhanasri, Mejl Guru Nanak, Primer Canal Divino, Ashtapadis.
Un Dios Creador del Universo, por la Gracia del Verdadero Guru.
El Guru es el Mar lleno de Perlas, los Santos, como cisnes, recogen las Perlas
y permanecen apegados a Él.
Al tener una actitud de total Reverencia, el Señor disfruta de ellos.
Y dentro de ese mar los cisnes reciben eso que aman. (1)
La grulla se baña en el charco en balde, pues ella se hunde
en el lodo y sus manchas no se quitan. (1-Pausa)
El Sabio da un paso después de mucho meditar
y deshaciéndose de la dualidad se abandona sólo al Señor Sin Forma.
Él saborea de la Esencia del Señor y es emancipado,
así sus idas y venidas cesan, pues el Guru lo protege siempre. (2)
Los Santos cisnes no abandonan el Lago de Néctar
y mediante la Adoración Amorosa, se inmergen en el Equilibrio.
En el Guru están los Devotos y dentro de los Devotos está el Guru,
pues los Devotos recitan el Evangelio Inefable del Señor y alaban para siempre la Palabra del Shabd del Guru. (3)
En el Estado Impecable de Equilibrio habita el Verdadero Yogui,
nuestro Dios, Quien no puede ser identificado ni como mujer ni como hombre.
En los tres mundos, todos buscan estar entonados en Él,
sí, todos los sabios y los Yoguis sublimes sólo buscan Su Refugio. (4
Él es la Fuente de Éxtasis, el Soporte de Aquél que no lo tiene.
Los Seres Conscientes en Dios habitan en Él, a través de la Devoción en el Estado de Equilibrio.
Él es el Amante de Sus Devotos, el Desvanecedor del miedo,
y el hombre se encuentra con Él al calmar su ego, sólo así puede caminar en Su Sendero. (5)
Por más que traten y lo intenten miles de veces, la muerte no deja de torturarnos a todos y a cada uno,
pues destinados a morir, llegamos al mundo.
Existiendo desde la dualidad, uno pierde el Mérito en ésta vida,
y sin conocer su ser, llora retorciéndose de dolor, atrapado en la polaridad de la duda. (6)
Uno habla, lee y escucha del Único Señor, y el Dios, el Soporte de la Tierra,
lo bendice con Rectitud y Contentamiento.
En su interior se habrá edificado la Castidad, la Austeridad y el Autocontrol,
sólo si su mente está complacida con el Cuarto Estado de Éxtasis. (7)
Ellos, los purificados por el Uno Verdadero,
permanecen sin mancha y a través de la Palabra del Shabd del Guru,
sus miedos y dudas desaparecen. La Forma de ese Ser Primordial es Inefable.
Nanak busca, así, a Dios, Quien es la Encarnación de la Verdad. (8-1)

Explication

- Guru Nanak Dev Ji, Page : 685-686

Dhanaasaree, Premier Mehl, Deuxième Maison, Ashtpadheeyaa :
Un Dieu Créateur Universel. Par la grâce du vrai gourou :
Le gourou est l'océan, rempli de perles।
Les saints se rassemblent dans le nectar d'ambroisie, ils ne vont pas très loin de là।
Ils goûtent l'essence subtile du seigneur, ils sont aimés par Dieu।
Dans ce bassin, les cygnes trouver leur seigneur, le seigneur de leurs âmes। । । 1 । ।
Que peut faire la grue pauvres accomplir en se baignant dans la flaque de boue?
Il s'enfonce dans la boue, et sa saleté n'est pas emporté। । । 1 । । pause । ।
Après mûre réflexion, la personne prend une mesure réfléchie।
Délaissant la dualité, il devient un dévot du Seigneur sans forme।
Il obtient le trésor de la libération, et jouit de la sublime essence du seigneur।
Ses allées et venues fin, et le gourou le protège। । । 2 । ।
Le cygne ne pas laisser ce pool।
En aimant culte de dévotion, ils se fondent dans le Seigneur céleste।
Les cygnes sont dans la piscine et la piscine est en cygnes।
Ils parlent le discours du non-dit, et ils honorent et vénèrent la parole du gourou। । । 3 । ।
Le yogi, le seigneur primal, siège au sein de la sphère céleste du plus profond samâdhi।
Il n'est pas homme, et il n'est pas féminin; comment peut-on le décrire?
Les trois mondes continuer à centrer leur attention sur sa lumière।
Les sages silencieux et les maîtres de yoga rechercher le sanctuaire de la véritable seigneur। । । 4 । ।
Le Seigneur est la source de la félicité, le soutien de la défense।
Le culte gurmukhs et contempler le Seigneur céleste।
Dieu est l'amant de ses fidèles, le destructeur de la peur।
Conquérant ego, on rencontre le Seigneur, et met ses pieds sur le chemin। । । 5 । ।
Il fait beaucoup d'efforts, mais encore, le messager de la mort tortures lui।
Destiné uniquement à mourir, il vient au monde।
Il gaspille cette précieuse vie humaine à travers la dualité।
Il ne sait pas son propre moi, et pris au piège par des doutes, il crie de douleur। । । 6 । ।
Parler, lire et entendre de l'unique Seigneur।
Le soutien de la terre vous bénisse avec courage, la droiture et la protection।
La chasteté, la pureté et la maîtrise de soi sont infusées dans le cœur,
Quand on les centres de son esprit dans le quatrième état। । । 7 । ।
Ils sont impeccables et vrai, et la crasse ne colle pas à eux।
Grâce à la parole de Shabad du gourou, leur doute et la peur de partir।
La forme et la personnalité du seigneur primal sont d'une beauté incomparable।
Nanak prie pour le seigneur, le mode de réalisation de la vérité। । । 8 । । 1 । ।

Erläuterung

- Guru Nanak Dev Ji, Page : 685-686

Dhanaasaree, Erstes Mehl, Zweites Haus, Ashtpadheeyaa:
Ein universeller Schöpfergott. Durch die Gnade des wahren Gurus:
Der Guru ist der Ozean voller Perlen.
Die Heiligen versammeln sich im Ambrosischen Nektar und entfernen sich nicht weit von dort.
Sie kosten die subtile Essenz des Herrn aus; sie werden von Gott geliebt.
In diesem Teich finden die Schwäne ihren Herrn, den Herrn ihrer Seelen. ||1||
Was kann der arme Kranich damit erreichen, in der Schlammpfütze zu baden?
Es versinkt im Schlamm, und sein Schmutz wird nicht weggespült. ||1||Pause||
Nach reiflicher Überlegung unternimmt der nachdenkliche Mensch einen Schritt.
Er gibt die Dualität auf und wird ein Anhänger des Formlosen Herrn.
Er erlangt den Schatz der Befreiung und genießt die erhabene Essenz des Herrn.
Sein Kommen und Gehen endet und der Guru beschützt ihn. ||2||
Der Schwan verlässt diesen Teich nicht.
In liebevoller und hingebungsvoller Anbetung verschmelzen sie mit dem Himmlischen Herrn.
Die Schwäne sind im Teich und der Teich ist in den Schwänen.
Sie sprechen die unausgesprochene Sprache und sie ehren und verehren das Wort des Gurus. ||3||
Der Yogi, der Urherr, sitzt in der himmlischen Sphäre des tiefsten Samaadhi.
Er ist weder männlich noch weiblich. Wie kann man ihn beschreiben?
Die drei Welten richten ihre Aufmerksamkeit weiterhin auf Sein Licht.
Die stillen Weisen und Yogameister suchen das Heiligtum des Wahren Herrn auf. ||4||
Der Herr ist die Quelle der Glückseligkeit und die Stütze der Hilflosen.
Die Gurmukhs verehren den Himmlischen Herrn und denken über ihn nach.
Gott liebt seine Anhänger und zerstört die Angst.
Indem man sein Ego unterwirft, begegnet man dem Herrn und betritt den Pfad. ||5||
Er unternimmt große Anstrengungen, aber der Todesbote foltert ihn noch immer.
Er kommt auf die Welt, ist aber nur dazu bestimmt zu sterben.
Er verschwendet dieses kostbare menschliche Leben durch Dualität.
Er kennt sich selbst nicht, und gefangen in Zweifeln schreit er vor Schmerz. ||6||
Sprechen, lesen und hören Sie vom Einen Herrn.
Die Stütze der Erde möge Sie mit Mut, Rechtschaffenheit und Schutz segnen.
Keuschheit, Reinheit und Selbstbeherrschung werden in das Herz eingeflößt,
wenn man seinen Geist auf den vierten Zustand zentriert. ||7||
Sie sind makellos und wahrhaftig, und Schmutz bleibt nicht an ihnen haften.
Durch das Wort des Shabad des Gurus verschwinden ihre Zweifel und Ängste.
Die Form und Persönlichkeit des Urherrn sind unvergleichlich schön.
Nanak fleht für den Herrn, die Verkörperung der Wahrheit. ||8||1||

Explicação

- Guru Nanak Dev Ji, Page : 685-686

Dhanaasaree, Primeiro Mehl, Segunda Casa, Ashtpadheeyaa:
Um Deus Criador Universal. Pela Graça do Verdadeiro Guru:
Guru é o oceano cheio de pérolas.
Os Santos reúnem-se no Néctar Ambrosial; eles não vão muito longe dali.
Eles provam a essência sutil do Senhor; eles são amados por Deus.
Dentro desta piscina, os cisnes encontram o seu Senhor, o Senhor das suas almas. ||1||
O que o pobre guindaste pode conseguir banhando-se na poça de lama?
Afunda-se na lama e a sua imundície não é lavada. ||1||Pausa||
Após cuidadosa deliberação, a pessoa atenciosa dá um passo.
Abandonando a dualidade, ele se torna um devoto do Senhor Sem Forma.
Ele obtém o tesouro da libertação e desfruta da essência sublime do Senhor.
Suas idas e vindas terminam e o Guru o protege. ||2||
O cisne não sai desta piscina.
Na adoração devocional amorosa, eles se fundem no Senhor Celestial.
Os cisnes estão na piscina, e a piscina está nos cisnes.
Eles falam a Fala Não Falada e honram e reverenciam a Palavra do Guru. ||3||
Iogue, o Senhor Primitivo, está situado na esfera celestial do Samaadhi mais profundo.
Ele não é homem e não é mulher; como alguém pode descrevê-Lo?
Os três mundos continuam a centrar a sua atenção na Sua Luz.
Os sábios silenciosos e os mestres iogues buscam o Santuário do Verdadeiro Senhor. ||4||
O Senhor é a fonte de bem-aventurança, o apoio dos desamparados.
Os Gurmukhs adoram e contemplam o Senhor Celestial.
Deus é o Amante de Seus devotos, o Destruidor do medo.
Subjugando o ego, a pessoa encontra o Senhor e coloca os pés no Caminho. ||5||
Ele faz muitos esforços, mas ainda assim o Mensageiro da Morte o tortura.
Destinado apenas a morrer, ele vem ao mundo.
Ele desperdiça esta preciosa vida humana através da dualidade.
Ele não conhece a si mesmo e, preso nas dúvidas, grita de dor. ||6||
Fale, leia e ouça sobre o Único Senhor.
O Apoio da terra irá abençoá-lo com coragem, retidão e proteção.
Castidade, pureza e autodomínio são infundidos no coração,
quando alguém centra sua mente no quarto estado. ||7||
Eles são imaculados e verdadeiros, e a sujeira não gruda neles.
Através da Palavra do Shabad do Guru, suas dúvidas e medos desaparecem.
A forma e a personalidade do Senhor Primordial são incomparavelmente belas.
Nanak implora pelo Senhor, a Personificação da Verdade. ||8||1||

व्याख्या

- ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ, आंग : 685-686

धनासरि, प्रथम मेहल, द्वितीय सदन, अष्टपादेय:
एक सर्वव्यापक सृष्टिकर्ता ईश्वर। सच्चे गुरु की कृपा से:
गुरु सागर है, मोतियों से भरा हुआ।
संतजन अमृतमयी धाम में एकत्रित होते हैं, वहां से वे अधिक दूर नहीं जाते।
वे भगवान के सूक्ष्म तत्व का स्वाद लेते हैं; भगवान उनसे प्रेम करते हैं।
इस कुंड के भीतर हंस अपने प्रभु, अपनी आत्माओं के प्रभु को पाते हैं। ||१||
बेचारा सारस कीचड़ भरे गड्ढे में नहाकर क्या कर सकता है?
वह कीचड़ में धंस जाता है, और उसकी गंदगी धुलती नहीं। ||१||विराम||
सावधानीपूर्वक विचार-विमर्श के बाद, विचारशील व्यक्ति कोई कदम उठाता है।
द्वैत भाव को त्यागकर वह निराकार भगवान का भक्त बन जाता है।
वह मुक्ति का खजाना प्राप्त करता है और भगवान के उत्कृष्ट सार का आनंद लेता है।
उसका आना-जाना समाप्त हो जाता है और गुरु उसकी रक्षा करते हैं। ||२||
हंस इस तालाब को नहीं छोड़ते।
प्रेमपूर्ण भक्ति आराधना में वे दिव्य भगवान में विलीन हो जाते हैं।
हंस तालाब में हैं और तालाब हंसों में है।
वे अव्यक्त वाणी बोलते हैं, और गुरु के वचन का आदर और आदर करते हैं। ||३||
योगी, आदि भगवान, गहनतम समाधि के दिव्य क्षेत्र में विराजमान हैं।
वह न तो नर है, न ही नारी; उसका वर्णन कोई कैसे कर सकता है?
तीनों लोक अपना ध्यान निरंतर उसके प्रकाश पर केन्द्रित करते रहते हैं।
मौन ऋषिगण और योगाचार्य सच्चे भगवान की शरण चाहते हैं। ||४||
भगवान आनंद के स्रोत हैं, असहायों के सहारा हैं।
गुरुमुख दिव्य भगवान की पूजा और चिंतन करते हैं।
भगवान् अपने भक्तों के प्रेमी हैं, भय का नाश करने वाले हैं।
अहंकार को वश में करके मनुष्य भगवान से मिलता है और अपने पैर पथ पर रखता है। ||५||
वह बहुत प्रयास करता है, लेकिन फिर भी, मृत्यु का दूत उसे यातना देता है।
वह केवल मरने के लिए ही संसार में आता है।
वह इस अमूल्य मानव जीवन को द्वैत के कारण बर्बाद कर देता है।
वह अपने स्वरूप को नहीं जानता और संशय में फँसकर पीड़ा से चिल्लाता है। ||६||
एक प्रभु के विषय में बोलो, पढ़ो और सुनो।
पृथ्वी का आधार आपको साहस, धार्मिकता और सुरक्षा का आशीर्वाद देगा।
हृदय में शुद्धता, पवित्रता और संयम का संचार होता है,
जब व्यक्ति अपने मन को चौथी अवस्था में केन्द्रित करता है। ||७||
वे बेदाग और सच्चे हैं, और गंदगी उनसे चिपकती नहीं।
गुरु के शब्द से उनका संदेह और भय दूर हो जाता है।
आदिदेव का स्वरूप और व्यक्तित्व अतुलनीय रूप से सुन्दर है।
नानक सत्यस्वरूप प्रभु की याचना करते हैं। ||८||१||