ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ਸੁ ਸਬਦ ਕਉ ਨਿਰੰਤਰਿ ਵਾਸੁ ਅਲਖੰ ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਸੋਈ ॥
su sabad kau nirantar vaas alakhan jah dekhaa tah soee |اهو لفظ سڀني جاندارن جي مرڪز جي اندر اندر رهجي ٿو. خدا غائب آهي؛ جتي به ڏسان ٿو، اتي کيس ڏسان ٿو.
ਪਵਨ ਕਾ ਵਾਸਾ ਸੁੰਨ ਨਿਵਾਸਾ ਅਕਲ ਕਲਾ ਧਰ ਸੋਈ ॥
pavan kaa vaasaa sun nivaasaa akal kalaa dhar soee |هوا مطلق رب جي رهڻ جي جاءِ آهي. هن ۾ ڪي به خوبيون نه آهن؛ هن ۾ سڀ خوبيون آهن.
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸਬਦੁ ਘਟ ਮਹਿ ਵਸੈ ਵਿਚਹੁ ਭਰਮੁ ਗਵਾਏ ॥
nadar kare sabad ghatt meh vasai vichahu bharam gavaae |جڏهن هو پنهنجي فضل جي نظر ڏئي ٿو، تڏهن لفظ دل ۾ اچي ٿو، ۽ اندر مان شڪ ختم ٿي وڃي ٿو.
ਤਨੁ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਬਾਣੀ ਨਾਮੁੋ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥
tan man niramal niramal baanee naamuo man vasaae |جسم ۽ دماغ پاڪ ٿي وڃن ٿا، سندس ڪلام جي پاڪيزه ڪلام ذريعي. اچو ته هن جو نالو پنهنجي ذهن ۾ رکيو وڃي.
ਸਬਦਿ ਗੁਰੂ ਭਵਸਾਗਰੁ ਤਰੀਐ ਇਤ ਉਤ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥
sabad guroo bhavasaagar tareeai it ut eko jaanai |شبد گرو آهي، جيڪو توهان کي خوفناڪ عالمي سمنڊ پار وٺي وڃي ٿو. اڪيلي رب کي ڄاڻو، هتي ۽ آخرت.
ਚਿਹਨੁ ਵਰਨੁ ਨਹੀ ਛਾਇਆ ਮਾਇਆ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੈ ॥੫੯॥
chihan varan nahee chhaaeaa maaeaa naanak sabad pachhaanai |59|هن جو ڪوبه روپ يا رنگ، ڇانو يا وهم ناهي. اي نانڪ، شبد جو احساس ڪريو. ||59||
ਤ੍ਰੈ ਸਤ ਅੰਗੁਲ ਵਾਈ ਅਉਧੂ ਸੁੰਨ ਸਚੁ ਆਹਾਰੋ ॥
trai sat angul vaaee aaudhoo sun sach aahaaro |اي رهاڪو، سچو، مطلق رب، نڪتل سانس جو سهارو آهي، جيڪو ڏهن آڱرين تائين پکڙيل آهي.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੋਲੈ ਤਤੁ ਬਿਰੋਲੈ ਚੀਨੈ ਅਲਖ ਅਪਾਰੋ ॥
guramukh bolai tat birolai cheenai alakh apaaro |گرو مُخ حقيقت جي جوهر کي ڳالهائي ٿو ۽ منٿ ڪري ٿو، ۽ ڳجھو، لامحدود رب کي محسوس ڪري ٿو.
ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮੇਟੈ ਸਬਦੁ ਵਸਾਏ ਤਾ ਮਨਿ ਚੂਕੈ ਅਹੰਕਾਰੋ ॥
trai gun mettai sabad vasaae taa man chookai ahankaaro |انهن ٽنهي خوبين کي ختم ڪري، هن جي اندر ۾ لفظ سمائجي ٿو، ته پوءِ هن جي ذهن مان خود غرضي ختم ٿي وڃي ٿي.
ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਲਗੈ ਪਿਆਰੋ ॥
antar baahar eko jaanai taa har naam lagai piaaro |اندر ۽ ٻاهر، هو اڪيلو رب کي ڄاڻي ٿو. هو رب جي نالي سان پيار ۾ آهي.
ਸੁਖਮਨਾ ਇੜਾ ਪਿੰਗੁਲਾ ਬੂਝੈ ਜਾ ਆਪੇ ਅਲਖੁ ਲਖਾਏ ॥
sukhamanaa irraa pingulaa boojhai jaa aape alakh lakhaae |هو سشمنا، اِدا ۽ پنگلا کي سمجهي ٿو، جڏهن غائب رب پاڻ کي ظاهر ڪري ٿو.
ਨਾਨਕ ਤਿਹੁ ਤੇ ਊਪਰਿ ਸਾਚਾ ਸਤਿਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਮਾਏ ॥੬੦॥
naanak tihu te aoopar saachaa satigur sabad samaae |60|اي نانڪ، سچو رب انهن ٽنهي توانائي چينلن جي مٿان آهي. سچي گروءَ جي ڪلام جي ذريعي، انسان ان سان ملي ٿو. ||60||
راگ رامکلی
رامڪلي ۾ جذبا اهڙا آهن جيئن هڪ عقلمند استاد پنهنجي شاگرد کي نظم و ضبط ڪري. شاگرد سکيا جي درد کان واقف آهي، پر اڃا به ان حقيقت کان هوشيار آهي ته آخرڪار اهو بهترين لاء آهي. اهڙيءَ طرح رامڪلي ان تبديليءَ کي پهچائي ٿي، جنهن کان اسين واقف آهيون، جنهن جي اسان کي يقين آهي ته بهتر ٿيندو.