ਸੁ ਸਬਦ ਕਉ ਨਿਰੰਤਰਿ ਵਾਸੁ ਅਲਖੰ ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਸੋਈ ॥
सु सबद कउ निरंतरि वासु अलखं जह देखा तह सोई ॥

ते शब्द सर्व प्राणिमात्रांच्या केंद्रकात खोलवर राहतात. देव अदृश्य आहे; मी जिकडे पाहतो तिकडे मला तो दिसतो.

ਪਵਨ ਕਾ ਵਾਸਾ ਸੁੰਨ ਨਿਵਾਸਾ ਅਕਲ ਕਲਾ ਧਰ ਸੋਈ ॥
पवन का वासा सुंन निवासा अकल कला धर सोई ॥

वायु हे परम परमेश्वराचे निवासस्थान आहे. त्याच्याकडे कोणतेही गुण नाहीत; त्याच्याकडे सर्व गुण आहेत.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸਬਦੁ ਘਟ ਮਹਿ ਵਸੈ ਵਿਚਹੁ ਭਰਮੁ ਗਵਾਏ ॥
नदरि करे सबदु घट महि वसै विचहु भरमु गवाए ॥

जेव्हा तो त्याच्या कृपेची दृष्टी देतो तेव्हा शब्द हृदयात राहतो आणि आतून शंका नाहीशी होते.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਬਾਣੀ ਨਾਮੁੋ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥
तनु मनु निरमलु निरमल बाणी नामुो मंनि वसाए ॥

शरीर आणि मन निर्दोष बनतात, त्यांच्या बाणीच्या पवित्र वचनाने. त्याचे नाम आपल्या मनात धारण करू द्या.

ਸਬਦਿ ਗੁਰੂ ਭਵਸਾਗਰੁ ਤਰੀਐ ਇਤ ਉਤ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥
सबदि गुरू भवसागरु तरीऐ इत उत एको जाणै ॥

शब्द हा गुरू आहे, जो तुम्हाला भयंकर विश्वसागरातून पार करतो. येथे आणि यापुढे केवळ एकच परमेश्वर जाणून घ्या.

ਚਿਹਨੁ ਵਰਨੁ ਨਹੀ ਛਾਇਆ ਮਾਇਆ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੈ ॥੫੯॥
चिहनु वरनु नही छाइआ माइआ नानक सबदु पछाणै ॥५९॥

त्याला कोणतेही रूप किंवा रंग, सावली किंवा भ्रम नाही; हे नानक, शब्द जाण. ||५९||

ਤ੍ਰੈ ਸਤ ਅੰਗੁਲ ਵਾਈ ਅਉਧੂ ਸੁੰਨ ਸਚੁ ਆਹਾਰੋ ॥
त्रै सत अंगुल वाई अउधू सुंन सचु आहारो ॥

हे एकांतिक संन्यासी, खरा, निरपेक्ष परमेश्वर म्हणजे सोडलेल्या श्वासाचा आधार आहे, जो दहा बोटांच्या लांबीपर्यंत पसरतो.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੋਲੈ ਤਤੁ ਬਿਰੋਲੈ ਚੀਨੈ ਅਲਖ ਅਪਾਰੋ ॥
गुरमुखि बोलै ततु बिरोलै चीनै अलख अपारो ॥

गुरुमुख वास्तवाचे सार बोलतो आणि मंथन करतो, आणि अदृश्य, अनंत परमेश्वराची जाणीव करतो.

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮੇਟੈ ਸਬਦੁ ਵਸਾਏ ਤਾ ਮਨਿ ਚੂਕੈ ਅਹੰਕਾਰੋ ॥
त्रै गुण मेटै सबदु वसाए ता मनि चूकै अहंकारो ॥

तिन्ही गुणांचे निर्मूलन करून तो शब्द आत धारण करतो आणि मग त्याचे मन अहंकारापासून मुक्त होते.

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਲਗੈ ਪਿਆਰੋ ॥
अंतरि बाहरि एको जाणै ता हरि नामि लगै पिआरो ॥

आतून आणि बाहेर, तो एकट्या परमेश्वरालाच ओळखतो; तो परमेश्वराच्या नावावर प्रेम करतो.

ਸੁਖਮਨਾ ਇੜਾ ਪਿੰਗੁਲਾ ਬੂਝੈ ਜਾ ਆਪੇ ਅਲਖੁ ਲਖਾਏ ॥
सुखमना इड़ा पिंगुला बूझै जा आपे अलखु लखाए ॥

तो सुषमना, इडा आणि पिंगला समजून घेतो, जेव्हा अदृश्य परमेश्वर स्वतःला प्रकट करतो.

ਨਾਨਕ ਤਿਹੁ ਤੇ ਊਪਰਿ ਸਾਚਾ ਸਤਿਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਮਾਏ ॥੬੦॥
नानक तिहु ते ऊपरि साचा सतिगुर सबदि समाए ॥६०॥

हे नानक, खरा परमेश्वर या तीन ऊर्जा वाहिन्यांच्या वर आहे. खऱ्या गुरूंच्या शब्दाने, माणूस त्याच्यात विलीन होतो. ||60||

Sri Guru Granth Sahib
शबद माहिती

शीर्षक: राग रामकली
लेखक: गुरु नानक देव जी
पान: 944
ओळ क्रमांक: 12 - 18

राग रामकली

रामकलीतील भावना एखाद्या बुद्धिमान शिक्षकाने आपल्या विद्यार्थ्याला शिस्त लावल्यासारख्या आहेत. विद्यार्थ्याला शिकण्याच्या वेदनांची जाणीव असते, परंतु तरीही ते शेवटी चांगल्यासाठीच असते याची जाणीव असते. अशा प्रकारे रामकली आपल्याला परिचित असलेल्या सर्व गोष्टींमधून बदल घडवून आणते, ज्याची आपल्याला खात्री आहे की ते अधिक चांगले होईल.