ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ਸੁ ਸਬਦ ਕਉ ਨਿਰੰਤਰਿ ਵਾਸੁ ਅਲਖੰ ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਸੋਈ ॥
su sabad kau nirantar vaas alakhan jah dekhaa tah soee |ആ ശബ്ദം എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും അണുകേന്ദ്രത്തിൽ ആഴത്തിൽ വസിക്കുന്നു. ദൈവം അദൃശ്യനാണ്; ഞാൻ എവിടെ നോക്കിയാലും അവിടെ ഞാൻ അവനെ കാണുന്നു.
ਪਵਨ ਕਾ ਵਾਸਾ ਸੁੰਨ ਨਿਵਾਸਾ ਅਕਲ ਕਲਾ ਧਰ ਸੋਈ ॥
pavan kaa vaasaa sun nivaasaa akal kalaa dhar soee |പരമമായ ഭഗവാൻ്റെ വാസസ്ഥലമാണ് വായു. അവന് ഗുണങ്ങളൊന്നുമില്ല; അവന് എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ഉണ്ട്.
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸਬਦੁ ਘਟ ਮਹਿ ਵਸੈ ਵਿਚਹੁ ਭਰਮੁ ਗਵਾਏ ॥
nadar kare sabad ghatt meh vasai vichahu bharam gavaae |അവൻ തൻ്റെ കൃപ കാണിക്കുമ്പോൾ, ശബ്ദം ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നു, സംശയം ഉള്ളിൽ നിന്ന് നിർമാർജനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
ਤਨੁ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਬਾਣੀ ਨਾਮੁੋ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥
tan man niramal niramal baanee naamuo man vasaae |അവൻ്റെ ബാനിയുടെ കുറ്റമറ്റ വചനത്തിലൂടെ ശരീരവും മനസ്സും കളങ്കരഹിതമാകുന്നു. അവൻ്റെ നാമം നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കട്ടെ.
ਸਬਦਿ ਗੁਰੂ ਭਵਸਾਗਰੁ ਤਰੀਐ ਇਤ ਉਤ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥
sabad guroo bhavasaagar tareeai it ut eko jaanai |ഭയാനകമായ ലോകസമുദ്രത്തിലൂടെ നിങ്ങളെ കൊണ്ടുപോകാൻ ശബാദ് ഗുരുവാണ്. ഏകനായ ഭഗവാനെ അറിയുക, ഇവിടെയും പരലോകവും.
ਚਿਹਨੁ ਵਰਨੁ ਨਹੀ ਛਾਇਆ ਮਾਇਆ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੈ ॥੫੯॥
chihan varan nahee chhaaeaa maaeaa naanak sabad pachhaanai |59|അവന് രൂപമോ നിറമോ നിഴലോ ഭ്രമമോ ഇല്ല; നാനാക്ക്, ശബ്ദത്തെ ഗ്രഹിക്കുക. ||59||
ਤ੍ਰੈ ਸਤ ਅੰਗੁਲ ਵਾਈ ਅਉਧੂ ਸੁੰਨ ਸਚੁ ਆਹਾਰੋ ॥
trai sat angul vaaee aaudhoo sun sach aahaaro |ഹേ ഏകാന്ത സന്യാസി, പത്ത് വിരലുകൾ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന നിശ്വസിക്കുന്ന ശ്വാസത്തിൻ്റെ താങ്ങാണ് യഥാർത്ഥ, പരമമായ ഭഗവാൻ.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੋਲੈ ਤਤੁ ਬਿਰੋਲੈ ਚੀਨੈ ਅਲਖ ਅਪਾਰੋ ॥
guramukh bolai tat birolai cheenai alakh apaaro |ഗുർമുഖ് യാഥാർത്ഥ്യത്തിൻ്റെ സാരാംശം സംസാരിക്കുകയും ചവിട്ടിമെതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, കൂടാതെ അദൃശ്യവും അനന്തവുമായ ഭഗവാനെ തിരിച്ചറിയുന്നു.
ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮੇਟੈ ਸਬਦੁ ਵਸਾਏ ਤਾ ਮਨਿ ਚੂਕੈ ਅਹੰਕਾਰੋ ॥
trai gun mettai sabad vasaae taa man chookai ahankaaro |ത്രിഗുണങ്ങളെ ഉന്മൂലനം ചെയ്തുകൊണ്ട് അവൻ ശബ്ദത്തെ ഉള്ളിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നു, തുടർന്ന് അവൻ്റെ മനസ്സ് അഹംഭാവത്തിൽ നിന്ന് മുക്തമാകുന്നു.
ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਲਗੈ ਪਿਆਰੋ ॥
antar baahar eko jaanai taa har naam lagai piaaro |അകത്തും പുറത്തും അവൻ ഏകനായ കർത്താവിനെ അറിയുന്നു; അവൻ കർത്താവിൻ്റെ നാമത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നു.
ਸੁਖਮਨਾ ਇੜਾ ਪਿੰਗੁਲਾ ਬੂਝੈ ਜਾ ਆਪੇ ਅਲਖੁ ਲਖਾਏ ॥
sukhamanaa irraa pingulaa boojhai jaa aape alakh lakhaae |അദൃശ്യനായ ഭഗവാൻ സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ അവൻ സുഷമ, ഇഡ, പിംഗള എന്നിവ മനസ്സിലാക്കുന്നു.
ਨਾਨਕ ਤਿਹੁ ਤੇ ਊਪਰਿ ਸਾਚਾ ਸਤਿਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਮਾਏ ॥੬੦॥
naanak tihu te aoopar saachaa satigur sabad samaae |60|ഓ നാനാക്ക്, ഈ മൂന്ന് ഊർജ്ജ ചാനലുകൾക്കും മുകളിലാണ് യഥാർത്ഥ ഭഗവാൻ. യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദമായ വചനത്തിലൂടെ ഒരാൾ അവനുമായി ലയിക്കുന്നു. ||60||
റാഗ് രാമ്കളി
രാംകാലിയിലെ വികാരങ്ങൾ ജ്ഞാനിയായ ഒരു അധ്യാപകൻ തൻ്റെ വിദ്യാർത്ഥിയെ ശിക്ഷിക്കുന്നതുപോലെയാണ്. പഠനത്തിൻ്റെ വേദനയെക്കുറിച്ച് വിദ്യാർത്ഥിക്ക് ബോധമുണ്ട്, പക്ഷേ ആത്യന്തികമായി അത് മികച്ചതാണെന്ന വസ്തുതയെക്കുറിച്ച് വിദ്യാർത്ഥിക്ക് ഇപ്പോഴും ബോധമുണ്ട്. ഈ രീതിയിൽ രാംകാളി നമുക്ക് പരിചിതമായ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിൽ നിന്നും നല്ലതായിരിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പുള്ള ഒന്നിലേക്ക് മാറ്റത്തെ അറിയിക്കുന്നു.