સીખ સમૃદ્ધિ - ਸੁ ਸਬਦ ਕਉ ਨਿਰੰਤਰਿ ਵਾਸੁ ਅਲਖੰ ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਸੋਈ ॥ ਪਵਨ ਕਾ ਵਾਸਾ ਸੁੰਨ ਨਿਵਾਸਾ ਅਕਲ ਕਲਾ ਧਰ ਸੋਈ ॥

ਸੁ ਸਬਦ ਕਉ ਨਿਰੰਤਰਿ ਵਾਸੁ ਅਲਖੰ ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਸੋਈ ॥

su sabad kau nirantar vaas alakhan jah dekhaa tah soee |

તે શબ્દ બધા જીવોના ન્યુક્લિયસમાં ઊંડે વાસ કરે છે. ભગવાન અદ્રશ્ય છે; હું જ્યાં પણ જોઉં છું ત્યાં હું તેને જોઉં છું.

ਪਵਨ ਕਾ ਵਾਸਾ ਸੁੰਨ ਨਿਵਾਸਾ ਅਕਲ ਕਲਾ ਧਰ ਸੋਈ ॥

pavan kaa vaasaa sun nivaasaa akal kalaa dhar soee |

હવા એ પરમ પ્રભુનું નિવાસ સ્થાન છે. તેની પાસે કોઈ ગુણ નથી; તેની પાસે તમામ ગુણો છે.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸਬਦੁ ਘਟ ਮਹਿ ਵਸੈ ਵਿਚਹੁ ਭਰਮੁ ਗਵਾਏ ॥

nadar kare sabad ghatt meh vasai vichahu bharam gavaae |

જ્યારે તેઓ તેમની કૃપાની ઝલક આપે છે, ત્યારે શબ્દ હૃદયમાં રહે છે, અને અંદરથી શંકા દૂર થઈ જાય છે.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਬਾਣੀ ਨਾਮੁੋ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

tan man niramal niramal baanee naamuo man vasaae |

તેમની બાની નિષ્કલંક શબ્દ દ્વારા શરીર અને મન નિષ્કલંક બને છે. તેમના નામને તમારા મનમાં સ્થાયી થવા દો.

ਸਬਦਿ ਗੁਰੂ ਭਵਸਾਗਰੁ ਤਰੀਐ ਇਤ ਉਤ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥

sabad guroo bhavasaagar tareeai it ut eko jaanai |

શબ્દ એ ગુરુ છે, જે તમને ભયાનક વિશ્વ-સમુદ્રને પાર પહોંચાડે છે. એકલા ભગવાનને જાણો, અહીં અને હવે પછી.

ਚਿਹਨੁ ਵਰਨੁ ਨਹੀ ਛਾਇਆ ਮਾਇਆ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੈ ॥੫੯॥

chihan varan nahee chhaaeaa maaeaa naanak sabad pachhaanai |59|

તેનું કોઈ સ્વરૂપ કે રંગ, પડછાયો કે ભ્રમ નથી; ઓ નાનક, શબ્દનો સાક્ષાત્કાર કરો. ||59||

ਤ੍ਰੈ ਸਤ ਅੰਗੁਲ ਵਾਈ ਅਉਧੂ ਸੁੰਨ ਸਚੁ ਆਹਾਰੋ ॥

trai sat angul vaaee aaudhoo sun sach aahaaro |

હે એકાંતિક સંન્યાસી, સાચા, સંપૂર્ણ ભગવાન એ છોડેલા શ્વાસનો આધાર છે, જે દસ આંગળીઓ સુધી લંબાય છે.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੋਲੈ ਤਤੁ ਬਿਰੋਲੈ ਚੀਨੈ ਅਲਖ ਅਪਾਰੋ ॥

guramukh bolai tat birolai cheenai alakh apaaro |

ગુરુમુખ વાસ્તવિકતાના સારનું બોલે છે અને મંથન કરે છે, અને અદ્રશ્ય, અનંત ભગવાનનો સાક્ષાત્કાર કરે છે.

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮੇਟੈ ਸਬਦੁ ਵਸਾਏ ਤਾ ਮਨਿ ਚੂਕੈ ਅਹੰਕਾਰੋ ॥

trai gun mettai sabad vasaae taa man chookai ahankaaro |

ત્રણ ગુણોને નાબૂદ કરીને, તે શબ્દને અંદર સમાવે છે, અને પછી, તેનું મન અહંકારથી મુક્ત થાય છે.

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਲਗੈ ਪਿਆਰੋ ॥

antar baahar eko jaanai taa har naam lagai piaaro |

અંદર અને બહાર, તે એકલા ભગવાનને જાણે છે; તે ભગવાનના નામ સાથે પ્રેમમાં છે.

ਸੁਖਮਨਾ ਇੜਾ ਪਿੰਗੁਲਾ ਬੂਝੈ ਜਾ ਆਪੇ ਅਲਖੁ ਲਖਾਏ ॥

sukhamanaa irraa pingulaa boojhai jaa aape alakh lakhaae |

તે સુષ્મણા, ઇડા અને પિંગલાને સમજે છે, જ્યારે અદ્રશ્ય ભગવાન પોતાને પ્રગટ કરે છે.

ਨਾਨਕ ਤਿਹੁ ਤੇ ਊਪਰਿ ਸਾਚਾ ਸਤਿਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਮਾਏ ॥੬੦॥

naanak tihu te aoopar saachaa satigur sabad samaae |60|

ઓ નાનક, સાચા ભગવાન આ ત્રણ ઉર્જા ચેનલોની ઉપર છે. શબ્દ દ્વારા, સાચા ગુરુના શબ્દ, વ્યક્તિ તેમની સાથે ભળી જાય છે. ||60||

શબદ માહિતી

શીર્ષક:	રાગ રામકલી
લેખક:	ગુરુ નાનક દેવજી
પાન:	944
લાઇન નંબર:	12 - 18

રાગ રામકલી

રામકલીમાં લાગણીઓ એક શાણા શિક્ષકની જેમ તેમના વિદ્યાર્થીને શિસ્ત આપે છે. વિદ્યાર્થી શીખવાની પીડાથી વાકેફ છે, પરંતુ તે હકીકત વિશે હજુ પણ સભાન છે કે આખરે તે શ્રેષ્ઠ માટે છે. આ રીતે રામકલી એ દરેક વસ્તુમાંથી બદલાવ જણાવે છે જેનાથી આપણે પરિચિત છીએ, જે આપણને ખાતરી છે કે વધુ સારું થશે.