ਹੁਮਕਨਾਮਾ/HUKAMNAMA

ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧੦ ॥
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ਦੁਨੀਆ ਨ ਸਾਲਾਹਿ ਜੋ ਮਰਿ ਵੰਞਸੀ ॥
ਲੋਕਾ ਨ ਸਾਲਾਹਿ ਜੋ ਮਰਿ ਖਾਕੁ ਥੀਈ ॥੧॥
ਵਾਹੁ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਵਾਹੁ ॥
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਲਾਹੀਐ ਸਚਾ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਦੁਨੀਆ ਕੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਮਨਮੁਖ ਦਝਿ ਮਰੰਨਿ ॥
ਜਮ ਪੁਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਵੇਲਾ ਨ ਲਾਹੰਨਿ ॥੨॥
ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਸਕਾਰਥਾ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਲਗੰਨਿ ॥
ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪ੍ਰਗਾਸਿਆ ਸਹਜੇ ਸੁਖਿ ਰਹੰਨਿ ॥੩॥
ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਰਚੰਨਿ ॥
ਤਿਸਨਾ ਭੁਖ ਨ ਉਤਰੈ ਅਨਦਿਨੁ ਜਲਤ ਫਿਰੰਨਿ ॥੪॥
ਦੁਸਟਾ ਨਾਲਿ ਦੋਸਤੀ ਨਾਲਿ ਸੰਤਾ ਵੈਰੁ ਕਰੰਨਿ ॥
ਆਪਿ ਡੁਬੇ ਕੁਟੰਬ ਸਿਉ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਡੋਬੰਨਿ ॥੫॥
ਨਿੰਦਾ ਭਲੀ ਕਿਸੈ ਕੀ ਨਾਹੀ ਮਨਮੁਖ ਮੁਗਧ ਕਰੰਨਿ ॥
ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਤਿਨ ਨਿੰਦਕਾ ਨਰਕੇ ਘੋਰਿ ਪਵੰਨਿ ॥੬॥
ਏ ਮਨ ਜੈਸਾ ਸੇਵਹਿ ਤੈਸਾ ਹੋਵਹਿ ਤੇਹੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥
ਆਪਿ ਬੀਜਿ ਆਪੇ ਹੀ ਖਾਵਣਾ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥੭॥
ਮਹਾ ਪੁਰਖਾ ਕਾ ਬੋਲਣਾ ਹੋਵੈ ਕਿਤੈ ਪਰਥਾਇ ॥
ਓਇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭਰੇ ਭਰਪੂਰ ਹਹਿ ਓਨਾ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਇ ॥੮॥
ਗੁਣਕਾਰੀ ਗੁਣ ਸੰਘਰੈ ਅਵਰਾ ਉਪਦੇਸੇਨਿ ॥
ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿ ਓਨਾ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਲਏਨਿ ॥੯॥
ਦੇਸੀ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿ ਜਿਨਿ ਉਪਾਈ ਮੇਦਨੀ ॥
ਏਕੋ ਹੈ ਦਾਤਾਰੁ ਸਚਾ ਆਪਿ ਧਣੀ ॥੧੦॥
ਸੋ ਸਚੁ ਤੇਰੈ ਨਾਲਿ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿ ॥
ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸਦਾ ਸਮਾਲਿ ॥੧੧॥
ਮਨੁ ਮੈਲਾ ਸਚੁ ਨਿਰਮਲਾ ਕਿਉ ਕਰਿ ਮਿਲਿਆ ਜਾਇ ॥
ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲੇ ਤਾ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥੧੨॥
ਸੋ ਸਹੁ ਸਚਾ ਵੀਸਰੈ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਸੰਸਾਰਿ ॥
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਨਾ ਵੀਸਰੈ ਗੁਰਮਤੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧੩॥
ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਤਾ ਮਿਲਿ ਰਹਾ ਸਾਚੁ ਰਖਾ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥
ਮਿਲਿਆ ਹੋਇ ਨ ਵੀਛੁੜੈ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੧੪॥
ਪਿਰੁ ਸਾਲਾਹੀ ਆਪਣਾ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥
ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਨਾਰਿ ॥੧੫॥
ਮਨਮੁਖ ਮਨੁ ਨ ਭਿਜਈ ਅਤਿ ਮੈਲੇ ਚਿਤਿ ਕਠੋਰ ॥
ਸਪੈ ਦੁਧੁ ਪੀਆਈਐ ਅੰਦਰਿ ਵਿਸੁ ਨਿਕੋਰ ॥੧੬॥
ਆਪਿ ਕਰੇ ਕਿਸੁ ਆਖੀਐ ਆਪੇ ਬਖਸਣਹਾਰੁ ॥
ਗੁਰਸਬਦੀ ਮੈਲੁ ਉਤਰੈ ਤਾ ਸਚੁ ਬਣਿਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥੧੭॥
ਸਚਾ ਸਾਹੁ ਸਚੇ ਵਣਜਾਰੇ ਓਥੈ ਕੂੜੇ ਨ ਟਿਕੰਨਿ ॥
ਓਨਾ ਸਚੁ ਨ ਭਾਵਈ ਦੁਖ ਹੀ ਮਾਹਿ ਪਚੰਨਿ ॥੧੮॥
ਹਉਮੈ ਮੈਲਾ ਜਗੁ ਫਿਰੈ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥
ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਕਮਾਵਣਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰ ॥੧੯॥
ਸੰਤਾ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਤਾ ਸਚਿ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥
ਸਚੁ ਸਲਾਹੀ ਸਚੁ ਮਨਿ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚਿਆਰੁ ॥੨੦॥
ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਪੂਰੀ ਮਤਿ ਹੈ ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥
ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਵਡ ਰੋਗੁ ਹੈ ਵਿਚਹੁ ਠਾਕਿ ਰਹਾਇ ॥੨੧॥
ਗੁਰੁ ਸਾਲਾਹੀ ਆਪਣਾ ਨਿਵਿ ਨਿਵਿ ਲਾਗਾ ਪਾਇ ॥
ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਉਪੀ ਆਗੈ ਧਰੀ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥੨੨॥
ਖਿੰਚੋਤਾਣਿ ਵਿਗੁਚੀਐ ਏਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਛਡਿ ਤੂ ਤਾ ਸਚਿ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੨੩॥
ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਮਿਲੇ ਸਿ ਭਾਇਰਾ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਲਗੰਨਿ ॥
ਸਚਿ ਮਿਲੇ ਸੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਦਰਿ ਸਚੈ ਦਿਸੰਨਿ ॥੨੪॥
ਸੇ ਭਾਈ ਸੇ ਸਜਣਾ ਜੋ ਸਚਾ ਸੇਵੰਨਿ ॥
ਅਵਗਣ ਵਿਕਣਿ ਪਲੑਰਨਿ ਗੁਣ ਕੀ ਸਾਝ ਕਰੰਨਿੑ ॥੨੫॥
ਗੁਣ ਕੀ ਸਾਝ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਕਰੇਨਿ ॥
ਸਚੁ ਵਣੰਜਹਿ ਗੁਰਸਬਦ ਸਿਉ ਲਾਹਾ ਨਾਮੁ ਲਏਨਿ ॥੨੬॥
ਸੁਇਨਾ ਰੁਪਾ ਪਾਪ ਕਰਿ ਕਰਿ ਸੰਚੀਐ ਚਲੈ ਨ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ॥
ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲਸੀ ਸਭ ਮੁਠੀ ਜਮਕਾਲਿ ॥੨੭॥
ਮਨ ਕਾ ਤੋਸਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਹਿਰਦੈ ਰਖਹੁ ਸਮੑਾਲਿ ॥
ਏਹੁ ਖਰਚੁ ਅਖੁਟੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਬਹੈ ਨਾਲਿ ॥੨੮॥
ਏ ਮਨ ਮੂਲਹੁ ਭੁਲਿਆ ਜਾਸਹਿ ਪਤਿ ਗਵਾਇ ॥
ਇਹੁ ਜਗਤੁ ਮੋਹਿ ਦੂਜੈ ਵਿਆਪਿਆ ਗੁਰਮਤੀ ਸਚੁ ਧਿਆਇ ॥੨੯॥
ਹਰਿ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਨ ਪਵੈ ਹਰਿ ਜਸੁ ਲਿਖਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਪੈ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੩੦॥
ਸੋ ਸਹੁ ਮੇਰਾ ਰੰਗੁਲਾ ਰੰਗੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥
ਕਾਮਣਿ ਰੰਗੁ ਤਾ ਚੜੈ ਜਾ ਪਿਰ ਕੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਇ ॥੩੧॥
ਚਿਰੀ ਵਿਛੁੰਨੇ ਭੀ ਮਿਲਨਿ ਜੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੰਨਿ ॥
ਅੰਤਰਿ ਨਵ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਖਾਨਿ ਖਰਚਨਿ ਨ ਨਿਖੁਟਈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਹਜਿ ਰਵੰਨਿ ॥੩੨॥
ਨਾ ਓਇ ਜਨਮਹਿ ਨਾ ਮਰਹਿ ਨਾ ਓਇ ਦੁਖ ਸਹੰਨਿ ॥
ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਹਰਿ ਸਿਉ ਕੇਲ ਕਰੰਨਿ ॥੩੩॥
ਸਜਣ ਮਿਲੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਜਿ ਅਨਦਿਨੁ ਮਿਲੇ ਰਹੰਨਿ ॥
ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਵਿਰਲੇ ਜਾਣੀਅਹਿ ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਲਹੰਨਿ ॥੩੪॥੧॥੩॥

ਵਿਆਖਿਆ

- ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ, ਅੰਗ : 755-756

ਰਾਗ ਸੂਹੀ, ਘਰ ੧੦ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਬਾਣੀ।
ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਹੇ ਭਾਈ! ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਾਮਦ ਨਾਹ ਕਰਦਾ ਫਿਰ, ਦੁਨੀਆ ਤਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਇਗੀ।
ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੀ ਨਾਹ ਵਡਿਆਉਂਦਾ ਫਿਰ, ਖ਼ਲਕਤ ਭੀ ਮਰ ਕੇ ਮਿੱਟੀ ਹੋ ਜਾਇਗੀ ॥੧॥
ਹੇ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕ! ਤੂੰ ਧੰਨ ਹੈਂ! ਤੂੰ ਹੀ ਸਲਾਹੁਣ-ਜੋਗ ਹੈਂ।
ਹੇ ਭਾਈ! ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈ ਕੇ ਸਦਾ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮੁਥਾਜੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਹੇ ਭਾਈ! ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਵਿਚ ਹੀ ਸੜ ਮਰਦੇ ਹਨ (ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਸਾੜ ਕੇ ਸੁਆਹ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅੰਤ)
ਜਮਰਾਜ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਚੋਟਾਂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਤਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ (ਹੱਥੋਂ ਖੁੰਝਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਦਾ) ਸਮਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ॥੨॥
ਹੇ ਭਾਈ! ਜੇਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਵਿਚ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਵਿਚ ਮਗਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ॥੩॥
ਹੇ ਭਾਈ! ਜੇਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਭੁਲਾ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਮਾਇਆ ਦੀ ਤ੍ਰੇਹ ਭੁੱਖ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ (ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ) ਸੜਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ ॥੪॥
ਅਜੇਹੇ ਮਨੁੱਖ ਭੈੜੇ ਬੰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਗੰਢੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੰਤ ਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਆਪ ਆਪਣੇ ਪਰਵਾਰ ਸਮੇਤ (ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ) ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਕੁਲਾਂ ਨੂੰ ਭੀ (ਆਪਣੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਭੀ) ਨਾਲ ਹੀ ਡੋਬ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ॥੫॥
ਹੇ ਭਾਈ! ਕਿਸੇ ਦੀ ਭੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨੀ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਹੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।
(ਲੋਕ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ) ਉਹੀ ਬਦਨਾਮੀ ਖੱਟਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ॥੬॥
ਹੇ (ਮੇਰੇ) ਮਨ! ਤੂੰ ਜਿਹੋ ਜਿਹੇ ਦੀ ਸੇਵਾ-ਭਗਤੀ ਕਰੇਂਗਾ, ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਕਰਮ ਕਮਾ ਕੇ ਉਹੋ ਬਣ ਜਾਇਂਗਾ।
(ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਇਹ ਨਿਯਮ ਹੈ ਕਿ ਜੀਵ ਨੇ ਇਸ ਕਰਮ-ਭੂਮੀ ਸਰੀਰ ਵਿਚ) ਆਪ ਬੀਜ ਕੇ ਆਪ ਹੀ (ਉਸ ਦਾ) ਫਲ ਖਾਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ॥੭॥
(ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ) ਮਹਾ ਪੁਰਖਾਂ ਦਾ ਬਚਨ ਕਿਸੇ ਪਰਸੰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਉਹ ਮਹਾ ਪੁਰਖ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨਾਮ-ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਸੇਵਾ ਆਦਿਕ ਦਾ ਲਾਲਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ (ਪਰ ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਪਾਸੋਂ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ॥੮॥
ਉਹ ਮਹਾ ਪੁਰਖ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ (ਭੀ ਨਾਮ ਜਪਣ ਦਾ) ਉਪਦੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗੁਣ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ (ਉਹਨਾਂ ਪਾਸੋਂ) ਗੁਣ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋ, ਜੇਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਮਹਾ ਪੁਰਖਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭੀ ਹਰ ਵੇਲੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ॥੯॥
ਹੇ ਭਾਈ! ਜਿਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਇਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਰਿਜ਼ਕ ਅਪੜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹੀ ਆਪ ਸਭ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਲਕ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ (ਭੀ) ਹੈ ॥੧੦॥
ਹੇ ਭਾਈ! ਉਹ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੇਰੇ ਅੰਗ-ਸੰਗ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈ ਕੇ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅੱਖੀਂ ਵੇਖ ਲੈ।
(ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਉਤੇ ਉਹ) ਆਪ ਹੀ ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ (ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ) ਜੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਈ! ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵਸਾਈ ਰੱਖ ॥੧੧॥
ਹੇ ਭਾਈ! ਉਹ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ (ਸਦਾ) ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੈ, (ਜਦੋਂ ਤਕ ਮਨੁੱਖ ਦਾ) ਮਨ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਨਾਲ) ਮੈਲਾ ਰਹੇ, ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਜੀਵ ਤਦੋਂ ਹੀ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਹਉਮੈ ਸਾੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਂਦਾ ਹੈ ॥੧੨॥
ਹੇ ਭਾਈ! ਜੇ ਉਹ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਖਸਮ-ਪ੍ਰਭੂ ਭੁੱਲ ਜਾਏ, ਤਾਂ ਜਗਤ ਵਿਚ ਜੀਊਣਾ ਫਿਟਕਾਰ-ਜੋਗ ਹੈ।
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਉਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਮੇਹਰ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਦਾ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ ਮਤਿ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਹਰਿ-ਨਾਮ ਵਿਚ ਸੁਰਤ ਜੋੜਦਾ ਹੈ ॥੧੩॥
ਹੇ ਭਾਈ! (ਅਸਾਂ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਸਕਦਾ) ਜੇ ਗੁਰੂ (ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ) ਮਿਲਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਹੀ ਮੈਂ ਮਿਲਿਆ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਟਿਕਾ ਕੇ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਹੇ ਭਾਈ! ਗੁਰੂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਭੂ-ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਮਿਲ ਜਾਏ, ਉਹ ਫਿਰ ਕਦੇ ਉਥੋਂ ਨਹੀਂ ਵਿਛੁੜਦਾ ॥੧੪॥
ਹੇ ਭਾਈ! ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਸੁਰਤ ਜੋੜ ਕੇ ਤੂੰ ਭੀ ਆਪਣੇ ਖਸਮ-ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਕਰਿਆ ਕਰ।
ਪ੍ਰੀਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਜਿਸ ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੇ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੇ (ਲੋਕ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ) ਸੋਭਾ ਖੱਟ ਲਈ ॥੧੫॥
ਹੇ ਭਾਈ! ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਭਿੱਜਦਾ (ਹਰਿ-ਨਾਮ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ)। ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਮੈਲੇ ਅਤੇ ਕਠੋਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਜੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਭੀ ਪਿਲਾਇਆ ਜਾਏ, ਤਾਂ ਭੀ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਿਰੋਲ ਜ਼ਹਿਰ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੧੬॥
ਹੇ ਭਾਈ! (ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਕੁਝ) ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਿਸ ਨੂੰ (ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮੰਦਾ) ਆਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? (ਕੁਰਾਹੇ ਪਏ ਜੀਵਾਂ ਉਤੇ ਭੀ) ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ (ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਦੀ) ਮੈਲ ਲਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ॥੧੭॥
ਹੇ ਭਾਈ! (ਹਰਿ-ਨਾਮ-ਸਰਮਾਏ ਦਾ ਮਾਲਕ) ਸ਼ਾਹ-ਪ੍ਰਭੂ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਵਣਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਭੀ ਅਟੱਲ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਉਸ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਕੂੜੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵਣਜਾਰੇ ਨਹੀਂ ਟਿਕ ਸਕਦੇ।
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਤੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਹੀ ਖ਼ੁਆਰ ਹੁੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ॥੧੮॥
ਹੇ ਭਾਈ! ਹਉਮੈ (ਦੀ ਮੈਲ) ਨਾਲ ਮੈਲਾ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਜਗਤ ਭਟਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਓਹੋ ਜਿਹੇ ਹੀ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। (ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਬਣੀ ਇਸ ਫਾਹੀ ਨੂੰ) ਕੋਈ ਮਿਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ॥੧੯॥
ਹੇ ਭਾਈ! ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਸਾਧ ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਪਿਆਰ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹੇ ਭਾਈ! ਤੂੰ (ਸਾਧ ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ ਟਿਕ ਕੇ) ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਕਰਿਆ ਕਰ, ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵਸਾ ਲੈ, (ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਸੁਰਖ਼-ਰੂ ਹੋਵੇਂਗਾ ॥੨੦॥
ਹੇ ਭਾਈ! ਪੂਰੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਮਤਿ ਉਕਾਈ-ਹੀਣ ਹੈ। (ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਤਿ ਲੈ ਕੇ) ਦਿਨ ਰਾਤ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ,
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹਉਮੈ ਅਤੇ ਮਮਤਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਰੋਗ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਰੋਕ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ॥੨੧॥
ਹੇ ਭਾਈ! (ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮੇਹਰ ਕਰੇ, ਤਾਂ) ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਾਂ, ਨਿਊਂ ਨਿਊਂ ਕੇ ਮੈਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਚਰਨੀਂ ਲੱਗਾਂ,
ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਹਉਮੈ ਦੂਰ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਆਪਣਾ ਤਨ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿਆਂ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਦਿਆਂ ॥੨੨॥
ਹੇ ਭਾਈ! ਡਾਂਵਾਂ-ਡੋਲ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਰਿਹਾਂ ਖ਼ੁਆਰ ਹੋਈਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਰਤ ਜੋੜੀ ਰੱਖ।
ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਹਉਮੈ ਦੂਰ ਕਰ, ਮਮਤਾ ਦੂਰ ਕਰ। (ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ) ਤਦੋਂ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋਇਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੨੩॥
ਹੇ ਭਾਈ! (ਮੇਰੇ) ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਭਰਾ ਹਨ, ਜੇਹੜੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਵਿਚ ਆ ਪਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਵਿਚ ਚਿੱਤ ਜੋੜਦੇ ਹਨ।
ਜੇਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ (ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲੋਂ) ਨਹੀਂ ਵਿਛੁੜਦੇ। ਉਹ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ (ਟਿਕੇ ਹੋਏ) ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ ॥੨੪॥
ਹੇ ਭਾਈ! ਮੇਰੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਭਰਾ ਹਨ ਸੱਜਣ ਹਨ, ਜੇਹੜੇ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸੇਵਾ-ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
(ਗੁਣਾਂ, ਦੇ ਵੱਟੇ) ਅਉਗਣ ਵਿਕ ਜਾਣ ਨਾਲ (ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ ਨਾਲ) ਉਹ ਮਨੁੱਖ (ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਵਿਚ) ਪ੍ਰਫੁਲਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪਾਂਦੇ ਹਨ ॥੨੫॥
ਹੇ ਭਾਈ! ਗੁਰੂ ਨਾਲ (ਆਤਮਕ) ਸਾਂਝ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ (ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਅਟੱਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਹਾਝਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰਿ-ਨਾਮ (ਦਾ) ਲਾਭ ਖੱਟਦੇ ਹਨ ॥੨੬॥
ਹੇ ਭਾਈ! (ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ) ਪਾਪ ਕਰ ਕਰ ਕੇ ਸੋਨਾ ਚਾਂਦੀ (ਆਦਿਕ ਧਨ) ਇਕੱਠਾ ਕਰੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ (ਜਗਤ ਤੋਂ) ਤੁਰਨ ਵੇਲੇ (ਉਹ ਧਨ ਮਨੁੱਖ ਦੇ) ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਭੀ ਚੀਜ਼ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗੀ। ਨਾਮ ਤੋਂ ਸੁੰਞੀ ਸਾਰੀ ਲੁਕਾਈ ਆਤਮਕ ਮੌਤ ਦੀ ਹੱਥੀ ਲੁੱਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ (ਆਪਣਾ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਲੁਟਾ ਬੈਠਦੀ ਹੈ) ॥੨੭॥
ਹੇ ਭਾਈ! ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਵਾਸਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਹੀ (ਜੀਵਨ-ਸਫ਼ਰ ਦਾ) ਖ਼ਰਚ ਹੈ। ਇਸ ਸਫ਼ਰ-ਖ਼ਰਚ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖੋ।
ਇਹ ਖ਼ਰਚ ਕਦੇ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ ਉਤੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਸਦਾ ਲਈ ਸਾਥ ਬਣਾਂਦਾ ਹੈ ॥੨੮॥
ਜਗਤ ਦੇ ਮੂਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੋਂ ਖੁੰਝੇ ਹੋਏ ਹੇ ਮਨ! (ਜੇ ਤੂੰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁੰਝਿਆ ਹੀ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ) ਆਪਣੀ ਇੱਜ਼ਤ ਗਵਾ ਕੇ (ਇਥੋਂ) ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਇਹ ਜਗਤ ਤਾਂ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਪਿਆ ਹੈ (ਤੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਮੋਹ ਛੱਡ, ਅਤੇ) ਗੁਰੂ ਦੀ ਮਤਿ ਉਤੇ ਤੁਰ ਕੇ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਿਆ ਕਰ ॥੨੯॥
ਹੇ ਭਾਈ! ਪਰਮਾਤਮਾ ਕਿਸੇ ਮੁੱਲ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ।
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਅਤੇ ਤਨ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਰੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੩੦॥
ਹੇ ਭਾਈ! ਮੇਰਾ ਉਹ ਖਸਮ-ਪ੍ਰਭੂ ਆਨੰਦ-ਸਰੂਪ ਹੈ (ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਆ ਜੁੜਦਾ ਹੈ) ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਵਿਚ, ਪ੍ਰੇਮ-ਰੰਗ ਵਿਚ ਰੰਗ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀ ਉਸ ਖਸਮ-ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਉਸ (ਦੀ ਜਿੰਦ) ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ-ਰੰਗ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੩੧॥
ਹੇ ਭਾਈ! ਜੇਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ (ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲੋਂ) ਚਿਰ ਦੇ ਵਿਛੁੜੇ ਹੋਏ ਭੀ (ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ) ਆ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ (ਜੋ, ਮਾਨੋ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ) ਨੌ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ (ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ) ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਲੱਭ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨਾਮ-ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਫਿਰ ਭੀ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦਾ। ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਵਿਚ ਟਿਕ ਕੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁਣ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ॥੩੨॥
ਹੇ ਭਾਈ! (ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਆ ਪਏ) ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਾਹ ਜੰਮਦੇ ਹਨ ਨਾਹ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਨਾਹ ਹੀ ਉਹ (ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਦੇ) ਦੁੱਖ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਗੁਰੂ ਨੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਉਹ (ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਤੋਂ) ਬਚ ਗਏ। ਉਹ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਜੁੜ ਕੇ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ ॥੩੩॥
ਹੇ ਭਾਈ! ਜੇਹੜੇ ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਭੂ-ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ-ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਮਿਲ ਕੇ ਮੁੜ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵਿਛੁੜਦੇ।
ਪਰ, ਹੇ ਨਾਨਕ! ਇਸ ਜਗਤ ਵਿਚ ਅਜੇਹੇ ਵਿਰਲੇ ਬੰਦੇ ਹੀ ਉੱਘੜਦੇ ਹਨ, ਜੇਹੜੇ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ॥੩੪॥੧॥੩॥

Explanation

- Guru Amardas Ji, Page : 755-756

Raag Soohee, Third Mehl, Tenth House:
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
Do not praise the world; it shall simply pass away.
Do not praise other people; they shall die and turn to dust. ||1||
Waaho! Waaho! Hail, hail to my Lord and Master.
As Gurmukh, forever praise the One who is forever True, Independent and Carefree. ||1||Pause||
Making worldly friendships, the self-willed manmukhs burn and die.
In the City of Death, they are bound and gagged and beaten; this opportunity shall never come again. ||2||
The lives of the Gurmukhs are fruitful and blessed; they are committed to the True Word of the Shabad.
Their souls are illuminated by the Lord, and they dwell in peace and pleasure. ||3||
Those who forget the Word of the Guru's Shabad are engrossed in the love of duality.
Their hunger and thirst never leave them, and night and day, they wander around burning. ||4||
Those who make friendships with the wicked, and harbor animosity to the Saints,
shall drown with their families, and their entire lineage shall be obliterated. ||5||
It is not good to slander anyone, but the foolish, self-willed manmukhs still do it.
The faces of the slanderers turn black, and they fall into the most horrible hell. ||6||
O mind, as you serve, so do you become, and so are the deeds that you do.
Whatever you yourself plant, that is what you shall have to eat; nothing else can be said about this. ||7||
The speech of the great spiritual beings has a higher purpose.
They are filled to over-flowing with Ambrosial Nectar, and they have absolutely no greed at all. ||8||
The virtuous accumulate virtue, and teach others.
Those who meet with them are so very fortunate; night and day, they chant the Naam, the Name of the Lord. ||9||
He who created the Universe, gives sustenance to it.
The One Lord alone is the Great Giver. He Himself is the True Master. ||10||
That True Lord is always with you; the Gurmukh is blessed with His Glance of Grace.
He Himself shall forgive you, and merge you into Himself; forever cherish and contemplate God. ||11||
The mind is impure; only the True Lord is pure. So how can it merge into Him?
God merges it into Himself, and then it remains merged; through the Word of His Shabad, the ego is burnt away. ||12||
Cursed is the life in this world, of one who forgets her True Husband Lord.
The Lord grants His Mercy, and she does not forget Him, if she contemplates the Guru's Teachings. ||13||
The True Guru unites her, and so she remains united with Him, with the True Lord enshrined within her heart.
And so united, she will not be separated again; she remains in the love and affection of the Guru. ||14||
I praise my Husband Lord, contemplating the Word of the Guru's Shabad.
Meeting with my Beloved, I have found peace; I am His most beautiful and happy soul-bride. ||15||
The mind of the self-willed manmukh is not softened; his consciousness is totally polluted and stone-hearted.
Even if the venomous snake is fed on milk, it shall still be filled with poison. ||16||
He Himself does - who else should I ask? He Himself is the Forgiving Lord.
Through the Guru's Teachings, filth is washed away, and then, one is embellished with the ornament of Truth. ||17||
True is the Banker, and True are His traders. The false ones cannot remain there.
They do not love the Truth - they are consumed by their pain. ||18||
The world wanders around in the filth of egotism; it dies, and is re-born, over and again.
He acts in accordance with the karma of his past actions, which no one can erase. ||19||
But if he joins the Society of the Saints, then he comes to embrace love for the Truth.
Praising the True Lord with a truthful mind, he becomes true in the Court of the True Lord. ||20||
The Teachings of the Perfect Guru are perfect; meditate on the Naam, the Name of the Lord, day and night.
Egotism and self-conceit are terrible diseases; tranquility and stillness come from within. ||21||
I praise my Guru; bowing down to Him again and again, I fall at His Feet.
I place my body and mind in offering unto Him, eradicating self-conceit from within. ||22||
Indecision leads to ruin; focus your attention on the One Lord.
Renounce egotism and self-conceit, and remain merged in Truth. ||23||
Those who meet with the True Guru are my Siblings of Destiny; they are committed to the True Word of the Shabad.
Those who merge with the True Lord shall not be separated again; they are judged to be True in the Court of the Lord. ||24||
They are my Siblings of Destiny, and they are my friends, who serve the True Lord.
They sell off their sins and demerits like straw, and enter into the partnership of virtue. ||25||
In the partnership of virtue, peace wells up, and they perform true devotional worship service.
They deal in Truth, through the Word of the Guru's Shabad, and they earn the profit of the Naam. ||26||
Gold and silver may be earned by committing sins, but they will not go with you when you die.
Nothing will go with you in the end, except the Name; all are plundered by the Messenger of Death. ||27||
The Lord's Name is the nourishment of the mind; cherish it, and preserve it carefully within your heart.
This nourishment is inexhaustible; it is always with the Gurmukhs. ||28||
O mind, if you forget the Primal Lord, you shall depart, having lost your honor.
This world is engrossed in the love of duality; follow the Guru's Teachings, and meditate on the True Lord. ||29||
The Lord's value cannot be estimated; the Lord's Praises cannot be written down.
When one's mind and body are attuned to the Word of the Guru's Shabad, one remains merged in the Lord. ||30||
My Husband Lord is playful; He has imbued me with His Love, with natural ease.
The soul-bride is imbued with His Love, when her Husband Lord merges her into His Being. ||31||
Even those who have been separated for so very long, are reunited with Him, when they serve the True Guru.
The nine treasures of the Naam, the Name of the Lord, are deep within the nucleus of the self; consuming them, they are still never exhausted. Chant the Glorious Praises of the Lord, with natural ease. ||32||
They are not born, and they do not die; they do not suffer in pain.
Those who are protected by the Guru are saved. They celebrate with the Lord. ||33||
Those who are united with the Lord, the True Friend, are not separated again; night and day, they remain blended with Him.
In this world, only a rare few are known, O Nanak, to have obtained the True Lord. ||34||1||3||

Explicación

- Guru Amardas Ji, Página : 755-756

Rag Suji, Mejl Guru Amar Das, Tercer Canal Divino.
Un Dios Creador del Universo, por la Gracia del Verdadero Guru
No alabes al mundo que se va a ir;
no alabes a la gente que será reducida a polvo. (1)
¡Gloria a mi Señor Eterno!
A Él lo alabo, Él es el Verdadero Ser Autónomo.(1-Pausa)
Los arrogantes Manmukjs enamorados del mundo son consumidos por su propia ansiedad.
Son castigados en el recinto de Yama y no obtienen una oportunidad otra vez.(2)
Fructífera es la vida del ser consciente en Dios cuando está entonado en la Palabra del Shabd.
Su interior está iluminado por el Señor Todo Prevaleciente y ahí habita en la Paz de su Ser. (3)
La ansiedad de los que abandonan la Palabra del Shabd del Guru
y aman a otro que no sea Dios, se vuelve constante, ya que son quemados por el fuego de sus deseos. (4)
Ellos aman a los malhechores y sienten celos de los Santos.
Ellos mismos pierden el mérito de la vida y hacen que todas sus generaciones sean destruidas.(5)
No es bueno calumniar a nadie; sólo los tontos y arrogantes Manmukjs se atreven,
sus semblantes son negrecidos y son arrojados a las oscuras profundidades de su propia conciencia. (6)
La mente se vuelve como su pensamiento y actúa de tal forma.
Lo que sea que uno siembra, eso cosecha; ¿qué más puede uno decir acerca de esto?(7)
Los hombres grandiosos hablan siempre por el bien de otros;
son las Piscinas de Néctar y la avaricia nunca los seduce.(8)
El hombre de Mérito obtiene la Virtud e instruye a otros a su manera.
Afortunados son los que aprenden de tal ser, porque viven siempre en el Naam, el Nombre del Señor.(9)
Aquél que creó la Tierra también la sostiene,
pues el Uno Solo, es el Dador, el Dios, el Maestro Verdadero.(10)
Ese Uno Verdadero está en ti; trata de lograr Su Visión por la Gracia del Guru.
A Aquél que te bendice con Su Perdón y te une a Su Ser, Alábalo.(11)
La mente es impura; ¿cómo es que se puede unir con la Verdad Inmaculada del Señor?
Si el Señor Mismo lo une a Su Ser a través de Su Palabra quema su ego negativo.(12)
Maldita es la existencia en el mundo si uno abandona al Verdadero Uno,
pero si el Señor le tiene Compasión, uno Lo alaba y puede meditar en la Palabra del Shabd del Guru. (13)
Si el Guru Verdadero nos une con el Señor, alabamos al Uno Verdadero en la mente.
Una vez unidos, ya no nos separamos y así vivimos bendecidos con el Amor del Guru.(14)
Así alabamos al Señor Bienamado meditando en la Palabra del Shabd del Guru.
Obteniendo al Señor Bienamado, nosotros, Sus esposas, logramos la Felicidad y la Gloria.(15)
La mente del ególatra no es atraída por la Palabra del Shabd, pues es dura e impía.
Es como la serpiente que, aunque sea alimentada de leche, no pierde su gusto por morder.(16)
Cuando el Señor Mismo lo hace todo y Él Mismo perdona todo, ¿a quién más le podemos ir a preguntar?
Él es el Señor Perdonador, mediante las Enseñanzas del Guru la mugre es lavada y es Embellecido con la Verdad. (17)
Verdad es el Rey Mercader, Verdaderos los que lo atienden, y los falsos no están aprobados en la Corte del Señor,
pues no aman la Verdad del Señor y son consumidos por el dolor de la maldad. (18)
El mundo entero vaga en la suciedad del egoísmo, y nace para morir y muere para nacer una y otra vez
de acuerdo al Karma de sus pasadas acciones, el cual nadie puede borrar. (19)
Si uno se une a la Saad Sangat, la Sociedad de los Santos, uno ama la Verdad del Señor,
alaba al Uno Verdadero, Lo eleva en su mente y es aclamado Verdadero en la Corte del Señor. (20)
Maravillosa es la Sabiduría del Guru Perfecto que nos guía en la meditación del Naam,
pero infectados por la gran maldad del ego, somos impedidos desde el interior a seguir el Sendero del Señor.(21)
Con toda humildad alabo siempre a mi Guru y me postro a Sus Pies.
Entregándole mi cuerpo y mi mente, anulo mi ego negativo. (22)
Torcido por la lucha interna uno es destruido; mejor entona tu ser en el Señor
y disipa tu idea de “lo mío” para que te fundas en la Verdad del Señor. (23)
Aquéllos que encuentran al Verdadero Guru son como hermanos, viven entonados en el Verdadero Guru.
. Los que se aferran a la Verdad del Señor, ya no se encuentran más separados del Señor y prueban ser Verdaderos en la Corte Divina. (24)
Los que viven en el Uno Verdadero son nuestros hermanos y amigos,
ellos queman sus errores como paja y en sus vidas conservan siempre la Virtud.(25)
La Dicha llega a sus mentes y se dedican a la Alabanza Verdadera del Señor.
A través de la Palabra del Shabd del Guru ellos comercian sólo en la Verdad y cosechan el Fruto del Nombre del Señor.(26)
Usando conductas dudosas obtenemos plata y oro, pero éstos no se van con nosotros al final.
Sin el Nombre del Señor de nada nos sirven y somos engañados por la muerte. (27)
El alimento de la mente es el Nombre del Señor; Alábalo en tu ser.
Este Tesoro nunca se agota y se conserva en aquéllos Gurmukjs que ven hacia Dios. (28)
La mente, desviada por el mismo Dios, deja el mundo sin Honor.
¡Tantos son engañados por el amor al otro! Es mejor vivir en el Verdadero Señor a través de la Palabra del Shabd del Guru. (29)
Uno no puede evaluar al Señor; nadie puede escribir la Alabanza entera del Señor.
Si el cuerpo y la mente están imbuidos en la Palabra del Shabd del Guru, uno se inmerge en Dios. (30)
Nuestro Señor es Maravilloso; Él nos llena con Su Amor espontáneamente.
Sí, la Esposa está imbuida en el Amor del Señor y se inmerge profundamente en Su Ser. (31)
Aquéllos que sirven al Guru Verdadero se unen con su Dios, sin importar qué tan larga haya sido su separación
En su interior alaban el Tesoro Inexhausto del Nombre Ambrosial y de forma espontánea habitan en Su Alabanza. (32)
Ellos ya no vuelven a nacer ni mueren ni sufren dolor;
sí, a quien sea que el Guru salva se regocija en la Dicha de su Señor. (33)
Los que están unidos con nosotros son nuestros compañeros eternos para no separarse jamás.
Sin embargo, escasos son aquéllos que logran la Verdad de Dios.(34-1-3)

Explication

- Guru Amardas Ji, Page : 755-756

Raag Soohee, Troisième Mehl, Dixième Maison :
Un Dieu Créateur Universel. Par la grâce du vrai gourou :
Ne pas les louanges du monde, il est tout simplement disparaître।
Ne louez pas d'autres personnes; ils mourront et retourne à la poussière। । । 1 । ।
Waaho! Waaho! Salut, salut à mon seigneur et maître।
Comme Gurmukh, jamais l'éloge de celui qui est éternellement vrai, indépendant et sans soucis। । । 1 । । pause । ।
Faire des amitiés mondaines, le manmukhs volontaire brûler et mourir।
Dans la ville de la mort, ils sont pieds et poings liés et battu; cette occasion ne doit jamais revenir। । । 2 । ।
La vie des gurmukhs sont fructueux et béni, ils se sont engagés à la vraie parole de l'Shabad।
Leurs âmes sont illuminées par le seigneur, et ils vivent dans la paix et de plaisir। । । 3 । ।
Ceux qui oublient le mot de Shabad du gourou sont plongés dans l'amour de la dualité।
Leur faim et la soif ne les laissez jamais, et jour et nuit, ils errent dans la combustion। । । 4 । ।
Ceux qui font des amitiés avec les méchants, et l'animosité port pour les saints,
Noieront avec leurs familles, et leur lignée entière doit être effacé। । । 5 । ।
Il n'est pas bon pour calomnier personne, mais l'insensé, manmukhs volontaire encore le faire।
Les visages des calomniateurs noircissent, et ils tomberont dans l'enfer le plus horrible। । । 6 । ।
O esprit, comme vous le servir, alors ne vous devenez, comme le sont les actes que vous faites।
Quel que soit votre plante vous-même, c'est ce que tu auras à manger, rien d'autre ne peut être dit à ce sujet। । । 7 । ।
Le discours des êtres spirituel a un but plus élevé।
Ils sont remplis à plus fluide avec le nectar d'ambroisie, et ils n'ont absolument pas la cupidité à tous। । । 8 । ।
Le vertueux accumuler de la vertu, et enseigner aux autres।
Ceux qui répondent avec eux sont si beaucoup de chance; nuit et jour, ils chantent le naam, le nom du seigneur। । । 9 । ।
Celui qui a créé l'univers, donne la nourriture à elle।
Le Seigneur seul est le dispensateur grande। Lui-même est le véritable maître। । । 10 । ।
C'est vrai seigneur est toujours avec vous; l'Gurmukh est béni avec son regard de la grâce।
Il doit lui-même vous pardonne, et vous fondre dans lui-même; toujours chérir et contempler Dieu। । । 11 । ।
L'esprit est impur, et seule la véritable seigneur est pur। Alors comment peut-il fusionner en lui?
Dieu se confond en lui-même, et puis il reste fusionné; par la parole de son Shabad, l'ego est brûlée। । । 12 । ।
Maudit soit la vie dans ce monde, de celui qui oublie son seigneur véritable époux।
Le Seigneur accorde sa miséricorde, et elle ne lui fait pas oublier, si elle envisage les enseignements du gourou। । । 13 । ।
Le vrai gourou l'unit, et donc elle reste unie avec lui, avec le véritable seigneur inscrit dans son cœur।
Et si unie, elle ne sera pas de nouveau séparés, elle demeure dans l'amour et l'affection du gourou। । । 14 । ।
Je loue mon seigneur mari, en contemplant le mot de Shabad du gourou।
Rencontre avec mon bien-aimé, j'ai trouvé la paix, je suis son âme la plus belle et heureuse-épouse। । । 15 । ।
L'esprit de l'manmukh volontaire n'est pas ramolli; sa conscience est totalement polluée et de la pierre de cœur।
Même si le serpent venimeux est nourri au lait, il doit encore être rempli de poison। । । 16 । ।
Il se fait - qui d'autre dois-je demander? Il est lui-même le seigneur pardonne।
Grâce à l'enseignement du gourou, la crasse est emporté, et puis, on est embelli avec l'ornement de la vérité। । । 17 । ।
True est le banquier, et vrai sont ses traders। Les faux ne peut pas y rester।
Ils n'aiment pas la vérité - ils sont consumés par leur douleur। । । 18 । ।
Le monde se promène dans la boue de l'égoïsme, il meurt, et est re-né, et encore plus।
Il agit en conformité avec le karma de ses actions passées, que personne ne peut effacer। । । 19 । ।
Mais s'il se joint à la société des saints, puis il vient d'embrasser l'amour de la vérité।
Saluant le véritable seigneur avec un esprit sincère, il devient vrai dans la cour du véritable seigneur। । । 20 । ।
Les enseignements du gourou parfaite sont parfaits; méditer sur le Naam, le nom du Seigneur, jour et nuit।
L'égoïsme et la vanité sont terribles maladies; tranquillité et le calme de l'intérieur। । । 21 । ।
Je loue mon gourou, se prosterner devant lui encore et encore, je tombe à ses pieds।
Je place mon corps et mon esprit en offrant à lui, l'éradication de l'auto-suffisance de l'intérieur। । । 22 । ।
L'indécision mène à la ruine; concentrer votre attention sur l'unique Seigneur।
Renoncer à l'égoïsme et la vanité, et de rester fusionnés dans la vérité। । । 23 । ।
Ceux qui rencontrent le véritable gourou sont mes frères et sœurs du destin, ils se sont engagés à la vraie parole de l'Shabad।
Ceux qui se confondent avec le véritable seigneur ne doit pas être séparés, ils sont jugés pour être vrai dans la cour du seigneur। । । 24 । ।
Ils sont mes frères et sœurs du destin, et ils sont mes amis, qui servent le vrai seigneur।
Ils vendent leurs péchés et leurs démérites comme de la paille et entrent dans le partenariat de la vertu. ||25||
Dans le partenariat de la vertu, la paix jusqu'à puits, et ils exécutent vrai culte de dévotion।
Ils agissent selon la Vérité, à travers la Parole du Shabad du Guru, et ils gagnent le profit du Naam. ||26||
Or et l'argent peut être gagné par commettre des péchés, mais ils ne vont pas avec vous quand vous mourrez।
Rien ne vous accompagner dans la fin, sauf le nom, tous sont pillées par le messager de la mort। । । 27 । ।
Le nom du Seigneur est la nourriture de l'esprit; le chérir, et conserver soigneusement dans votre cœur।
Cette nourriture est inépuisable, il est toujours avec le gurmukhs। । । 28 । ।
O esprit, si vous oubliez le seigneur primal, vous partir, après avoir perdu votre honneur।
Ce monde est plongé dans l'amour de la dualité; suivre les enseignements du gourou, et de méditer sur le véritable seigneur। । । 29 । ।
La valeur du Seigneur ne peut être estimée, le Seigneur les louanges ne peut pas être écrit।
Lorsque son esprit et le corps sont à l'écoute de la Parole de Shabad du gourou, on reste fusionné dans le Seigneur। । । 30 । ।
Mon mari est ludique seigneur, il m'a imprégné de son amour, avec une aisance naturelle।
L'âme-épouse est imprégné de son amour, quand son seigneur mari se confond avec son être। । । 31 । ।
Même ceux qui ont été séparés pendant si longtemps, sont réunis avec lui, quand ils servent le véritable gourou।
Les neuf trésors du naam, le nom du Seigneur, sont profondément dans le noyau de l'auto; les consommer, ils sont encore jamais épuisé। Chant de la glorieuse louanges du Seigneur, avec une aisance naturelle। । । 32 । ।
Ils ne sont pas nés, et ils ne meurent pas, ils ne souffrent pas de douleur।
Ceux qui sont protégés par le gourou sont enregistrés। Ils célèbrent avec le Seigneur। । । 33 । ।
Ceux qui sont unis avec le Seigneur, l'ami vrai, ne sont pas séparés de nouveau; nuit et jour, ils restent mélangés avec lui।
Dans ce monde, seuls quelques rares sont connus, ô Nanak, à avoir obtenu le véritable seigneur। । । 34 । । 1 । । 3 । ।

Erläuterung

- Guru Amardas Ji, Page : 755-756

Raag Soohee, Drittes Mehl, Zehntes Haus:
Ein universeller Schöpfergott. Durch die Gnade des wahren Gurus:
Lobe die Welt nicht; sie wird einfach vergehen.
Lobe andere Leute nicht; sie werden sterben und zu Staub werden. ||1||
Waaho! Waaho! Heil, Heil meinem Herrn und Meister.
Lobe als Gurmukh für immer den Einen, der für immer wahrhaftig, unabhängig und sorglos ist. ||1||Pause||
Beim Schließen weltlicher Freundschaften verbrennen und sterben die eigensinnigen Manmukhs.
In der Stadt des Todes werden sie gefesselt, geknebelt und geschlagen. Diese Gelegenheit wird nie wieder kommen. ||2||
Das Leben der Gurmukhs ist fruchtbar und gesegnet; sie sind dem Wahren Wort des Shabad verpflichtet.
Ihre Seelen werden vom Herrn erleuchtet und sie leben in Frieden und Freude. ||3||
Diejenigen, die die Worte des Shabad des Gurus vergessen, sind in der Liebe zur Dualität vertieft.
Ihr Hunger und Durst verlassen sie nie und sie wandern Tag und Nacht brennend umher. ||4||
Diejenigen, die Freundschaften mit den Bösen schließen und Feindseligkeit gegenüber den Heiligen hegen,
werden mit ihren Familien ertrinken und ihre gesamte Linie wird ausgelöscht werden. ||5||
Es ist nicht gut, jemanden zu verleumden, aber die dummen, eigensinnigen Manmukhs tun es trotzdem.
Die Gesichter der Verleumder werden schwarz und sie fallen in die schrecklichste Hölle. ||6||
O Geist, während du dienst, wirst du zu etwas Besonderem und ebenso sind die Taten, die du tust.
Was du selbst anpflanzt, das sollst du essen, mehr lässt sich hierzu nicht sagen. ||7||
Die Sprache der großen geistigen Wesen verfolgt einen höheren Zweck.
Sie sind bis zum Rand mit Ambrosiennektar gefüllt und empfinden überhaupt keine Gier. ||8||
Die Tugendhaften sammeln Tugenden und lehren andere.
Diejenigen, die ihnen begegnen, haben großes Glück; Tag und Nacht singen sie Naam, den Namen des Herrn. ||9||
Derjenige, der das Universum erschaffen hat, gibt ihm auch seinen Erhalt.
Der Eine Herr allein ist der Große Geber. Er Selbst ist der Wahre Meister. ||10||
Dieser wahre Herr ist immer bei Ihnen; der Gurmukh ist mit seinem Blick der Gnade gesegnet.
Er selbst wird dir vergeben und dich in sich aufnehmen. Schätzt und denkt für immer an Gott. ||11||
Der Geist ist unrein; nur der Wahre Herr ist rein. Wie kann er also in Ihn einsinken?
Gott lässt es in sich aufgehen, und dann bleibt es darin eingeschlossen; durch das Wort Seines Shabad wird das Ego verbrannt. ||12||
Verflucht ist das Leben in dieser Welt für jemanden, der seinen wahren Ehemann, Herrn, vergisst.
Der Herr gewährt ihr seine Gnade, und sie vergisst ihn nicht, wenn sie über die Lehren des Gurus nachdenkt. ||13||
Der Wahre Guru vereint sie, und so bleibt sie mit ihm vereint, wobei der Wahre Herr in ihrem Herzen verankert ist.
Und so vereint wird sie nicht wieder getrennt werden; sie bleibt in der Liebe und Zuneigung des Gurus. ||14||
Ich preise meinen Mann, den Herrn, und denke über die Worte des Shabad des Gurus nach.
Durch die Begegnung mit meinem Geliebten habe ich Frieden gefunden. Ich bin seine schönste und glücklichste Seelenbraut. ||15||
Der Geist des eigenwilligen Manmukh wird nicht erweicht; sein Bewusstsein ist völlig verdorben und hat ein hartes Herz.
Selbst wenn man die Giftschlange mit Milch füttert, ist sie dennoch voller Gift. ||16||
Er selbst tut es – wen sonst sollte ich fragen? Er selbst ist der vergebende Herr.
Durch die Lehren des Gurus wird der Schmutz abgewaschen und man wird mit dem Schmuck der Wahrheit geschmückt. ||17||
Wahrhaftig ist der Bankier, und wahrhaftig sind seine Händler. Die Falschen können dort nicht bleiben.
Sie lieben die Wahrheit nicht – ihr Schmerz verzehrt sie. ||18||
Die Welt irrt im Schmutz des Egoismus umher; sie stirbt und wird immer wieder neu geboren.
Er handelt im Einklang mit dem Karma seiner vergangenen Taten, das niemand auslöschen kann. ||19||
Doch wenn er der Gesellschaft der Heiligen beitritt, beginnt er, die Liebe zur Wahrheit anzunehmen.
Indem er den Wahren Herrn mit aufrichtigem Geist lobt, wird er am Hof des Wahren Herrn wahrhaftig. ||20||
Die Lehren des vollkommenen Gurus sind vollkommen; meditiere Tag und Nacht über Naam, den Namen des Herrn.
Egoismus und Eigendünkel sind schlimme Krankheiten; Ruhe und Stille kommen von innen. ||21||
Ich preise meinen Guru, verneige mich immer wieder vor ihm und falle ihm zu Füßen.
Ich opfere Ihm meinen Körper und Geist und beseitige die Selbstgefälligkeit von innen. ||22||
Unentschlossenheit führt zum Verderben; konzentrieren Sie Ihre Aufmerksamkeit auf den Einen Herrn.
Verzichte auf Egoismus und Eigendünkel und bleibe in der Wahrheit verwurzelt. ||23||
Diejenigen, die dem Wahren Guru begegnen, sind meine Schicksalsgeschwister; sie sind dem Wahren Wort des Shabad verpflichtet.
Diejenigen, die mit dem Wahren Herrn verschmelzen, werden nicht wieder getrennt. Sie werden im Gericht des Herrn als Wahrhaftige beurteilt. ||24||
Sie sind meine Schicksalsgeschwister und meine Freunde, die dem Wahren Herrn dienen.
Sie verkaufen ihre Sünden und Verfehlungen wie Stroh und gehen eine Partnerschaft der Tugend ein. ||25||
In der tugendhaften Partnerschaft entsteht Frieden und die beiden verrichten einen wahren, hingebungsvollen Gottesdienst.
Sie handeln in Wahrheit durch das Wort des Shabad des Gurus und erzielen den Gewinn des Naam. ||26||
Durch das Begehen von Sünden kann man Gold und Silber verdienen, aber man wird sie nicht mitnehmen, wenn man stirbt.
Nichts wird am Ende mit dir gehen, außer dem Namen; alles wird vom Todesboten geplündert. ||27||
Der Name des Herrn ist die Nahrung des Geistes. Schätzen Sie ihn und bewahren Sie ihn sorgfältig in Ihrem Herzen.
Diese Nahrung ist unerschöpflich, sie ist immer bei den Gurmukhs. ||28||
O Geist, wenn du den Urherrn vergisst, wirst du mit verlorener Ehre davongehen.
Diese Welt ist in die Liebe zur Dualität vertieft; folge den Lehren des Gurus und meditiere über den Wahren Herrn. ||29||
Der Wert des Herrn lässt sich nicht ermessen; das Lob des Herrn lässt sich nicht aufschreiben.
Wenn Körper und Geist auf die Worte des Shabad des Gurus eingestimmt sind, bleibt man im Herrn versunken. ||30||
Mein Herr ist verspielt. Er hat mich mit seiner Liebe und natürlicher Leichtigkeit erfüllt.
Die Seelenbraut wird von seiner Liebe erfüllt, wenn ihr Herr, ihr Gemahl, sie in sein Wesen aufnimmt. ||31||
Sogar diejenigen, die so lange getrennt waren, werden wieder mit Ihm vereint, wenn sie dem Wahren Guru dienen.
Die neun Schätze des Naam, des Namens des Herrn, liegen tief im Innersten des Selbst; sie verbrauchen sie, sind aber nie erschöpft. Singe mit natürlicher Leichtigkeit die glorreichen Lobpreisungen des Herrn. ||32||
Sie werden nicht geboren und sie sterben nicht; sie erleiden keine Schmerzen.
Diejenigen, die vom Guru beschützt werden, sind gerettet. Sie feiern mit dem Herrn. ||33||
Diejenigen, die mit dem Herrn, dem Wahren Freund, vereint sind, werden nicht wieder getrennt; sie bleiben Tag und Nacht mit Ihm verbunden.
In dieser Welt sind nur wenige bekannt, oh Nanak, die den Wahren Herrn gefunden haben. ||34||1||3||

Explicação

- Guru Amardas Ji, Page : 755-756

Raag Soohee, Terceiro Mehl, Décima Casa:
Um Deus Criador Universal. Pela Graça do Verdadeiro Guru:
Não elogie o mundo; simplesmente desaparecerá.
Não elogie outras pessoas; eles morrerão e virarão pó. ||1||
Uau! Uau! Salve, salve meu Senhor e Mestre.
Como Gurmukh, louve para sempre Aquele que é sempre Verdadeiro, Independente e Despreocupado. ||1||Pausa||
Fazendo amizades mundanas, os obstinados manmukhs queimam e morrem.
Na Cidade da Morte, eles são amarrados, amordaçados e espancados; esta oportunidade nunca mais surgirá. ||2||
A vida dos Gurmukhs é frutífera e abençoada; eles estão comprometidos com a Verdadeira Palavra do Shabad.
Suas almas são iluminadas pelo Senhor e eles habitam em paz e prazer. ||3||
Aqueles que esquecem a Palavra do Shabad do Guru estão absortos no amor da dualidade.
Sua fome e sede nunca os abandonam, e noite e dia eles vagam por aí queimando. ||4||
Aqueles que fazem amizade com os iníquos e nutrem animosidade contra os santos,
se afogarão com suas famílias, e toda a sua linhagem será destruída. ||5||
Não é bom caluniar ninguém, mas os manmukhs tolos e obstinados ainda o fazem.
Os rostos dos caluniadores ficam negros e eles caem no inferno mais horrível. ||6||
Ó mente, à medida que você serve, você também se torna, e o mesmo acontece com as ações que você pratica.
Tudo o que você planta, isso é o que você terá para comer; nada mais pode ser dito sobre isso. ||7||
A fala dos grandes seres espirituais tem um propósito superior.
Eles estão transbordando de Néctar Ambrosial e não têm absolutamente nenhuma ganância. ||8||
Os virtuosos acumulam virtude e ensinam aos outros.
Aqueles que os encontram são muito afortunados; noite e dia, eles cantam o Naam, o Nome do Senhor. ||9||
Aquele que criou o Universo dá-lhe sustento.
Somente o Senhor Único é o Grande Doador. Ele mesmo é o Verdadeiro Mestre. ||10||
Esse Verdadeiro Senhor está sempre com você; o Gurmukh é abençoado com Seu Olhar de Graça.
Ele mesmo o perdoará e o fundirá em Si mesmo; para sempre valorizar e contemplar a Deus. ||11||
A mente é impura; somente o Verdadeiro Senhor é puro. Então, como isso pode se fundir Nele?
Deus a funde em Si mesmo, e então ela permanece fundida; através da Palavra do Seu Shabad, o ego é queimado. ||12||
Amaldiçoada é a vida neste mundo, de quem se esquece de seu Verdadeiro Marido, Senhor.
O Senhor concede Sua Misericórdia, e ela não O esquece, se contemplar os Ensinamentos do Guru. ||13||
O Verdadeiro Guru a une, e assim ela permanece unida a Ele, com o Verdadeiro Senhor consagrado em seu coração.
E tão unida, ela não se separará novamente; ela permanece no amor e na afeição do Guru. ||14||
Eu louvo meu Marido, Senhor, contemplando a Palavra do Shabad do Guru.
Encontrando-me com meu Amado, encontrei a paz; Eu sou Sua mais bela e feliz alma-noiva. ||15||
mente do obstinado manmukh não é abrandada; sua consciência está totalmente poluída e com o coração empedernido.
Mesmo que a cobra venenosa seja alimentada com leite, ela ainda estará cheia de veneno. ||16||
Ele mesmo faz isso - a quem mais devo perguntar? Ele mesmo é o Senhor que perdoa.
Através dos Ensinamentos do Guru, a sujeira é lavada e então a pessoa é embelezada com o ornamento da Verdade. ||17||
Verdadeiro é o banqueiro e verdadeiros são os seus comerciantes. Os falsos não podem permanecer aí.
Eles não amam a Verdade – eles são consumidos pela sua dor. ||18||
O mundo vagueia na sujeira do egoísmo; ele morre e renasce repetidas vezes.
Ele age de acordo com o carma de suas ações passadas, que ninguém pode apagar. ||19||
Mas se ele se juntar à Sociedade dos Santos, então ele abraçará o amor pela Verdade.
Louvando o Verdadeiro Senhor com uma mente verdadeira, ele se torna verdadeiro na Corte do Verdadeiro Senhor. ||20||
Os Ensinamentos do Guru Perfeito são perfeitos; medite no Naam, o Nome do Senhor, dia e noite.
O egoísmo e a presunção são doenças terríveis; a tranquilidade e a quietude vêm de dentro. ||21||
Eu louvo meu Guru; curvando-me diante dele repetidas vezes, caio a seus pés.
Coloco meu corpo e minha mente em oferendas a Ele, erradicando a presunção de dentro. ||22||
A indecisão leva à ruína; concentre sua atenção no Único Senhor.
Renuncie ao egoísmo e à presunção e permaneça imerso na Verdade. ||23||
Aqueles que se encontram com o Verdadeiro Guru são meus Irmãos do Destino; eles estão comprometidos com a Verdadeira Palavra do Shabad.
Aqueles que se fundem com o Verdadeiro Senhor não serão separados novamente; eles são julgados verdadeiros no Tribunal do Senhor. ||24||
Eles são meus irmãos do destino e são meus amigos que servem ao Senhor Verdadeiro.
Eles vendem seus pecados e deméritos como palha e firmam uma parceria de virtude. ||25||
Na parceria da virtude, a paz brota e eles realizam o verdadeiro serviço de adoração devocional.
Eles negociam na Verdade, através da Palavra do Shabad do Guru, e ganham o lucro do Naam. ||26||
Ouro e prata podem ser ganhos cometendo pecados, mas eles não irão com você quando você morrer.
Nada irá com você no final, exceto o Nome; todos são saqueados pelo Mensageiro da Morte. ||27||
O Nome do Senhor é o alimento da mente; valorize-o e preserve-o cuidadosamente em seu coração.
Este alimento é inesgotável; está sempre com os Gurmukhs. ||28||
Ó mente, se você esquecer o Senhor Primordial, você partirá, tendo perdido sua honra.
Este mundo está absorto no amor da dualidade; siga os Ensinamentos do Guru e medite no Verdadeiro Senhor. ||29||
O valor do Senhor não pode ser estimado; os louvores do Senhor não podem ser escritos.
Quando a mente e o corpo estão sintonizados com a Palavra do Shabad do Guru, a pessoa permanece imersa no Senhor. ||30||
Meu Marido, Senhor, é brincalhão; Ele me imbuiu com Seu Amor, com facilidade natural.
A alma-noiva fica imbuída de Seu Amor, quando seu Marido Senhor a funde em Seu Ser. ||31||
Mesmo aqueles que estiveram separados por tanto tempo, são reunidos com Ele, quando servem o Verdadeiro Guru.
Os nove tesouros do Naam, o Nome do Senhor, estão nas profundezas do núcleo do eu; consumindo-os, eles ainda nunca se esgotam. Cante os Louvores Gloriosos do Senhor, com natural facilidade. ||32||
Eles não nascem e não morrem; eles não sofrem com dor.
Aqueles que são protegidos pelo Guru são salvos. Eles celebram com o Senhor. ||33||
Aqueles que estão unidos ao Senhor, o Verdadeiro Amigo, não se separam novamente; noite e dia, eles permanecem mesclados com Ele.
Neste mundo, apenas alguns raros são conhecidos, ó Nanak, por terem obtido o Verdadeiro Senhor. ||34||1||3||

व्याख्या

- ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ, आंग : 755-756

राग सूही, तीसरा महल, दसवां घर:
एक सर्वव्यापक सृष्टिकर्ता ईश्वर। सच्चे गुरु की कृपा से:
संसार की प्रशंसा मत करो; यह अपने आप समाप्त हो जायेगा।
दूसरे लोगों की प्रशंसा मत करो; वे मर जाएंगे और धूल में मिल जाएंगे। ||१||
वाह! वाह! जय हो, मेरे प्रभु और स्वामी की जय हो।
गुरुमुख के रूप में, सदैव उसकी स्तुति करो जो सदैव सत्य, स्वतंत्र और निश्चिंत है। ||१||विराम||
सांसारिक मित्रता करते हुए स्वेच्छाचारी मनमुख जलकर मर जाते हैं।
मृत्यु के नगर में उन्हें बाँध दिया जाता है, उनका मुंह बंद कर दिया जाता है और उन्हें पीटा जाता है; यह अवसर फिर कभी नहीं आएगा। ||२||
गुरुमुखों का जीवन फलदायी और धन्य है; वे शबद के सच्चे शब्द के प्रति प्रतिबद्ध हैं।
उनकी आत्माएँ प्रभु द्वारा प्रकाशित होती हैं, और वे शांति और आनंद में रहते हैं। ||३||
जो लोग गुरु के शब्द को भूल जाते हैं, वे द्वैत के प्रेम में लीन रहते हैं।
उनकी भूख-प्यास कभी उनसे पीछा नहीं छुड़ाती और रात-दिन वे जलते हुए घूमते रहते हैं। ||४||
जो लोग दुष्टों से मित्रता करते हैं और संतों से द्वेष रखते हैं,
अपने परिवारों के साथ डूब जाएंगे, और उनका पूरा वंश नष्ट हो जाएगा। ||५||
किसी की निन्दा करना अच्छा नहीं है, परन्तु मूर्ख, स्वेच्छाचारी मनमुख फिर भी ऐसा करते हैं।
निन्दकों के चेहरे काले हो जाते हैं और वे सबसे भयानक नरक में गिर जाते हैं। ||६||
हे मन, जैसी तू सेवा करता है, वैसा ही तू बन जाता है, और वैसे ही कर्म भी तू करता है।
जो कुछ तुम स्वयं बोओगे, वही तुम्हें खाना पड़ेगा; इसके अतिरिक्त और कुछ नहीं कहा जा सकता। ||७||
महान आध्यात्मिक व्यक्तियों की वाणी का उद्देश्य उच्चतर होता है।
वे अमृत से भरपूर हैं और उनमें लोभ बिलकुल भी नहीं है। ||८||
पुण्यवान लोग पुण्य संचित करते हैं और दूसरों को सिखाते हैं।
जो उनसे मिलते हैं, वे कितने भाग्यशाली हैं; वे रात-दिन भगवान का नाम जपते हैं। ||९||
जिसने ब्रह्माण्ड का निर्माण किया है, वही उसे पोषण देता है।
एक प्रभु ही महान दाता है। वही स्वयं सच्चा स्वामी है। ||१०||
वह सच्चा प्रभु सदैव तुम्हारे साथ है; गुरुमुख को उसकी कृपा दृष्टि का आशीर्वाद प्राप्त है।
वह स्वयं तुम्हें क्षमा करेगा और अपने में मिला लेगा; सदा ईश्वर को स्मरण करो और उसका चिंतन करो। ||११||
मन तो अशुद्ध है, शुद्ध तो केवल सच्चा भगवान ही है, फिर वह उसमें कैसे लीन हो सकता है?
भगवान उसे अपने में लीन कर लेते हैं और फिर वह लीन ही रहता है; उनके शब्द के द्वारा अहंकार भस्म हो जाता है। ||१२||
इस संसार में उस व्यक्ति का जीवन शापित है जो अपने सच्चे पति भगवान को भूल जाता है।
यदि वह गुरु की शिक्षाओं का मनन करती है, तो भगवान अपनी दया प्रदान करते हैं और वह उन्हें नहीं भूलती। ||१३||
सच्चा गुरु उसे एक कर देता है, और इस प्रकार वह उसके साथ एक हो जाती है, तथा सच्चा प्रभु उसके हृदय में प्रतिष्ठित हो जाता है।
और इस प्रकार एक हो जाने पर वह फिर कभी अलग नहीं होती; वह गुरु के प्रेम और स्नेह में रहती है। ||१४||
मैं गुरु के शब्द का चिंतन करते हुए अपने पति भगवान की स्तुति करती हूँ।
अपने प्रियतम से मिलकर मुझे शांति मिल गई है; मैं उनकी सबसे सुन्दर और प्रसन्न आत्मा-वधू हूँ। ||१५||
स्वेच्छाचारी मनमुख का मन कोमल नहीं होता; उसकी चेतना पूर्णतया प्रदूषित और पाषाण हृदय होती है।
विषैले साँप को यदि दूध पिलाया जाए तो भी वह विष से भर जाता है। ||१६||
वह स्वयं क्षमा करने वाला प्रभु है - मैं और किससे पूछूं? वह स्वयं क्षमा करने वाला प्रभु है।
गुरु की शिक्षा से मल धुल जाता है और फिर मनुष्य सत्य के आभूषण से सुशोभित हो जाता है। ||१७||
सच्चा है बैंकर, सच्चा है उसका व्यापारी। झूठे लोग वहाँ नहीं रह सकते।
वे सत्य से प्रेम नहीं करते - वे अपने दुःख से ग्रसित रहते हैं। ||१८||
संसार अहंकार की गंदगी में घूमता रहता है; बार-बार मरता है और जन्म लेता है।
वह अपने पूर्व कर्मों के अनुसार कार्य करता है, जिसे कोई मिटा नहीं सकता। ||१९||
लेकिन यदि वह संतों के समाज में शामिल हो जाता है, तो वह सत्य के प्रति प्रेम को अपना लेता है।
सच्चे मन से सच्चे प्रभु की स्तुति करता हुआ, वह सच्चे प्रभु के दरबार में सच्चा हो जाता है। ||२०||
पूर्ण गुरु की शिक्षा पूर्ण है; दिन-रात भगवान के नाम का ध्यान करो।
अहंकार और आत्म-दंभ भयंकर रोग हैं; शांति और स्थिरता भीतर से आती है। ||२१||
मैं अपने गुरु की स्तुति करता हूँ, उन्हें बार-बार प्रणाम करता हूँ, उनके चरणों पर गिरता हूँ।
मैं अपना शरीर और मन उनको अर्पण कर देता हूँ, अपने भीतर से अहंकार को मिटा देता हूँ। ||२२||
अनिर्णय विनाश की ओर ले जाता है; अपना ध्यान एकमात्र प्रभु पर केन्द्रित करो।
अहंकार और दंभ का त्याग करो और सत्य में लीन रहो। ||२३||
जो लोग सच्चे गुरु से मिलते हैं वे मेरे भाग्य के भाई-बहन हैं; वे शब्द के सच्चे शब्द के प्रति प्रतिबद्ध हैं।
जो लोग सच्चे प्रभु में लीन हो जाते हैं, वे फिर कभी अलग नहीं होते; वे प्रभु के दरबार में सच्चे ठहराए जाते हैं। ||२४||
वे मेरे भाग्य के भाई-बहन हैं, और वे मेरे मित्र हैं, जो सच्चे भगवान की सेवा करते हैं।
वे अपने पापों और अवगुणों को भूसे की तरह बेच देते हैं और पुण्य की साझेदारी में शामिल हो जाते हैं। ||२५||
सद्गुण की साझेदारी में, शांति बढ़ती है, और वे सच्ची भक्तिपूर्ण आराधना सेवा करते हैं।
वे गुरु के वचन के द्वारा सत्य का व्यवहार करते हैं और नाम का लाभ कमाते हैं। ||२६||
सोना और चांदी पाप करके कमाए जा सकते हैं, लेकिन मरने पर वे आपके साथ नहीं जाएंगे।
अन्त में नाम के अतिरिक्त कुछ भी तुम्हारे साथ नहीं जायेगा; मृत्यु का दूत सब कुछ लूट लेगा। ||२७||
भगवान का नाम मन का पोषण है; इसे संजोकर रखो और अपने हृदय में सावधानी से सुरक्षित रखो।
यह पोषण अक्षय है, यह सदैव गुरुमुखों के पास रहता है। ||२८||
हे मन, यदि तू आदि प्रभु को भूल गया तो तू अपना सम्मान खोकर चला जाएगा।
यह संसार द्वैत के प्रेम में लीन है; गुरु की शिक्षा का पालन करो और सच्चे भगवान का ध्यान करो। ||२९||
भगवान का मूल्य नहीं आंका जा सकता; भगवान की स्तुति लिखी नहीं जा सकती।
जब मनुष्य का मन और शरीर गुरु के शब्द के साथ जुड़ जाता है, तो वह प्रभु में लीन हो जाता है। ||३०||
मेरे पतिदेव चंचल हैं; उन्होंने सहजता से मुझे अपने प्रेम से ओतप्रोत कर दिया है।
आत्मा-वधू उनके प्रेम से ओतप्रोत हो जाती है, जब उसका पति भगवान उसे अपने अस्तित्व में विलीन कर लेते हैं। ||३१||
जो लोग बहुत समय से बिछड़े हुए हैं, वे भी सच्चे गुरु की सेवा करके उनसे पुनः मिल जाते हैं।
नाम के नौ कोष आत्मा के भीतर गहरे में स्थित हैं; उनका सेवन करने पर भी वे कभी समाप्त नहीं होते। सहजता से भगवान की महिमामय स्तुति का कीर्तन करो। ||३२||
वे न तो जन्म लेते हैं, न मरते हैं; उन्हें कोई कष्ट नहीं होता।
जो गुरु द्वारा रक्षित हैं, वे बच जाते हैं। वे प्रभु के साथ उत्सव मनाते हैं। ||३३||
जो लोग सच्चे मित्र भगवान के साथ एक हो जाते हैं, वे फिर कभी अलग नहीं होते; वे रात-दिन उसी के साथ जुड़े रहते हैं।
हे नानक! इस संसार में केवल कुछ ही विरले लोग हैं, जिन्होंने सच्चे प्रभु को प्राप्त किया है। ||34||1||3||