ਹੁਮਕਨਾਮਾ/HUKAMNAMA

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥
ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਹੁਕਮਿ ਸਭ ਸਾਜੀ ॥
ਆਪੇ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ਨਿਵਾਜੀ ॥
ਆਪੇ ਨਿਆਉ ਕਰੇ ਸਭੁ ਸਾਚਾ ਸਾਚੇ ਸਾਚਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧॥
ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਹੈ ਆਕਾਰਾ ॥
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਪਸਰਿਆ ਪਾਸਾਰਾ ॥
ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਭਸਮੈ ਕੀ ਢੇਰੀ ਖੇਹੂ ਖੇਹ ਰਲਾਇਦਾ ॥੨॥
ਕਾਇਆ ਕੰਚਨ ਕੋਟੁ ਅਪਾਰਾ ॥
ਜਿਸੁ ਵਿਚਿ ਰਵਿਆ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰਾ ॥
ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਾਵੈ ਸਦਾ ਗੁਣ ਸਾਚੇ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੩॥
ਕਾਇਆ ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਹਰਿ ਆਪਿ ਸਵਾਰੇ ॥
ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਵਸੈ ਮੁਰਾਰੇ ॥
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵਣਜਨਿ ਵਾਪਾਰੀ ਨਦਰੀ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੪॥
ਸੋ ਸੂਚਾ ਜਿ ਕਰੋਧੁ ਨਿਵਾਰੇ ॥
ਸਬਦੇ ਬੂਝੈ ਆਪੁ ਸਵਾਰੇ ॥
ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਦਾ ॥੫॥
ਨਿਰਮਲ ਭਗਤਿ ਹੈ ਨਿਰਾਲੀ ॥
ਮਨੁ ਤਨੁ ਧੋਵਹਿ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥
ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਰਹੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਭਗਤਿ ਕਰਾਇਦਾ ॥੬॥
ਇਸੁ ਮਨ ਮੰਦਰ ਮਹਿ ਮਨੂਆ ਧਾਵੈ ॥
ਸੁਖੁ ਪਲਰਿ ਤਿਆਗਿ ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਠਉਰ ਨ ਪਾਵੈ ਆਪੇ ਖੇਲੁ ਕਰਾਇਦਾ ॥੭॥
ਆਪਿ ਅਪਰੰਪਰੁ ਆਪਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥
ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਕਰਣੀ ਸਾਰੀ ॥
ਕਿਆ ਕੋ ਕਾਰ ਕਰੇ ਵੇਚਾਰਾ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੮॥
ਆਪੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਪੂਰਾ ॥
ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਮਹਾਬਲ ਸੂਰਾ ॥
ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਸਚੇ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਦਾ ॥੯॥
ਘਰ ਹੀ ਅੰਦਰਿ ਸਾਚਾ ਸੋਈ ॥
ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥
ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਰਸਨਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦਾ ॥੧੦॥
ਦਿਸੰਤਰੁ ਭਵੈ ਅੰਤਰੁ ਨਹੀ ਭਾਲੇ ॥
ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਬਧਾ ਜਮਕਾਲੇ ॥
ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ਕਬਹੂ ਨ ਤੂਟੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਭਰਮਾਇਦਾ ॥੧੧॥
ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਹੋਰੁ ਕੋਈ ਨਾਹੀ ॥
ਜਬ ਲਗੁ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਨ ਕਮਾਹੀ ॥
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਿਆ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੨॥
ਕਾਮ ਕਰੋਧੁ ਸਬਲ ਸੰਸਾਰਾ ॥
ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵਹਿ ਸਭੁ ਦੁਖ ਕਾ ਪਸਾਰਾ ॥
ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧੩॥
ਪਉਣੁ ਪਾਣੀ ਹੈ ਬੈਸੰਤਰੁ ॥
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਵਰਤੈ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ॥
ਜਿਨਿ ਕੀਤੇ ਜਾ ਤਿਸੈ ਪਛਾਣਹਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਦਾ ॥੧੪॥
ਇਕਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਗਰਬਿ ਵਿਆਪੇ ॥
ਹਉਮੈ ਹੋਇ ਰਹੇ ਹੈ ਆਪੇ ॥
ਜਮਕਾਲੈ ਕੀ ਖਬਰਿ ਨ ਪਾਈ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਇਦਾ ॥੧੫॥
ਜਿਨਿ ਉਪਾਏ ਸੋ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ॥
ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਵੈ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੈ ॥
ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਦਾ ॥੧੬॥੨॥੧੬॥

ਵਿਆਖਿਆ

- ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ, ਅੰਗ : 1059-1060

ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਆਪਣੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪ ਹੀ (ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ) ਪੈਦਾ ਕਰ ਕੇ (ਆਪ ਹੀ) ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਆਪ ਹੀ ਜੀਵਾਂ ਉਤੇ) ਮਿਹਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਆਪਣਾ ਅਟੱਲ ਨਿਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ (ਜੀਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ) ਸਦਾ-ਥਿਰ ਨਾਮ ਵਿਚ ਜੋੜੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ॥੧॥
(ਇਹ ਮਨੁੱਖਾ) ਸਰੀਰ (ਮਾਨੋ ਇਕ) ਕਿਲ੍ਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਦਿੱਸਦਾ-ਸਰੂਪ ਹੈ,
(ਪਰ ਜੇ ਇਸ ਵਿਚ) ਮਾਇਆ ਦਾ ਮੋਹ (ਹੀ ਪ੍ਰਬਲ ਹੈ, ਜੇ ਇਸ ਵਿਚ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਦਾ ਹੀ) ਖਿਲਾਰਾ ਖਿਲਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ,
ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾ (ਇਹ ਸਰੀਰ) ਸੁਆਹ ਦੀ ਢੇਰੀ ਹੀ ਹੈ, (ਮਨੁੱਖ ਹਰਿ-ਨਾਮ ਤੋਂ ਵਾਂਜਿਆ ਰਹਿ ਕੇ ਇਸ ਸਰੀਰ ਨੂੰ) ਮਿੱਟੀ-ਖੇਹ ਵਿਚ ਹੀ ਰੋਲ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ॥੨॥
ਉਹ (ਮਨੁੱਖਾ) ਸਰੀਰ ਬੇਅੰਤ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਸਤੇ (ਮਾਨੋ) ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਿਲ੍ਹਾ ਹੈ,
ਜਿਸ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਬੇਅੰਤ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਹਰ ਵੇਲੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ (ਇਹ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰਾਹੀਂ) ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁਣ ਸਦਾ ਗਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ ॥੩॥
ਇਹ ਮਨੁੱਖਾ ਸਰੀਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ (ਪਵਿੱਤਰ) ਘਰ ਹੈ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਂਦਾ ਹੈ,
ਇਸ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰ-ਦੈਂਤਾਂ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਜਿਹੜੇ ਜੀਵ-ਵਣਜਾਰੇ (ਇਸ ਸਰੀਰ ਵਿਚ) ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਹਰਿ-ਨਾਮ ਦਾ ਵਣਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਭੂ ਮਿਹਰ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ (ਆਪਣੇ ਨਾਲ) ਮਿਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ॥੪॥
ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ (ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ) ਕ੍ਰੋਧ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹਿਰਦੇ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ (ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਨੂੰ) ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ, ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸੰਵਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
(ਪਰ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਹੀ ਮਿਹਰ ਹੈ) ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ (ਜੀਵ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬੈਠਾ ਇਹ ਉੱਦਮ) ਕਰਦਾ ਹੈ, (ਜੀਵ ਪਾਸੋਂ) ਕਰਤਾਰ ਆਪ ਹੀ (ਇਹ ਕੰਮ) ਕਰਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ (ਉਸ ਦੇ) ਮਨ ਵਿਚ (ਆਪਣਾ ਨਾਮ) ਵਸਾਂਦਾ ਹੈ ॥੫॥
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ (ਜੀਵਨ ਨੂੰ) ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ (ਇਕ) ਅਨੋਖੀ (ਦਾਤਿ) ਹੈ।
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਜੁੜ ਕੇ (ਭਗਤੀ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ) ਮਨ ਤਨ ਧੋਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਵਿਚਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
(ਇਸ ਭਗਤੀ ਦੀ ਰਾਹੀਂ) ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸਦਾ ਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ-ਰੰਗ ਵਿਚ ਰੰਗਿਆ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ। (ਪਰ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਹੀ ਹੈ) ਪਰਮਾਤਮਾ ਕਿਰਪਾ ਕਰ ਕੇ (ਆਪ ਹੀ ਜੀਵ ਪਾਸੋਂ ਆਪਣੀ) ਭਗਤੀ ਕਰਾਂਦਾ ਹੈ ॥੬॥
(ਮਨੁੱਖ ਦੇ) ਇਸ ਸਰੀਰ ਵਿਚ (ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ) ਚੰਚਲ ਮਨ (ਹਰ ਵੇਲੇ) ਭਟਕਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ,
(ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੀ) ਪਰਾਲੀ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ ਬੜਾ ਦੁੱਖ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲਾ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ; (ਪਰ ਜੀਵ ਦੇ ਕੀਹ ਵੱਸ? ਉਸ ਪਾਸੋਂ ਇਹ) ਖੇਡ ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪ ਹੀ ਕਰਾਂਦਾ ਹੈ ॥੭॥
ਬੇਅੰਤ ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪ ਹੀ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਹੈ,
(ਨਾਮ ਜਪਣ ਦੀ) ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਕਰਣੀ ਦੇ ਕੇ ਆਪ ਹੀ (ਜੀਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ) ਮਿਲਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜੀਵ ਵਿਚਾਰਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕੋਈ (ਚੰਗਾ ਮੰਦਾ) ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪ ਹੀ ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ ਕਰ ਕੇ (ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਜੀਵ ਨੂੰ) ਜੋੜਦਾ ਹੈ ॥੮॥
(ਪਰਮਾਤਮਾ) ਆਪ ਹੀ (ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ) ਪੂਰਾ ਗੁਰੂ ਮਿਲਾਂਦਾ ਹੈ,
ਤੇ, ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਜੋੜ ਕੇ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਟਾਕਰੇ ਤੇ) ਆਤਮਕ ਬਲ ਵਾਲਾ ਸੂਰਮਾ ਬਣਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ (ਜੀਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ) ਮਿਲਾਂਦਾ ਹੈ, (ਉਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਪਰਲੋਕ ਦੀ) ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। (ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ) ਉਸ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ (ਆਪਣਾ) ਚਿੱਤ ਜੋੜੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ॥੯॥
ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ (ਹਰੇਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ) ਹਿਰਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ,
ਪਰ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਮਨੁੱਖ (ਇਹ ਭੇਤ) ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
(ਜਿਹੜਾ ਇਹ ਭੇਤ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ) ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ (ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ) ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਹਰਿ-ਨਾਮ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਹਰਿ-ਨਾਮ ਜਪਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੧੦॥
(ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਤਿਆਗ ਆਦਿਕ ਵਾਲਾ ਭੇਖ ਧਾਰ ਕੇ ਤੀਰਥ ਆਦਿਕ) ਹੋਰ ਹੋਰ ਥਾਂ ਭੌਂਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ,
ਪਰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਖੋਜਦਾ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਬੱਝਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਤਮਕ ਮੌਤ ਦੇ ਕਾਬੂ ਆਇਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦਾ ਗੇੜ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦਾ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰ ਹੋਰ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਭਟਕਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ ॥੧੧॥
ਕੋਈ ਜਪ ਕੋਈ ਤਪ ਕੋਈ ਸੰਜਮ (ਇਸ ਜੀਵਨ-ਸਫ਼ਰ ਵਿਚ) ਹੋਰ ਕੋਈ ਭੀ ਉੱਦਮ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ,
ਜਦੋਂ ਤਕ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੇ (ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵਸਾਣ ਦੀ) ਕਮਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਜੁੜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਰਿ-ਨਾਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੧੨॥
ਕਾਮ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਜਗਤ ਵਿਚ ਬੜੇ ਬਲੀ ਹਨ,
(ਜੀਵ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿਚ ਫਸੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਪਤਿਆਉਣ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਤੀਰਥ-ਜਾਤ੍ਰਾ ਆਦਿਕ ਧਾਰਮਿਕ ਮਿਥੇ ਹੋਏ) ਅਨੇਕਾਂ ਕਰਮ (ਭੀ) ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਹੀ ਖਿਲਾਰਾ (ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ) ਹੈ।
ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, (ਗੁਰੂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ) ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਜੋੜਦਾ ਹੈ ॥੧੩॥
(ਉਂਞ ਤਾਂ ਇਸ ਸਰੀਰ ਦੇ) ਹਵਾ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ (ਆਦਿਕ ਸਾਦਾ ਜਿਹੇ ਹੀ ਤੱਤ ਹਨ, ਪਰ)
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮਾਇਆ ਦਾ ਮੋਹ (ਆਪਣਾ) ਜ਼ੋਰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ (ਕੋਈ ਵਡ-ਭਾਗੀ) ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੇ (ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ) ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ (ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ) ਮਾਇਆ ਦਾ ਮੋਹ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ॥੧੪॥
ਕਈ (ਜੀਵ ਐਸੇ ਹਨ ਜੋ ਹਰ ਵੇਲੇ) ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਗ੍ਰਸੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਹਉਮੈ ਦਾ ਪੁਤਲਾ ਹੀ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
(ਪਰ ਜਿਸ ਭੀ ਅਜਿਹੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਸ) ਆਤਮਕ ਮੌਤ ਦੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ, ਉਹ ਅੰਤ ਵੇਲੇ ਇੱਥੋਂ ਹੱਥ ਮਲਦਾ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੧੫॥
ਪਰ, (ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਭੀ ਕੀਹ ਵੱਸ?) ਜਿਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ (ਜੀਵ) ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਹਨ ਉਹ ਹੀ (ਇਸ ਆਤਮਕ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਾਣ ਦਾ) ਢੰਗ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
(ਉਹ ਇਹ ਸੂਝ ਜਿਸ ਜੀਵ ਨੂੰ) ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪਾ ਕੇ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ-ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਚਿੱਤ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਰਿ-ਨਾਮ ਵਿਚ ਜੋੜੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ॥੧੬॥੨॥੧੬॥

Explanation

- Guru Amardas Ji, Page : 1059-1060

Maaroo, Third Mehl:
He Himself fashioned the Universe, through the Hukam of His Command.
He Himself establishes and disestablishes, and embellishes with grace.
The True Lord Himself administers all justice; through Truth, we merge in the True Lord. ||1||
The body takes the form of a fortress.
Emotional attachment to Maya has expanded throughout its expanse.
Without the Word of the Shabad, the body is reduced to a pile of ashes; in the end, dust mingles with dust. ||2||
The body is the infinite fortress of gold;
it is permeated by the Infinite Word of the Shabad.
The Gurmukh sings the Glorious Praises of the True Lord forever; meeting his Beloved, he finds peace. ||3||
The body is the temple of the Lord; the Lord Himself embellishes it.
The Dear Lord dwells within it.
Through the Word of the Guru's Shabad, the merchants trade, and in His Grace, the Lord merges them with Himself. ||4||
He alone is pure, who eradicates anger.
He realizes the Shabad, and reforms himself.
The Creator Himself acts, and inspires all to act; He Himself abides in the mind. ||5||
Pure and unique is devotional worship.
The mind and body are washed clean, contemplating the Shabad.
One who remains forever imbued with His Love, night and day - in His Mercy, the Lord inspires him to perform devotional worship service. ||6||
In this temple of the mind, the mind wanders around.
Discarding joy like straw, it suffers in terrible pain.
Without meeting the True Guru, it finds no place of rest; He Himself has staged this play. ||7||
He Himself is infinite; He contemplates Himself.
He Himself bestows Union through actions of excellence.
What can the poor creatures do? Granting forgiveness, He unites them with Himself. ||8||
The Perfect Lord Himself unites them with the True Guru.
Through the True Word of the Shabad, he makes them brave spiritual heroes.
Uniting them with Himself, He bestows glorious greatness; He inspires them to focus their consciousness on the True Lord. ||9||
The True Lord is deep within the heart.
How rare are those who, as Gurmukh, realize this.
The treasure of the Naam abides deep within their hearts; they meditate on the Naam with their tongues. ||10||
He wanders through foreign lands, but does not look within himself.
Attached to Maya, he is bound and gagged by the Messenger of Death.
The noose of death around his neck will never be untied; in the love of duality, he wanders in reincarnation. ||11||
There is no real chanting, meditation, penance or self-control,
as long as one does not live to the Word of the Guru's Shabad.
Accepting the Word of the Guru's Shabad, one obtains Truth; through Truth, one merges in the True Lord. ||12||
Sexual desire and anger are very powerful in the world.
They lead to all sorts of actions, but these only add to all the pain.
Those who serve the True Guru find peace; they are united with the True Shabad. ||13||
Air, water and fire make up the body.
Emotional attachment to Maya rules deep within all.
When one realizes the One who created him, emotional attachment to Maya is dispelled. ||14||
Some are engrossed in emotional attachment to Maya and pride.
They are self-conceited and egotistical.
They never think about the Messenger of Death; in the end, they leave, regretting and repenting. ||15||
He alone knows the Way, who created it.
The Gurmukh, who is blessed with the Shabad, realizes Him.
Slave Nanak offers ths prayer; O Lord, let my consciousness be attached to the True Name. ||16||2||16||

Explicación

- Guru Amardas Ji, Página : 1059-1060

Maru, Mejl Guru Amar Das, Tercer Canal Divino.
Por Su Voluntad el Señor ha creado la Creación y por Sí Mismo,
establece, desestabiliza y embellece todo. Por Sí Mismo,
el Uno Verdadero juzga a todos y a través de la Verdad, Él inmerge en Su Ser a quien sea que Él escoja. (1)
La forma del cuerpo es la Fortaleza de Dios,
pero está impregnada por todos lados por Maya y el apego,
y si no eleva la Palabra en su interior, cae y es reducida a polvo. (2)
Sí, el cuerpo es la fortaleza sin fronteras y de oro,
y está impregnado en su interior con la Palabra Infinita.
Los seres con Conciencia de Dios entonan siempre la Alabanza del Señor del Mérito y encontrándose con Su Amor, se encuentran en Éxtasis. (3)
Dios Mismo embellece el templo del cuerpo y en él habita el Señor,
el Destructor de lo maligno.
A través de la Palabra del Guru, los mercaderes comercian con Él y por Su Gracia, los une en Su Ser. (4)
Aquél que conquista su temperamento es en verdad puro,
su conocimiento viene a través de la Palabra, que lo adorna.
Sí, el Señor Creador, por Sí Mismo, hace todo y, por Él Mismo, es que viene a la mente. (5)
Inmaculada y Pura es la desinteresada Alabanza de Devoción a Dios.
La mente y el cuerpo son lavados y purificados, meditando en el Shabd.
Quien permanece constantemente imbuido en Su Amor, en Su Misericordia, el Señor lo inspira a realizar el Servicio de Devoción. (6)
La mente, estando hospedada en el cuerpo, lo controla,
por eso abandona su Estado de Paz, y vulnerable como una paja, sufre inmenso dolor.
Sin reunirse con el Guru Verdadero, no encuentra refugio, oh, todo esto es la Obra de Dios. (7)
Infinito es el Señor, Él Mismo habita en Sí Mismo y por Sí Mismo provee la ocasión para hacer el Bien.
Oh, ¿qué puede hacer la pobre criatura?
Es Dios Quien, en Su Misericordia, nos perdona y nos une en Su Ser. (8)
El Ser Perfecto, por Sí Mismo, nos conduce hasta el Guru Perfecto.
Sí, a través de la Palabra Verdadera, Él nos vuelve héroes,
hombres y mujeres de valor y bendiciéndonos con Gloria, nos une en Su Ser, así alabamos siempre a nuestro Dios Verdadero. (9)
En nuestro hogar está Él, el Señor Verdadero, pero extraordinario es aquél que, por la Gracia del Guru,
adquiere el Conocimiento, y que alabando el Tesoro del Nombre en el corazón,
recita el Nombre con sus labios. (10)
Uno vaga por tierras distantes, pero no busca en su interior,
y atrapado por el ángel de la muerte,
permanece apegado a Maya y al deseo. Sí, él caerá de seguro atrapado en el dogal de Yama, si perdido por la duda se enamora del otro. (11)
No hay una Verdadera Meditación, Austeridad o Auto Control que valga,
mientras uno no practique la Palabra del Guru. Sí, logrando la Palabra del Guru,
uno obtiene la Verdad y a través de la Verdad se inmerge en el Uno Verdadero. (12)
La lujuria y el enojo controlan al mundo entero, y aunque los seres humanos actúan bien,
permanecen afligidos más y más por el dolor.
Quien sea que sirve al Guru Verdadero, se inmerge en Dios, a través e la Palabra Verdadera. (13)
El agua, el aire y el fuego, construyen al cuerpo,
y los humanos están muy impregnados por la Maya y el deseo.
Quien sea que conoce al Señor Creador, es purgado de Maya y del deseo. (14)
Algunos están afligidos por Maya, el deseo y el ego,
y perdidos por la idea del “yo soy” se pierden en su ser,
no toman en cuenta a la muerte y arrepentidos dejan este mundo. (15)
Sólo conoce el Sendero Aquél que creó la Creación.
Sí, sólo Él nos bendice para que podamos conocer la Palabra por la Gracia del Guru y entonces,
dice Nanak, uno es entonado en el Uno Verdadero. (16-2-16)

Explication

- Guru Amardas Ji, Page : 1059-1060

Maaroo, troisième Mehl :
Il a Lui-même façonné l’Univers, à travers le Hukam de Son Commandement.
Lui-même établit et désétablit, et embellit avec grâce.
Le Vrai Seigneur Lui-même administre toute justice ; grâce à la Vérité, nous fusionnons dans le Vrai Seigneur. ||1||
Le corps prend la forme d’une forteresse.
L'attachement émotionnel à Maya s'est étendu à toute son étendue.
Sans la Parole du Shabad, le corps est réduit à un tas de cendres ; à la fin, la poussière se mêle à la poussière. ||2||
Le corps est la forteresse infinie de l'or ;
il est imprégné de la Parole Infinie du Shabad.
Le Gurmukh chante pour toujours les Glorieuses Louanges du Vrai Seigneur ; en rencontrant son Bien-Aimé, il trouve la paix. ||3||
Le corps est le temple du Seigneur ; le Seigneur lui-même l'embellit.
Le Seigneur bien-aimé y demeure.
Par la Parole du Shabad du Guru, les marchands font du commerce et, dans Sa Grâce, le Seigneur les fusionne avec Lui-même. ||4||
Seul est pur celui qui extirpe la colère.
Il réalise le Shabad et se réforme.
Le Créateur lui-même agit et incite tous à agir ; Lui-même demeure dans l'esprit. ||5||
Le culte dévotionnel est pur et unique.
L’esprit et le corps sont lavés en contemplant le Shabad.
Celui qui reste à jamais imprégné de Son Amour, nuit et jour – dans Sa Miséricorde, le Seigneur l’inspire à accomplir un service d’adoration de dévotion. ||6||
Dans ce temple de l’esprit, l’esprit vagabonde.
Rejetant la joie comme de la paille, il souffre d’une douleur terrible.
Sans rencontrer le Vrai Guru, il ne trouve aucun lieu de repos ; C'est lui-même qui a mis en scène cette pièce. ||7||
Lui-même est infini ; Il se contemple.
Il accorde lui-même l’Union par des actions d’excellence.
Que peuvent faire ces pauvres créatures ? En accordant le pardon, Il les unit à Lui. ||8||
Le Seigneur Parfait Lui-même les unit au Vrai Guru.
Grâce à la vraie parole du Shabad, il en fait de courageux héros spirituels.
En les unissant à lui-même, il confère une grandeur glorieuse ; Il les incite à concentrer leur conscience sur le Vrai Seigneur. ||9||
Le Vrai Seigneur est au plus profond du cœur.
Combien rares sont ceux qui, comme Gurmukh, s’en rendent compte.
Le trésor du Naam demeure au plus profond de leur cœur ; ils méditent sur le Naam avec leurs langues. ||10||
Il erre à travers des pays étrangers, mais ne regarde pas en lui-même.
Attaché à Maya, il est ligoté et bâillonné par le Messager de la Mort.
Le nœud de la mort autour de son cou ne sera jamais dénoué ; dans l'amour de la dualité, il erre en réincarnation. ||11||
Il n'y a pas de véritable chant, méditation, pénitence ou maîtrise de soi,
tant que l'on ne vit pas selon la Parole du Shabad du Guru.
En acceptant la Parole du Shabad du Guru, on obtient la Vérité ; à travers la Vérité, on fusionne dans le Vrai Seigneur. ||12||
Le désir sexuel et la colère sont très puissants dans le monde.
Ils conduisent à toutes sortes d’actions, mais celles-ci ne font qu’ajouter à la douleur.
Ceux qui servent le Vrai Guru trouvent la paix ; ils sont unis au Vrai Shabad. ||13||
L'air, l'eau et le feu constituent le corps.
L’attachement émotionnel à Maya règne au plus profond de chacun.
Lorsqu'on réalise Celui qui l'a créé, l'attachement émotionnel à Maya est dissipé. ||14||
Certains sont plongés dans l’attachement émotionnel à Maya et dans la fierté.
Ils sont vaniteux et égoïstes.
Ils ne pensent jamais au Messager de la Mort ; à la fin, ils partent, regrettant et se repentant. ||15||
Lui seul connaît la Voie, celui qui l'a créée.
Le Gurmukh, qui est béni avec le Shabad, le réalise.
L'esclave Nanak offre cette prière ; O Seigneur, que ma conscience soit attachée au Vrai Nom. ||16||2||16||

Erläuterung

- Guru Amardas Ji, Page : 1059-1060

Maaroo, Dritter Mehl:
Er selbst hat das Universum durch die Hukam seines Befehls geformt.
Er selbst errichtet und löst auf und verschönert mit Gnade.
Der Wahre Herr selbst sorgt für alle Gerechtigkeit; durch die Wahrheit verschmelzen wir mit dem Wahren Herrn. ||1||
Der Körper nimmt die Form einer Festung an.
Die emotionale Bindung zu Maya hat sich über die gesamte Fläche ausgeweitet.
Ohne das Wort des Shabad wird der Körper zu einem Aschehaufen; am Ende vermischt sich Staub mit Staub. ||2||
Der Körper ist eine unendliche Festung aus Gold.
es ist durchdrungen vom Unendlichen Wort des Shabad.
Der Gurmukh singt ewig die glorreichen Lobpreisungen des Wahren Herrn; in der Begegnung mit seinem Geliebten findet er Frieden. ||3||
Der Körper ist der Tempel des Herrn; der Herr selbst schmückt ihn.
Der liebe Gott wohnt darin.
Durch das Wort des Shabad des Gurus treiben die Händler Handel, und in seiner Gnade verschmilzt der Herr sie mit sich. ||4||
Nur derjenige ist rein, der den Zorn ausmerzt.
Er erkennt den Shabad und ändert sich.
Der Schöpfer selbst handelt und inspiriert alle zum Handeln. Er selbst wohnt im Geist. ||5||
Die hingebungsvolle Anbetung ist rein und einzigartig.
Geist und Körper werden beim Nachdenken über Shabad rein gewaschen.
Jemand, der für immer von Seiner Liebe erfüllt bleibt, Tag und Nacht – den inspiriert der Herr in Seiner Barmherzigkeit dazu, hingebungsvolle Gottesdienste zu verrichten. ||6||
In diesem Tempel des Geistes wandert der Geist umher.
Es wirft die Freude wie Stroh weg und erleidet schreckliche Schmerzen.
Ohne die Begegnung mit dem Wahren Guru findet es keinen Ort der Ruhe. Er selbst hat dieses Stück inszeniert. ||7||
Er selbst ist unendlich. Er betrachtet sich selbst.
Er selbst verleiht durch hervorragende Taten Einheit.
Was können die armen Geschöpfe tun? Indem Er ihnen Vergebung gewährt, vereint Er sie mit Sich. ||8||
Der vollkommene Herr selbst vereint sie mit dem wahren Guru.
Durch das Wahre Wort des Shabad macht er sie zu mutigen spirituellen Helden.
Indem er sie mit sich vereint, verleiht er ihnen glorreiche Größe. Er inspiriert sie, ihr Bewusstsein auf den Wahren Herrn zu richten. ||9||
Der wahre Herr ist tief im Herzen.
Wie selten sind Menschen, die dies wie Gurmukh erkennen.
Der Schatz des Naam wohnt tief in ihrem Herzen; sie meditieren mit ihren Zungen über Naam. ||10||
Er wandert durch fremde Länder, doch blickt nicht in sein Inneres.
An Maya gebunden, wird er vom Todesboten gefesselt und geknebelt.
Die Schlinge des Todes um seinen Hals wird sich nie lösen; in der Liebe zur Dualität wandelt er in Reinkarnation. ||11||
Es gibt kein wirkliches Singen, keine Meditation, keine Buße und keine Selbstbeherrschung,
solange man nicht nach dem Wort des Shabad des Gurus lebt.
Indem man die Worte des Shabad des Gurus akzeptiert, erlangt man die Wahrheit; durch die Wahrheit verschmilzt man mit dem Wahren Herrn. ||12||
Sexuelles Verlangen und Wut haben auf der Welt große Macht.
Sie führen zu allen möglichen Aktionen, die den Schmerz jedoch nur verstärken.
Wer dem Wahren Guru dient, findet Frieden; er ist mit dem Wahren Shabad vereint. ||13||
Luft, Wasser und Feuer bilden den Körper.
Tief in uns allen herrscht eine emotionale Bindung zu Maya.
Wenn man denjenigen erkennt, der einen erschaffen hat, löst sich die emotionale Bindung an Maya auf. ||14||
Manche sind in eine emotionale Bindung zu Maya und in ihren Stolz vertieft.
Sie sind eingebildet und egoistisch.
Sie denken nie an den Todesboten. Am Ende gehen sie bedauernd und reuevoll fort. ||15||
Nur Er, der den Weg geschaffen hat, kennt ihn.
Der Gurmukh, der mit dem Shabad gesegnet ist, erkennt ihn.
Sklave Nanak spricht dieses Gebet: „O Herr, lass mein Bewusstsein mit dem Wahren Namen verbunden sein.“ ||16||2||16||

Explicação

- Guru Amardas Ji, Page : 1059-1060

Maaroo, Terceiro Mehl:
Ele mesmo moldou o Universo, através do Hukam de Seu Comando.
Ele mesmo estabelece e desestabiliza, e embeleza com graça.
O próprio Verdadeiro Senhor administra toda a justiça; através da Verdade, nos fundimos no Verdadeiro Senhor. ||1||
O corpo assume a forma de uma fortaleza.
O apego emocional a Maya expandiu-se por toda a sua extensão.
Sem a Palavra do Shabad, o corpo fica reduzido a um monte de cinzas; no final, a poeira se mistura com a poeira. ||2||
O corpo é a fortaleza infinita do ouro;
é permeado pela Palavra Infinita do Shabad.
Gurmukh canta os Louvores Gloriosos do Verdadeiro Senhor para sempre; encontrando seu Amado, ele encontra a paz. ||3||
O corpo é o templo do Senhor; o próprio Senhor o embeleza.
O Querido Senhor habita dentro dele.
Através da Palavra do Shabad do Guru, os comerciantes negociam e, em Sua graça, o Senhor os funde consigo mesmo. ||4||
Só ele é puro, aquele que erradica a raiva.
Ele realiza o Shabad e se reforma.
O próprio Criador age e inspira todos a agir; Ele mesmo habita na mente. ||5||
Pura e única é a adoração devocional.
A mente e o corpo são lavados, contemplando o Shabad.
Aquele que permanece para sempre imbuído de Seu Amor, noite e dia – em Sua Misericórdia, o Senhor o inspira a realizar culto devocional de adoração. ||6||
Neste templo da mente, a mente vagueia.
Descartando a alegria como se fosse palha, ele sofre dores terríveis.
Sem encontrar o Verdadeiro Guru, não encontra lugar de descanso; Ele mesmo encenou esta peça. ||7||
Ele mesmo é infinito; Ele se contempla.
Ele mesmo concede a União através de ações de excelência.
O que as pobres criaturas podem fazer? Concedendo perdão, Ele os une consigo mesmo. ||8||
O próprio Senhor Perfeito os une ao Verdadeiro Guru.
Através da Verdadeira Palavra do Shabad, ele os torna bravos heróis espirituais.
Unindo-os consigo mesmo, Ele concede uma grandeza gloriosa; Ele os inspira a focar sua consciência no Verdadeiro Senhor. ||9||
O Verdadeiro Senhor está no fundo do coração.
Quão raros são aqueles que, como Gurmukh, percebem isso.
O tesouro do Naam reside no fundo de seus corações; eles meditam no Naam com suas línguas. ||10||
Ele vagueia por terras estrangeiras, mas não olha para dentro de si.
Ligado a Maya, ele é amarrado e amordaçado pelo Mensageiro da Morte.
laço da morte em seu pescoço nunca será desatado; no amor pela dualidade, ele vagueia na reencarnação. ||11||
Não há verdadeiro canto, meditação, penitência ou autocontrole,
contanto que a pessoa não viva de acordo com a Palavra do Shabad do Guru.
Aceitando a Palavra do Shabad do Guru, obtém-se a Verdade; através da Verdade, a pessoa se funde no Verdadeiro Senhor. ||12||
O desejo sexual e a raiva são muito poderosos no mundo.
Eles levam a todos os tipos de ações, mas só aumentam a dor.
Aqueles que servem o Verdadeiro Guru encontram paz; eles estão unidos ao Verdadeiro Shabad. ||13||
Ar, água e fogo constituem o corpo.
O apego emocional a Maya reina profundamente em todos.
Quando alguém compreende Aquele que o criou, o apego emocional a Maya é dissipado. ||14||
Alguns estão absortos no apego emocional a Maya e no orgulho.
Eles são presunçosos e egoístas.
Eles nunca pensam no Mensageiro da Morte; no final, eles vão embora, arrependidos e arrependidos. ||15||
Só ele conhece o Caminho, quem o criou.
O Gurmukh, que é abençoado com o Shabad, O realiza.
O escravo Nanak oferece esta oração; Ó Senhor, deixe minha consciência estar ligada ao Verdadeiro Nome. ||16||2||16||

व्याख्या

- ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ, आंग : 1059-1060

मारू, तीसरा मेहल:
उन्होंने स्वयं अपने आदेश के माध्यम से ब्रह्मांड का निर्माण किया।
वह स्वयं ही स्थापित करता है, नष्ट करता है, तथा अनुग्रह से अलंकृत करता है।
सच्चा भगवान स्वयं ही सारा न्याय करता है; सत्य के माध्यम से, हम सच्चे भगवान में विलीन हो जाते हैं। ||१||
शरीर एक किले का रूप ले लेता है।
माया के प्रति भावनात्मक लगाव अपने सम्पूर्ण विस्तार में फैल चुका है।
शब्द के बिना शरीर राख के ढेर में बदल जाता है; अंत में धूल धूल में मिल जाती है। ||२||
शरीर सोने का अनंत किला है;
यह शब्द के अनंत शब्द से व्याप्त है।
गुरमुख सदा सच्चे प्रभु का गुणगान करता है; अपने प्रियतम से मिलकर उसे शांति मिलती है। ||३||
शरीर भगवान का मंदिर है, भगवान स्वयं इसे सुशोभित करते हैं।
प्रिय प्रभु इसके भीतर निवास करते हैं।
गुरु के शब्द के माध्यम से, व्यापारी व्यापार करते हैं, और भगवान उनकी कृपा से उन्हें अपने साथ मिला लेते हैं। ||४||
वही शुद्ध है, जो क्रोध को मिटा देता है।
वह शबद को समझता है और स्वयं को सुधारता है।
सृष्टिकर्ता स्वयं कार्य करता है और सबको कार्य करने के लिए प्रेरित करता है; वह स्वयं मन में निवास करता है। ||५||
भक्ति आराधना शुद्ध और अद्वितीय है।
शबद का चिंतन करते हुए मन और शरीर स्वच्छ हो जाते हैं।
जो मनुष्य रात-दिन भगवान के प्रेम में निमग्न रहता है, उस पर भगवान अपनी दया करके भक्तिमय उपासना करने की प्रेरणा देते हैं। ||६||
इस मन के मंदिर में मन ही मन घूमता रहता है।
वह आनन्द को तिनके के समान त्यागकर भयंकर पीड़ा सहता है।
सच्चे गुरु से मिले बिना इसे कहीं विश्राम नहीं मिलता; उन्होंने स्वयं ही यह लीला रची है। ||७||
वह स्वयं अनंत है; वह स्वयं का चिंतन करता है।
वह स्वयं उत्कृष्ट कार्यों के माध्यम से संघ प्रदान करते हैं।
बेचारे जीव क्या करें? क्षमा प्रदान करके वह उन्हें अपने साथ मिला लेता है। ||८||
पूर्ण प्रभु स्वयं उन्हें सच्चे गुरु से मिला देते हैं।
शब्द के सच्चे शब्द के माध्यम से, वह उन्हें साहसी आध्यात्मिक नायक बनाता है।
उन्हें अपने साथ एकाकार करके वे महिमामय महानता प्रदान करते हैं; वे उन्हें अपनी चेतना को सच्चे प्रभु पर केन्द्रित करने के लिए प्रेरित करते हैं। ||९||
सच्चा प्रभु हृदय की गहराई में स्थित है।
कितने दुर्लभ हैं वे लोग जो गुरुमुख के रूप में इस बात को समझते हैं।
नाम का भण्डार उनके हृदय में बसा रहता है; वे अपनी जीभ से नाम का ध्यान करते हैं। ||१०||
वह विदेशी धरती पर घूमता है, लेकिन अपने भीतर नहीं देखता।
माया से आसक्त होकर वह मृत्यु के दूत द्वारा बन्धा हुआ है और उसका मुंह बन्द है।
उसके गले में पड़ा मृत्यु का फंदा कभी नहीं खुलता; द्वैत के मोह में वह पुनर्जन्म में भटकता रहता है। ||११||
इसमें कोई वास्तविक जप, ध्यान, तप या आत्म-नियंत्रण नहीं है,
जब तक कोई व्यक्ति गुरु के वचन के अनुसार जीवन नहीं जीता।
गुरु के वचन को स्वीकार करने से मनुष्य सत्य को प्राप्त करता है, सत्य के द्वारा ही मनुष्य सच्चे प्रभु में लीन हो जाता है। ||१२||
संसार में कामवासना और क्रोध बहुत शक्तिशाली हैं।
वे सभी प्रकार की क्रियाओं को जन्म देते हैं, लेकिन इनसे केवल पीड़ा ही बढ़ती है।
जो लोग सच्चे गुरु की सेवा करते हैं, उन्हें शांति मिलती है; वे सच्चे शब्द से जुड़ जाते हैं। ||१३||
वायु, जल और अग्नि मिलकर शरीर का निर्माण करते हैं।
माया के प्रति भावनात्मक लगाव सभी के भीतर गहराई से व्याप्त है।
जब मनुष्य को अपने रचयिता का बोध हो जाता है, तब माया के प्रति भावनात्मक आसक्ति दूर हो जाती है। ||१४||
कुछ लोग माया और अहंकार के भावनात्मक लगाव में लीन हैं।
वे आत्म-अभिमानी और अहंकारी होते हैं।
वे कभी भी मृत्यु के दूत के बारे में नहीं सोचते; अंत में, वे पछताते और पश्चाताप करते हुए चले जाते हैं। ||१५||
वही मार्ग जानता है, जिसने उसे बनाया है।
जिस गुरुमुख को शबद का आशीर्वाद प्राप्त होता है, वह उसे प्राप्त कर लेता है।
दास नानक यह प्रार्थना करते हैं; हे प्रभु, मेरी चेतना सच्चे नाम से जुड़ जाए। ||१६||२||१६||